X
تبلیغات
دکتر مسیب برزکار

دکتر مسیب برزکار

فوق تخصص گوارش، کبد و مجاری صفراوی

بيماري کرون


بيماري کرون


 بيماري کرون، يک بيماري التهابي دستگاه گوارش است که ممکن است افراد در سنين کودکي و بزرگسالي به آن مبتلا شوند. علائم شايع بيماري شامل زخم (آفت) دهان، اسهال، درد شکم، کاهش وزن و تب است. همچنين بيمار ممکن است به علائم خارج روده­اي از قبيل راشهاي پوستي، درد مفاصل، التهاب چشم، و با شيوع کمتر اختلالات کبدي مبتلا شود. اگر چه بيماري کرون يک بيماري مزمن است، درمانهاي دارويي و جراحي به کنترل بيماري کمک مي­کند تا بيمار براي مدت طولاني بدون علائم زندگي کند.

علل :علت بيماري کرون ناشناخته است. اطلاعات موجود درباره اين بيماري نشان دهنده آن است که بيماري در بين اقوام و گروه هاي خاص بيشتر از گروه هاي ديگر ديده مي شود و اين دلالت بر آن دارد که فاکتورهاي ژنتيک در بروز بيماري مي­تواند نقش داشته باشد. باور بر اين است که در افرادي که از نظر ژنتيکي، حساس هستند سيستم ايمني بدن توسط يک محرک تحريک شده و باعث التهاب در دستگاه گوارش مي شود. همچنين باکتري و غذاي موجود در دستگاه گوارش نيز در بروز بيماري نقش دارند. اين آسيب عامل اصلي بروز علائم بيماري است.

دوره بيماري :مشخصه بيماري، شعله ور شدنها (وخيم شدن بيماري )و بهبودهاي عود کننده (بهتر شدن بيماري) است. حدود 20-10 درصد بيماران بعد از اولين شعله ور شدن وارد مرحله بهبودي مي شوند. اين خصوصيات در ساير بيماران، طيف گسترده اي از پر يودهاي عود کننده با علائم خفيفي مثل اسهال و دردهاي شکمي خفيف تا پريودهايي با شيوع کمتر و علائم شديد و ناتوان کننده از قبيل درد شکم و انسداد روده را شامل مي شود.  درمان باعث خاموشي بيماري و سپس طولاني شدن دوره خاموشي بيماري مي­شود. در بيشتر موارد بيماري کرون، ترمينال ايلئوم (يک ناحيه از روده کوچک) و کولون را در گير کرده و باعث ايلئيت و کوليت مي شود.

التهاب در اين ناحيه مي تواند باعث ايجاد فيستول، سوراخ شدن ديواره روده يا تنگ شدن دستگاه گوارش و انسداد شود. بيماري کرون همچنين مي تواند باعث بوجود آمدن فيسور، زخم، آبسه و فيستول در ناحيه اطراف مقعد شود.

درمان:درمانهاي دارويي مختلفي در درمان بيماري کرون مورد استفاده قرار مي­گيرد. انتخاب دارو به ناحيه درگير در دستگاه گوارش و علائم موجود بستگي دارد.

داروهايي که عموماً استفاده مي شوند به شرح زير مي باشد:

سولفاسالازين

سولفاسالازين يکي از اولين داروهايي است که در درمان بيماري کرون محدود به کولون استفاده شده و کماکان نيز مصرف مي شود. سولفاسالازين در چند روز اول مصرف، باعث کاهش علائم شده ولي اثر کامل درماني حدوداً به چهار هفته مصرف نياز دارد. عوارض جانبي مانند واکنش هاي آلرژيک که در اقليت بيماران رخ مي دهد و همچنين سردرد که مصرف دارو را مسئله ساز کرده است.

 آمينوساليسيلات

داروهاي 5- آمينوساليسيلات (مانند آساکول و پنتاسا) همانند داروي سولفاسالازين مي باشند اما کمتر باعث سردرد و واکنشهاي آلرژيک مي شوند.

در مقايسه با سولفاسالازين اين داروها بادوز بالاتر مي توانند مصرف شوند. بعلاوه داروها طوري فرموله شده اند که با آساکول در ترمينال ايلئوم و با پنتاسا در روده کوچک آزاد شوند. اين امر باعث مي شود که دارو ناحيه درگير را هدف قرار دهد. نکته منفي در مورد دارو قيمت بالاي آن است.

آنتي بيوتيک ها

مترونيدازول و سيپروفلوکساسين داروهايي هستند که اغلب تجويز مي شوند.

گلوکوکورتيکوئيدها

استروئيدها مانند پردنيزون و بودسونيد در بيماري متوسط فعال تا شديد کرون مي تواند باعث بهبودي شود. بهر حال داروهاي استروئيدي دوره بهبودي را طولاني نمي کنند و بدنبال مصرف طولاني، عوارض جانبي جدي بدنبال خواهند داشت.

داورهاي تعديل کننده سيستم ايمني: داروهايي هستند که باعث کاهش التهاب بيماري مي شوند. آزاتيوپرين. 6- مرکاپتوپورين و متوترکسات داروهايي هستند که بطور شايع استفاده مي شوند، اگر چه داروهاي بسياري نيز در حال مطالعه هستند و گاهي اوقات مصرف مي شوند. اين داروها در بيماراني که به خط اول درمان با داروهايي مانند آنتي بيوتيکها، سولفاسالازين و 5- آمينوساليسيلات ها پاسخ نداده اند و يا بويژه افرادي که براي کنترل علائم نيازمند به مصرف استروئيدها هستند مصرف مي شود. داروهاي تعديل کننده سيستم ايمني مدت زماني طولاني (6-3 ماه) طول مي کشد تا حداکثر کارآمدي دارو بدست آيد و اغلب براي مدت زماني طولاني تجويز مي شود. شايعترين عوارض جانبي اين داروها شامل کاهش گلبولهاي سفيد خون، هپاتيت، پانکراتيت مي باشد. در نتيجه انجام منظم آزمايش خون جهت کنترل اين عوارض ضروريست.

داروي ديگري که گاهي اوقات مصرف مي شود داروي سيکلوسپورين است که ساپرس کننده قوي سيستم ايمني مي باشد. اين دارو ممکن است براي بيماران دچار فيستول هاي مقاوم به درمان استفاده شود.

Infliximab (اينفليکيسماب)

دارويي است که در درمان بيماريهاي التهابي مانند آرتريت روماتوئيد استفاده مي شود و بعد ها به اين موضوع پي برده شد که براي بيماران مبتلا بيماري التهابي روده مانند بيماري کرون نيز موثر مي باشد. اين دارو حاوي نوعي آنتي بادي است که TNF را که عقيده بر اين است که باعث پيشرفت التهاب در روده مي شود را خنثي مي کند.

اين دارو معمولاً در بيماراني که به خط اول درمان با آنتي بيوتيکها و داروهاي 5-ASA پاسخ نمي دهند استفاده مي شود. اين دارو بخصوص در بيماران مبتلا به بيماري کرون همراه با فيستول و افراد با بيماري متوسط تا شديد مقاوم بدون فيستول موثر مي باشد.

عوارض جانبي :

پاسخهاي بيولوژيک بدن را از طريق تغيير توانايي سيستم ايمني بدن تغيير مي­دهد. از اينرو در بيماران مبتلا به عفونت شديد نبايد استفاده شود.

غربالگري دقيق براي بيماري سل قبل از شروع درمان لازم است بدليل اينکه خطر عفونت فعال بيماري سل افزايش مي يابد. در صورت سابقه ابتلا به بيماري سل، درمان دارويي جهت پيشگيري از فعال شدن مجدد بيماري توصيه مي شود. بدليل افزايش خطر لنفوم، اين داروها در بيماران مبتلا به لنفوم يا بيماراني که در گذشته تحت درمان لنفوم قرار گرفته اند توصيه نمي شود. تحقيقات بيشتري در اين زمينه بايد انجام شود.

توصيه هاي تغذيه اي 

تا کنون رژيم غذايي خاصي که باعث بهبودي بيماري کرون شود شناخته نشده است. با وجود مطالعات علمي اندک، اکثر اين رژيمهاي غذايي پيشنهاد مي شوند. ممکن است مصرف بعضي از مواد غذايي خصوصاً در زمان شعله ور شدن بيماري، باعث وخيم شدن علائم بيمار شوند که منطقي است مصرف اينگونه مواد غذايي محدود شوند. داروهاي ضد التهابي غير استروئيدي (مانند بروفن و ناپروسين) بدليل اينکه بيماري را وخيم تر مي کنند نبايد مصرف شوند.

جراحي

90-85 درصد بيماران در سال اول بعد از جراحي بدون علائم هستند و تا حدود 20 درصد بيماران تا 15سال بعد از جراحي بدون علائم هستند. اگر بيماري کرون محدود به کولون بوده و کولون بيمار برداشته شود، فقط 10 درصد از بيماران عود بيماري را در عرض 10 سال تجربه خواهند کرد

درمان بيماري راجعه: اگر بيماري کرون بعد از بهبودي يا جراحي مجدداً شعله ور يا فعال شد، درمان دارويي همانند درمان دارويي اوليه بيماري کرون مي باشد. در بعضي از موارد، داروهاي ديگري براي درمان عود بيماري استفاده مي شود.

عوارض

اختلالات  روده اي بيماري کرون  و التهاب مداوم مي تواند باعث اختلالات ثانويه سلامتي شود. خوشبختانه بسياري از اين اختلالات قابل پيش بيني و پيشگيري مي باشند. در صورت بروز، اغلب اين اختلالات با موفقيت درمان مي شوند.

التهاب معده و قسمت فوقاني روده

بيماري کرون محدود به قسمت فوقاني دستگاه گوارش ممکن است به داروهايي که در درمان پپتيک اولسر استفاده مي شوند پاسخ دهد. داروهاي استروئيدي خوراکي و سرکوب کننده سيستم ايمني ممکن است در موارد شديد بيماري، جهت کنترل التهاب استفاده شوند.

ايلئيت

ايلئيت فعال در وهله اول با داروهاي 5- آمينوساليسيلات درمان مي شود. آنتي بيوتيک ها،  استروئيدها و داروهاي سرکوب کننده سيستم ايمني ممکن است در بيماران با علائم متوسط تا شديد مورد استفاده قرار گيرند. داروهاي  ضد اسهال نيز در درمان اسهال مورد استفاده قرار مي گيرند. ايلئيت شديد نياز به مراقبت نزديک، استراحت روده اي (دوري از غذاي جامد) تغذيه روده اي (تغذيه از طريق لوله بيني- معده اي) يا تغذيه از راه غير خواراکي (تعذيه وريدي) و جراحي دارد.

ايلئوکوليت و کوليت

بيماري کرون که ايلئوم و کولون يا کولون را به تنهايي درگير مي کند در خط اول با داروي سولفاسالازين يا 5-ASA درمان مي شود. در بعضي از بيماران، داروهاي آنتي بيوتيک و استروئيدي نيز در درمان استفاده مي شوند. بيمارمبتلا به  ايلئوکوليت و کوليت شديد ممکن است نياز به بستري در بيمارستان، استراحت روده اي، تغذيه روده اي يا غير خوراکي و درمان طولاني مدت با داروهاي سرکوب کننده سيستم ايمني داشته باشد. داروهاي 5-ASA معمولاً به عنوان داروي نگهدارنده خاموشي (بهبودي) در ايلئوکوليت و کوليت استفاده مي شوند.

سوء تغذيه

التهاب در دستگاه گوارش منجر به سوء تغذيه در بيماران مبتلا به بيماري کرون مي شود. اين التهاب باعث جلوگيري از جذب مواد مغذي و انرژي از مواد غذايي و مايعات مصرف شده مي شود. سوء تغذيه نتايجي مانند تاخير در رشد و بلوغ در کودکان، استئوپروز (پوکي استخوان) کاهش تحمل در جراحي و اختلالات رواني- اجتماعي را بدنبال دارد. سوء تغذيه غالباً با ارزيابي هاي منظم وضعيت تغذيه، قابل پيشگيري خواهد بود. بطور تيپيک يک پزشک يا متخصص تغذيه با مروري بر تغذيه بيمار، انجام معاينات باليني و تستهاي آزمايشگاهي به اين کمبود پي­ خواهد برد.  در اغلب بيماران مصرف مکملهاي غذايي مي تواند سوء تغذيه را جبران کند.

 عوارض استخواني

بيشتر از 30% از بيماران به کرون به بيماري استئوپروز مبتلا خواهند شد که اين امر به شکستگي هاي استخواني منجر خواهد شد. بخصوص بيماراني که براي مدت طولاني استروئيد مصرف مي کنند و خانمهاي يائسه در معرض اين عارضه هستند. سنجش منظم دانسيته استخواني مي تواند وقوع استئوپروز را در مراحل اوليه آن در اين بيماران مشخص کند.

عوارض کبدي و کيسه صفرا

بيماري کرون ميتواند به التهاب کبد منجر شود که اين عارضه با داروهايي که براي درمان روده اي بيماري کرون بکار مي روند قابل درمان خواهد بود. بيماري کرون بندرت در مجراي صفراوي التهاب ايجاد مي­کند.  

سرطان کولورکتال

در تمام بيماران مبتلا به بيماري کرون خطر گسترش سرطان کولورکتال در محل التهاب فعال افزايش مي يابد. بهر حال سرطان اتفاق نمي افتد مگر اينکه بيمار براي مدت طولاني به بيماري کرون مبتلا بوده باشد. اکثر متخصصين جهت غربالگري براي تشخيص تغييرات پيش سرطاني و سرطاني در کولون، انجام کولونوسکوپي هاي منظم را توصيه مي­کنند.

تغييرات پوستي

ضايعات التهابي متعددي در پوست بيماران مبتلا به کرون از قبيل اريتم نودوزم و پيودرما پيگما نتوزوم مي تواند ديده شود. غالباً اين ضايعات با درمان علائم شکايات روده اي اين ضايعات نيز بهبود درمان خواهند يافت، اما ممکن است يک دوره استروئيد خوراکي نيز مورد نياز باشد.

التهاب چشمي

التهاب چشمي (يووئيت يا  اسکلريت) در بيش از 5% بيماران کرون ديده مي شود. علائم يووئيت شامل مشاهده اجسام شناور، درد چشمي، تاري ديد، فتوفوبي و سردرد مي­باشد.  

يک يا هر دو چشم ممکن است درگير شود. اين اختلالات به درمان دارويي کرون پاسخ مي دهند، اما استفاده از داروهاي موضعي (قطره هاي چشمي) نيز ممکن است ضروري باشد.

زخمهاي دهاني

زخم دهاني که بعنوان آفت دهاني شناخته مي شود، اغلب در زمان شعله ور شدن بيماري کرون ديده مي شود. آنها معمولاً بين لثه ها و لب پائيني يا در طرفين يا زير زبان ديده مي شوند. اغلب دردناک هستند، ولي اغلب به داروهايي که در درمان بيماري روده اي استفاده مي شوند پاسخ مي دهند. مصرف داروهاي موضعي بر روي زخم (مانند هيدروکورتيزون يا سوکرالفات) ممکن است در درمان کمک کننده باشد.

 عوارض اطراف مقعدي

عوارض عمده شامل فيسور، زخم، فيستول، آبسه و استنوز (تنگي) مي باشد. اين عوارض ممکن است به تنهايي يا با هم اتفاق بيفتد. علائم مي تواند از درد در مقعد و ترشح چرکي تا خونريزي و يبوست متغيير مي باشد.

حدود 45-35 درصد بيماران مبتلا به بيماري کرون در طول مدت زندگي خود عوارض اطراف مقعدي را تجربه خواهند کرد. بعضي از آنها بدون درمان بهبود خواهند يافت، اما مابقي احتياج به درمان دارويي با آنتي بيوتيکها، شياف استروئيدي، داروهاي سرکوب کننده سيستم ايمني يا جراحي دارند. نشستن در آب ولرم و تميز کردن ناحيه مقعد، بهبودي را تسريع خواهد کرد.

منبع: http://ddrc.ac.ir/farsi/modules/news/article.php?storyid=9


مطالب وبلاگ شامل:

بیماری ریفلاکس و علل آن 

التهاب مری (ازوفاژيت) 

سندرم روده تحریک پذیر 

سرطان مری 

سرطان روده بزرگ 

سرطان معده 

گاستریت یا ورم معده 

بیماری سلیاک Celiac Disease 

سیروز کبدی 

بیماری نقرس 

نقش میوه و سبزی در پیشگیری از سرطان 

میکروب هلیکوباکترپیلوری Helicobacter Pylori 

بیماری کبد چرب Fatty Liver 

سرطان‌ کبد 

توصیه های تغذیه ای در سرطان کبد 

کیسه‌ صفرا و بیماری های آن 

سنگ کيسه صفرا 

رژیم غذایی در سنگ های کیسه صفرا(1) 

رژیم غذائی درسنگ های کیسه صفرا(2) 

روش‌های تشخیص سرطان روده 

کی به سرطان گوارش شک کنیم؟ 

پوليپ‌ روده 

دیابت Diabetes بخش اول 

دیابت بخش دوم 

دیابت بخش سوم 

بالون معده 

توصیه های بعد از گذاشتن بالون معده 

در چه بیمارانی نباید بالون معده گذاشت ؟ 

برای چه بیمارانی گذاشتن بالون معده مفید است ؟ 

چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia - بخش دوم

چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia - بخش اول

بيماري دیورتیکولوز (Diverticulosis) 

شقاق‌ مقعد یا فیشرآنال Anal Fissure 

بیماری هموروئید ( بواسیر ) Hemorrhoid 

بیماری کم کاری تیروئید (هیپو تیروئیدی) - Hypotyroidism

بیماری‌ گریوز/ پركاری‌ تیرویید 

هپاتیت 

عمل تومور بزرگ معده از طریق آندوسکوپی 

عمل تومور بزرگ روده از طریق کولونوسکوپی

سندرم ژيلبرت 

کوليت اولسروز 

کولیت‌اولسروز و تغذیه 


برچسب‌ها: کرون, فیستول مقعد, اسهال خونی, خونریزی مقعدی, سرطان روده
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم آبان 1390ساعت 15:24  توسط دکتر مسیب برزکار  | 

کوليت اولسروز


کوليت اولسرو


کوليت اولسرو بيماریي است که در آن جدار داخلي کولون (روده بزرگ) دچار التهاب مي شود. سيستم ايمني بدن بطور نابجا جدار داخلي کولون را موردحمله قرار داده و باعث ايجاد التهاب، زخم، خونريزي و اسهال مي شود.

اگر چه کوليت اولسرو يک بيماري مزمن و درمان قطعي ندارد، ولي بخوبي کنترل مي شود. اکثر بيماران زندگي فعال و پرباري دارند. بيماري معمولاً با مصرف طولاني مدت دارو و  نظارت دقيق بر عوارض بيماري به خوبي کنترل مي شود.


علل:به نظر مي رسد دو عامل در ايجاد بيماري کوليت اولسرو موثر باشند. زمينه ژنتيک و عوامل محيطي

1) ژنتيک

کوليت اولسرو تمايل به تکرار در اعضاي خانواده بيمار دارد و اين موضوع دلالت به نقش عوامل ژنتيکي در بروز اين بيماري دارد. در 10% تا 25% بيماران، يکي از بستگان درجه اول وي دچار بيماري التهابي روده مي باشد.

2) محيط

عوامل محيطي فراواني از جمله عفونتها، مي توانند باعث ايجاد بيماري در افراد داراي زمينه ژنتيکي شوند.

به علل ناشناخته، بيماري کوليت اولسرو در کشورهاي اسکانديناوي و توسعه يافته شايعتر است. بيماري مردان و زنان را به يک اندازه مبتلا مي کند. شايعترين سن ابتلا به بيماري کوليت اولسرو بين 30-15 سالگي است.

واژه هاي مشترک

-      بيماري محدود به رکتوم را پروکتيت اولسرو مي نامند.

-      واژه کوليت ديستال يا پروکتو سيگموئيديت زماني مورد استفاده قرار مي گيرد که بيماري تا قسمتي از کولون سيگموئيد پيشروي کرده باشد.

-      کوليت سمت چپ زماني گفته مي شود که التهاب تا انتهاي کولون عرضي پيشروي کرده باشد.

-      زمانيکه بيماري تا کولون صعودي پيشرفت کرده ولي به سکوم نرسيده باشد اين حالت را کوليت وسيع يا شديد مي­نامند.

-      واژه پانکوليت زماني مورد استفاده قرار مي گيرد که التهاب تا سکوم پيشروي کرده باشد.

علائم:علائم بيماري کوليت اولسرو مي تواند خفيف، متوسط يا شديد باشد و در طول زمان تغيير کند. واژه شعله ور شدن يا flare up زماني بکار برده مي شود که علائم بيماري تشديد يا بيماري فعال شود. واژه خاموشي يا remission  زماني بکار برده مي شود که بيماري خاموش يا غير فعال باشد.

بيماري خفيف

علائم بيماري کوليت اولسرو خفيف شامل خونريزي متناوب از مقعد، دفع بلغم و اسهال خفيف (کمتر از 4 بار در روز)مي باشد. ممکن است دل پيچه خفيف، زور زدن دردناک و دوره هايي از يبوست نيز مشاهده شود.

بيماري متوسط

علائم بيماري شامل اسهال خوني شل (تا 10 بار در روز)، کم خوني خفيف، درد خفيف تا متوسط شکم و تب خفيف مي باشد.

بيماري شديد

در بيماران مبتلا به کوليت اولسرو شديد، قسمت وسيعي از کولون و اغلب موارد تمامي روده بزرگ درگير است. علائم بيماري شامل اسهال (بيش از 10 بار در روز)، درد شديد شکمي، تب، کم آبي و خونريزي قابل توجه که اغلب منجر به کم خوني مي گردد. کوليت اولسرو شديد مي­تواند موجب کاهش وزن سريع شود.

بيماري برق آسا

به تشديد علائم بيماري کوليت اولسرو شديد که با افزايش گلبولهاي سفيد خون، بي اشتهايي و درد شديد شکمي همراه است بيماري برق آسا گفته مي­شود.  

بيماري خارج روده اي

اغلب مفاصل بزرگ (آرتريت، ساکروايلئيت)، چشم، پوست و با شيوع کمتر ريه از مناطقي هستند که ممکن است دچار التهاب گردند. اغلب موارد مفاصل بزرگ (زانوها، ستون فقرات)، چشم (اپي اسکلريت، يووئيت)، پوست ( پيودرماگانگرنزوم ، اريتم ندوزوم) و با شيوع کمتر ريه دچار التهاب مي گردند.

اين علائم معمولاً در بيماراني که دچار عود بيماري يا فعال شدن آن مي شوند مشاهده مي گردد. ديگر موارد التهاب مي تواند در بيماران مبتلا به کوليت اولسرو که در حال خاموشي است نيز مشاهده شود. يک نوع آن آرتريت ستون فقرات است که موجب درد کمر خواهد شد از ديگر موارد، که در 5% بيماران رخ مي دهد، التهاب مجاري صفراوي است که مي تواند موجب يک بيماري کبدي به نام کلانژيت اسکلروزان اوليه شود. اين بيماري (PSC) معمولاً با اندازه گيري آنزيمهاي کبدي خون آشکار مي گردد. در بيماران مبتلا به کوليت اولسرو خطر تشکيل لخته هاي خون و انواع خاص کم خوني نيز بيشتر است.

تشخيص:تشخيص اين بيماري بر اساس علائم و نشانه هاي بيماري، معاينه فيزيکي و تاريخچه بيماري مي باشد. علاوه بر آن نتايج آزمايشات تشخيصي مانند آزمايش خون، آزمايش مدفوع، سيگموئيدوسکوپي و يا کولونوسکوپي بايد در نظر گرفته شوند.

درمان:درمان کوليت اولسرو بر اساس محل درگيري کولون، شدت التهاب، علائم و شرايط فردي تعيين مي شود. در اکثر بيماران، کوليت اولسرو با دوره هاي مکرر عود و خاموشي مشخص مي شود. در نتيجه دو هدف اصلي از درمان، دست يافتن و حفظ بيماري در مرحله غير فعال (خاموشي)است که نيازمند درمان به مدت طولاني  مي باشد. از طرف ديگر، در حدود 15% از افرادي که دچار اولين حمله بيماري شده اند. ممکن است بيماري بدون نياز به مصرف دارو در مرحله remission يا خاموشي تا آخر باقي بماند.

پروکتيت و پروکتوسيگموئيديت

پروکتيت و پروکتوسيگموئيديت معمولاً با يک يا چند دارو که به صورت تنقيه، شياف يا کف مورد استفاده قرار مي گيرند درمان مي شوند.

در برخي از بيماران ممکن است نياز به تجويز داروي خوراکي مانند سولفاسالازين و 5- آمينوساليسيلات يا داروهاي مرتبط (Pentasa, Asacol, Colazol, Lialda and Dipentum) باشد.  در بعضي موارد ممکن است درمان استروئيدي (eg. cortenema مورد استفاده قرار گيرد. اثر درماني اين داروها معمولاً بعد از 3 هفته مصرف، ظاهر مي شود و در 90% موارد علائم بيماري از بين مي رود، و حدود 70% بيماران براي مدت طولاني در مرحله خاموشي يا بدون علامت خواهند بود. ادامه درمان با داروهاي حاوي 5-ASA جهت حفظ بيماري در مرحله خاموشي توصيه مي شود، اگر چه امکان قطع درمان نيز امکانپذير است.

پانکوليت

اکثر بيماران اين گروه که گستردگي درگيري به قسمت بالاتر از سيگموئيد رسيده باشد نيازمند داروهاي خوراکي هستند. تجويز داروهاي خوراکي همزمان با مصرف داروهاي موضعي در برخي از اين بيماران مي تواند سودمند باشد. ممکن است براي بيماران با علائم متوسط تا شديد به صورت موقتي داروهاي استروئيدي (معمولاً پردنيزون) به صورت سرپايي و يا تزريقي (در بيمارستان)تجويز شود. بعد از رسيدن به مرحله بهبودي يا خاموشي، بيمار بايد يکي از داروهاي خوراکي 5-ASA را بطور منظم مصرف کند.

سولفاسالازين

سولفاسالازين يکي از قديمي ترين داروهايي است که در درمان کوليت اولسرو بکار مي رود. شايعترين عوارض جانبي دارو شامل سردرد، بثورات جلدي، تهوع وعقيمي  برگشت پذير در مردان مي باشد. اين عوارض جانبي در بيشتر از 10% بيماراني که دارو مصرف مي کنند اتفاق مي افتد. افرادي که سولفاسالازين مصرف مي کنند بايد اسيد فوليک بصورت مکمل دريافت کنند چرا که اين دارو با جذب اسيد فوليک غذا تداخل داشته و مانع جذب آن مي شود.

آمينوساليسيلات

داروهاي حاوي 5- آمينوساليسيلات معمولاً بهتر از سولفاسالازين تحمل مي شوند. لذا آنها را مي توان در دوزهاي  بالاتر تجويز کرد که در نتيجه اثر بخشي آنها نيز افزايش مي يابد. شايعترين عوارض جانبي دارو شامل سردرد، ضعف، نفخ و دل پيچه مي باشد. ريزش مو و راشهاي پوستي شيوع کمتري دارند.

کورتيکو استروئيدها

تحمل مصرف داروهاي استروئيدي بدليل عوارض جانبي زياد مشکل خواهد بود.

افزايش اشتها، افزايش وزن، اکنه، احتباس مايع، لرزش و  تغييرات خلقي و مشکلات خواب از عوارض شايع مي باشند.

مصرف دارو با دوزهاي بالا و مدت طولاني، عوارض جانبي ديگري مثل ديابت، نازکي پوست، کبود شدن آسان، ظاهر کوشينگوئيد (پهن شدن صورت و قوز پشت) پوکي استخوان، رشد بيش از حد موهاي بدن، کاتاراکت (آب مرواريد)، افزايش فشار خون، زخم معده، نکروز (مشکلات جدي مفصلي) و عفونت دربردارد. بدليل خطر اين عوارض جانبي، داروهاي استروئيدي اکثر بيماران بايد هرچه زودتر قطع گردد.

درمان حالات مقاوم بيماري

به مواردي که بيماري به داروهايي که معمولاً باعث درمان آن مي شوند پاسخ نداده يا پاسخ ضعيفي داده باشد يا بيمار به کورتيکوستروئيدها (استروئيدها) جهت کنترل علائم وابسته شود، کوليت اولسروي مقاوم گفته مي شود.

اکثر بيماران به داروهاي سرکوب کننده سيستم ايمني پاسخ مي دهند. بيشترين داروهاي مصرفي 6- مرکاپتوپورين و آزاتيوپرين و اخيراً infliximab مي باشند. دگر علائم بيماري بهبود نيابد يا برخي عوارض ايجاد شود ممکن است عمل جراحي برداشتن روده برزگ نياز باشد.

مرکاپتوپورين و آزاتيوپرين

سالهاست که آزاتيوپرين جهت درمان موارد مقاوم کوليت اولسرو بکار مي رود. اين داروها در70-60 درصد بيماران باعث بهبودي علائم شده و نياز به استروئيدها را کاهش مي دهند. حدود 6-3 ماه طول مي کشد تا حداکثر اثر اين داروها ظاهر شود. بيماراني که اين داروها را مصرف مي کنند بايد مرتباً از نظر بروز عوارض که شامل کاهش گلبولهاي سفيد خون، پانکراتيت و ندرتاً هپاتيت مي­باشد کنترل شوند.

سيکلو سپورين

سيکلوسپورين يک داروي قوي سرکوب کننده سيستم ايمني است که معمولاً بعداز پيوند اعضا مورد استفاده قرار مي گيرد.

در بيماران مبتلا به کوليت اولسرو شديد و مقاوم به درمان بستري در بيمارستان، تجويز دارو بصورت تزريقي مي تواند بسيار موثر باشد. اين دارو معمولاً به عنوان داروي نگهدارنده در درمان کوليت اولسرو کمتر مورد استفاده قرار مي گيرد.

 Infliximab

دارويي است قوي که در درمان بيماريهاي کرون و آرتريت روماتوئيد. تجويز مي شده است  و در حال حاضر در درمان کوليت اولسرو مقاوم به درمان استفاده مي شود.

تعذيه

بيماران مبتلا به کوليت اولسرو پيشرفته اغلب دچار کاهش وزن و کمبودهاي تغذيه اي مي شوند. يک تغذيه مناسب به حفظ سلامتي و وزن نرمال مي تواند کمک کننده باشد.

غذايي که باعث کوليت اولسر شود يا کمک به حفظ مرحله خاموشي بيماري کند وجود ندارد.

تنها در مواردي که مصرف غذا علائم بيماري را تشديد کند پرهيز غذايي بايد صورت گيرد.

مصرف روزانه مولتي ويتامين منطقي به نظر مي رسد. از آنجايي که قبلاً هم اشاره شد بيماراني که سولفاسالازين مصرف مي کنند بايد اسيد فوليک را به بصورت مکمل مصرف کنند.

داروهاي ضد درد حاوي (NSAID) مانند بروفن و ناپروکسن توسط بيماران مبتلا به کوليت اولسرو نبايد مصرف شود چون ممکن است علائم آنها تشديد شود يا بيماري آنها عود کند. مصرف استامينوفن مشکل ساز نخواهد بود. اگر چه بهتر است قبل از مصرف داروهاي ضد درد، با پزشک يا داروساز خود مشورت کنيد.

بيماراني که دچار اسهال و دل پيچه هستند ممکن است با مصرف ميوه تازه و سبزيجات تازه، کافئين، نوشيدني هاي گازدار و مواد حاوي سوربيتول علائم آنها کاهش يابد.

داروهاي گياهي و طبيعي

داروهاي گياهي متعددي بصورت خوراکي يا تنقيه توصيه شده است ولي ميزان اثر بخشي و بي خطر بودن آنها به اثبات نرسيده است و نبايد مصرف کرد.

درمانهاي روانپزشکي

استرس علائم بيماري را بدتر خواهد کرد. بعضي از بيماران مشاوره فردي را و بعضي مشاوره گروهي، ارتباط با ساير بيماران مشابه (گروه درماني) را ترجيح مي دهند.

عوارض:

تنگي : به معني باريک شدن کولون يا رکتوم مي باشد. در تعداد کمي از افراد مبتلا به کوليت اولسرو اتفاق مي افتد و تنگي مي تواند باعث انسداد کولون شود.

خونريزي: افراد مبتلا به کوليت اولسرو در طول مدت بيماري خونريزي را تجربه خواهند کرد. در بعضي از بيماران کوليت مي تواند بحدي شديد باشد که شريان کوچک در کولون را درگير کرده و باعث خونريزي شديد شود.

توکسيک مگاکولون:از عوارض جدي بيماران مبتلا به کوليت شديد مي باشد. زماني اتفاق مي افتد که التهاب باعث گشاد شدن کولون، نازک شدن ديواره آن و عدم پاسخ به درمان دارويي در عرض 72 ساعت شود.

سرطان کولورکتال و کوليت اولسرو:در کل در مبتلايان به بيماري کوليت اولسرو خطر سرطان کولورکتال بالا مي رود. اگر چه ريسک در افراد مختلف متفاوت است. خطر ابتلا به سرطان در کوليت اولسرو به طول مدت بيماري و وسعت درگيري کولون بستگي دارد.

خطر ابتلا به سرطان کولون در صورت وجود بيماري ثانويه کلانژيت اسکلروزان اوليه نيز افزايش مي يابد. کلانژيت اسکلروزان اوليه  يک اختلال مزمن پيشرونده است که باعث التهاب، سخت و باريک شدن مجاري داخل کبدي و صفراوي مي شود.

منبع: http://ddrc.ac.ir/farsi/modules/news/article.php?storyid=6


مطالب وبلاگ شامل:

بیماری ریفلاکس و علل آن 

التهاب مری (ازوفاژيت) 

سندرم روده تحریک پذیر 

سرطان مری 

سرطان روده بزرگ 

سرطان معده 

گاستریت یا ورم معده 

بیماری سلیاک Celiac Disease 

سیروز کبدی 

بیماری نقرس 

نقش میوه و سبزی در پیشگیری از سرطان 

میکروب هلیکوباکترپیلوری Helicobacter Pylori 

بیماری کبد چرب Fatty Liver 

سرطان‌ کبد 

توصیه های تغذیه ای در سرطان کبد 

کیسه‌ صفرا و بیماری های آن 

سنگ کيسه صفرا 

رژیم غذایی در سنگ های کیسه صفرا(1) 

رژیم غذائی درسنگ های کیسه صفرا(2) 

روش‌های تشخیص سرطان روده 

کی به سرطان گوارش شک کنیم؟ 

پوليپ‌ روده 

دیابت Diabetes بخش اول 

دیابت بخش دوم 

دیابت بخش سوم 

بالون معده 

توصیه های بعد از گذاشتن بالون معده 

در چه بیمارانی نباید بالون معده گذاشت ؟ 

برای چه بیمارانی گذاشتن بالون معده مفید است ؟ 

چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia - بخش دوم

چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia - بخش اول

بيماري دیورتیکولوز (Diverticulosis) 

شقاق‌ مقعد یا فیشرآنال Anal Fissure 

بیماری هموروئید ( بواسیر ) Hemorrhoid 

بیماری کم کاری تیروئید (هیپو تیروئیدی) - Hypotyroidism

بیماری‌ گریوز/ پركاری‌ تیرویید 

هپاتیت 

عمل تومور بزرگ معده از طریق آندوسکوپی 

عمل تومور بزرگ روده از طریق کولونوسکوپی

سندرم ژيلبرت 

بيماري کرون 

کولیت‌اولسروز و تغذیه 


برچسب‌ها: کولیت اولسروز, کولیت اولسروز چیست, علل کولیت اولسروز, بیماری التهابی روده, تشخیص و درمان کولیت اولسروز
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم آبان 1390ساعت 15:18  توسط دکتر مسیب برزکار  | 

کولیت‌ اولسروز و تغذیه


کولیت‌ اولسروز -Ulcerative Colitis- بیماری است که در آن جدار داخلی روده بزرگ دچار التهاب می شود.

کولیت‌ اولسروز یکی از دو بیماریی است که تحت عنوان بیماری های التهابی روده -Inflammatory Bowel Diseases- یا به اختصار IBD شناخته می شوند.


در کولیت‌ اولسروز سیستم ایمنی بدن دچار اشتباه شده، جدار داخلی روده بزرگ را مورد حمله قرار می ‌دهد و باعث ایجاد التهاب، زخم، خونریزی و اسهال می ‌شود. بیماری معمولاً رکتوم -Rectum- و قسمت انتهایی کولون را درگیر می کند ولی می ‌تواند تمام کولون-Colon- را هم تحت تأثیر قرار دهد.
به علل ناشناخته این بیماری در کشورهای پیشرفته مثل آمریکای شمالی، انگلستان و اسکاندیناوی شایع تر از کشورهای در حال توسعه می باشد. کولیت‌اولسروز مردان و زنان را به یک اندازه مبتلا می کند و شایع ترین سن ابتلا بین ١۵ تا ٣٠ سالگی است.

اگرچه کولیت‌ اولسروز یک بیماری مزمن است که درمان قطعی ندارد، معمولاً با مصرف طولانی دارو و نظارت دقیق بر عوارض به خوبی کنترل می شود و بیش تر بیماران زندگی عادی و پرباری دارند.


- علل
با وجود پژوهش های بسیاری که انجام شده، علت این بیماری هنوز به خوبی شناخته نشده است. به نظر می رسد دو عامل در ایجاد این بیماری مؤثر باشند:
•  زمینه ژنتیک
•  عوامل محیطی
این دو عامل در نهایت باعث می شوند که سیستم ایمنی بدن دچار اشتباه شده و دیواره روده بزرگ -کولون- را مورد حمله قرار دهد.
ژنتیک
کولیت‌ اولسروز ممکن است در اعضای خانواده مبتلایان تکرار ‌شود و این موضوع دلالت به دخالت عوامل ژنتیکی در بروز این بیماری دارد. در 10 تا 25% بیماران دچار کولیت‌ اولسروز، یکی از بستگان درجه اول مثل والدین یا خواهر و برادر دچار بیماری التهابی روده می باشد.
محیط

در حال حاضر دانشمندان بر این باورند که عوامل محیطی زیادی از جمله عفونت‌ها می توانند باعث ایجاد بیماری در افراد دارای زمینه ژنتیکی شوند؛ ولی در حال حاضر هیچ علت مشخصی به عنوان عامل اصلی شناخته نشده است. از آنجا که حیوانات مستعد ابتلا به این بیماری در صورت پرورش در محیط ‌های عاری از میکروب‌ به آن مبتلا نمی ‌شوند، باکتری هایی که به صورت معمول در روده همه انسان ها زندگی می کنند، می توانند نقش مهمی در ایجاد کولیت ‌اولسروز داشته باشند.- مشکلات تغذیه‌ایبیماران مبتلا به حالات شدید کولیت ‌اولسروز معمولاً دچار کاهش وزن و کمبودهای تغذیه‌ای می ‌شوند. پرهیز غذایی تنها باید در مورد غذاهایی صورت گیرد که علائم بیماری را واضحاً تشدید می کند. کسانی که به هر دلیل، تغذیه‌ خود را محدود می کنند باید مولتی ‌ویتامین به صورت روزانه دریافت کنند. تغییرات خاص در رژیم غذایی می تواند برخی از علائم را بهبود بخشد. 


ویتامین‌ها و داروها
بهتر است بیماران مبتلا به کولیت‌اولسروز به صورت روزانه مولتی ‌ویتامین مصرف کنند.
بیمارانی که سولفاسالازین مصرف می کنند باید اسیدفولیک را به صورت مکمل دریافت کنند. از آنجا که اسیدفولیک از ایجاد بدخیمی های کولون جلوگیری می کند، در کسانی که مزالامین -Mesalamine- دریافت می کنند هم می تواند مفید باشد.
تغذیه‌ با لوله معده enteral feeding
تغذیه وریدی parenteral feeding
تغذیه با لوله معده و تغذیه داخل وریدی گاهی جهت درمان طولانی مدت کولیت ‌اولسروز مورد استفاده قرار می گیرد. این نوع روش های تغذیه ممکن است به طور موقت جهت بهبود وضعیت تغذیه بیمارانی که شدیداً بیمار هستند و نمی توانند برای بیش از یک هفته از راه دهان غذا بخورند استفاده ‌شوند.
تغذیه با لوله معده به کمک لوله ای که از طریق بینی وارد معده می شود و مواد مغذی بنیادی از آن مستقیماً وارد معده و سپس روده کوچک می شود، صورت می گیرد. تغذیه داخل وریدی معمولاً از طریق یک کاتتر وریدی انجام می شود که مواد مغذی را که به صورت سرم و استریل در آمده است را مستقیماً به جریان خون می ریزد. 


- سؤالات متداول و مهم
از آنجایی که بیماری ‌های التهابی روده، بیماری ‌دستگاه گوارش هستند، طبیعی است که بیماران سؤالات زیادی در مورد تغذیه و رژیم غذایی داشته باشند. هیچ شاهدی دال بر این که ماده ای در رژیم غذایی باعث ایجاد این بیماری بشود وجود ندارد، اما بیماران IBD ممکن است با مصرف برخی از موادغذایی علائمشان بدتر شود، لذا محدود کردن این مواد باعث کاهش علائم و با بهتر شدن بیماری می شود.
١. بیماری های التهابی روده - بیماری کولیت اولسروز و کرون- چه تداخلی با روند هضم غذا دارد؟
برای اینکه بدانیم رژیم غذایی چگونه روی بیماران IBD تأثیر می گذارد، بهتر است خلاصه‌ای از اینکه چگونه بدن ما غذا را هضم می کند بدانیم.
کار اصلی دستگاه گوارش در روده باریک صورت می گیرد. در روده باریک شیره‌های گوارشی از کبد و پانکراس با غذا مخلوط می ‌شود و این روند مخلوط شدن توسط حرکات دودی روده نیز تقویت می گردد. بعد از این که غذا هضم شد و به ملکول‌های کوچک تبدیل گردید، جذب مخاط روده باریک می شود و وارد خون می گردد. غذای باقیمانده و ترشحاتی که جذب روده باریک نشده‌اند به صورت مایع وارد روده بزرگ می شوند. روده بزرگ بیش تر مایعاتی را که به غذا اضافه شده مجدداً جذب می کند، که نوعی نگهداری آب یا مکانیسم بازیافت محسوب می شود. مواد زائد طی روند اجابت مزاج از بدن دفع می شود.
وقتی روده باریک دچار التهاب می شود، شبیه به حالتی که در بیماری التهابی روده اتفاق می ‌افتد، دیگر نمی ‌تواند به طور کامل هضم و جذب مواد غذایی را انجام دهد و این مواد غذایی به همراه نمک‌های صفراوی جذب نشده، می ‌تواند در مقادیر متفاوت - بسته به میزانی از روده که در اثر التهاب آسیب دیده است- وارد روده بزرگ ‌شود. این مسئله یکی از دلایلی است که باعث ایجاد سوءتغذیه در این بیماران می گردد.
این بیماران دچار بی اشتهایی هم هستند. در ضمن غذاهایی که به طور کامل هضم نشده‌اند - حتی اگر خود روده بزرگ در اثر بیماری آسیب ندیده باشد- وارد آن شده و باعث تداخل در روند جذب آب می گردند. در کولیت اولسروز فقط کولون دچار التهاب می شود و روده کوچک کار خود را به صورت عادی انجام می ‌دهد. ولی چون کولون آب را به خوبی بازجذب نمی کند موجب اسهال می گردد.
٢. آیا IBD بر اثر حساسیت غذایی ایجاد می ‌شود؟
نه. بیماران مبتلا به IBD ممکن است مانند سایر افراد جامعه به غذاهای خاصی حساسیت داشته باشند ولی ابتلا به IBD ارتباطی با حساسیت غذایی ندارد. بسیاری از افراد عدم تحمل به غذاهای خاصی دارند ولی این به معنای حساسیت به آن غذاها نیست، مثلاً عدم تحمل لاکتوز. برخی از افراد بعد از مصرف قند لاکتوز که در لبنیات وجود دارد دچار اسهال، دل‌پیچه و نفخ شکم می ‌شوند. عدم تحمل لاکتوز یک مشکل شایع در جمعیت عادی است و لذا در بیماران مبتلا به کولیت‌اولسروز هم بسیار شایع است. علائم این بیماران در صورت محدود کردن لبنیات در رژیم غذایی کاهش می یابد، ولی کمبود دریافت لبنیات ممکن است باعث کاهش دریافت کلسیم گردد. در صورت محدود کردن لبنیات در رژیم غذایی کلسیم باید به صورت مکمل به بیمار داده شود. (اگر با مصرف لبنیات علائمش بدتر می شود، یا با حذف لبنیات حالش بهتر می شه، لبنیات رو حذف کن ومکمل کلسیم را توصیه کن)
٣. آیا غذاهای خاص التهاب روده را بدتر می کند؟
نه. اگر چه برخی از غذاها علائم بیماری را تشدید می کنند، ولی شاهدی دال بر این که التهاب روده را افزایش دهند وجود ندارد. واضح است که هر غذای آلوده‌ای که باعث مسمومیت غذایی یا عفونت روده ای شود می تواند علائم IBD را تشدید ‌کند.
۴. آیا رژیم غذایی خاصی برای بیماران IBD وجود دارد؟
هیچ رژیم غذایی یا برنامه خوراکی که بتوان به همه بیماران IBD توصیه کرد وجود ندارد. توصیه‌های غذایی باید مربوط به هر شخص باشد. این رژیم برای هر فرد بسته به نوع بیماری که دارد و قسمتی از روده که درگیر شده است باید تعیین گردد. به علاوه این بیماری ثابت نیست و ممکن است در طول زمان تغییر کند، لذا تغذیه بیمار نیز تحت تأثیر این تغییرات قرار می گیرد. نکته کلیدی آن است بیماران باید یک رژیم سالم و متعادل داشته باشند. عادات تغذیه‌ای سالم البته برای هر فردی لازم است و خصوصاً برای بیماران IBD ضروری است.
۵. از چه غذاهایی باید پرهیز کرد؟
قوانین یا توصیه‌هایی که شامل همه بیماران باشد، وجود ندارد.
اگر غذای خاصی وجود دارد که باعث تشدید مشکلات گوارش می شود، سعی کنید از آن دوری نمایید.  بهتر است آن غذای خاص به مدت چند هفته از رژیم غذایی حذف شده و علائم کنترل گردد، در صورتی که علائم بهتر شد و با شروع مجدد آن ماده غذایی مجدداً تشدید پیدا کرد، این موضوع می تواند نشان دهنده عدم تحمل نسبت به آن ماده خاص باشد و بهتر است مصرف آن را در رژیم غذایی محدود نمود.
در واقع رژیم غذایی مناسب تنها این نیست که تعدادی از غذاها را مصرف نکنید، بلکه باید مواد غذایی مورد نیاز بدن خود را نیز تأمین کنید. با بررسی برنامه غذایی بیمار، یک متخصص تغذیه می ‌تواند متوجه شود که آیا این رژیم غذایی نیازهای او را بسته به سن، جنس و جثه تأمین می کند یا نه، و اگر تأمین نمی ‌کند رژیم بیمار را به گونه‌ای تغییر دهد که مواد مغذی مورد نیازش را تأمین کند. این کار می ‌تواند از طرق مختلف مثل افزایش حجم غذا، تغییر محتوی غذایی یا اضافه کردن مکمل های غذایی صورت گیرد.
در حقیقت حجم بالای غذا نیست که رژیم مناسب را تعیین می کند، رژیم غذایی روزانه باید شامل مقادیر کافی از کالری، پروتئین و مواد مغذی باشد. یک رژیم متعادل باید شامل مواد غذایی از همه گروه‌های غذایی باشد.
۶. آیا بیماران IBD باید نکته خاصی را در مورد دریافت مایعات رعایت کنند؟
بله. در صورت اسهال مزمن همیشه احتمال کم آبی وجود دارد. اگر در هنگام اسهال مایعات کافی به بدن نرسد، ممکن است عملکرد کلیه ها مختل گردد. به همین علت بیماران IBD و سایر بیماری ‌هایی که اسهال مزمن ایجاد می کنند بیش تر دچار سنگ کلیه می شوند. به علاوه از دست دادن نمک بدن باعث احساس حالت ضعف می ‌شود. به همین علت بیماران دچار IBD باید خصوصاً در هوای گرم که مقدار زیادی مایع و نمک به صورت عرق از پوست دفع می شود مقادیر فراوانی مایع مصرف کنند. سعی کنید مایعات را آرام آرام بنوشید تا همراه آن هوا وارد شکم شما نگردید و دچار نفخ و ناراحتی نشوید. ٧. آیا تغذیه در بیماران IBD نقش مهمی دارد؟
بله، همین طور است. بیماران IBD خصوصاً آن هایی که کرون دارند و روده کوچک آن ها درگیر است به علل متعددی مستعد به سوءتعذیه هستند؛ کمبود اشتها که خود در اثر تهوع، درد شکم و تغییر مزه غذا ایجاد می شود.
بیماری ‌های مزمن نیاز بدن را به کالری و انرژی افزایش می دهند. خصوصاً این حالت در مواقع تشدید بیماری صادق است.
IBD خصوصاً کرون معمولاً باعث سوءهضم و سوءجذب پروتئین، چربی، کربوهیدرات، آب و تعداد زیادی از ویتامین‌ها و مواد معدنی می ‌شود. بنابراین خیلی از موادی را که شخص می خورد ممکن است به خوبی جذب بدن نشود. تغذیه مناسب یکی از راه هایی است که بدن بتواند سلامت خود را حفظ کند. بنابراین هر تلاشی باید صورت گیرد تا بدن دچار سوءتغذیه نشود.
تغذیه مناسب یکی از کلیدهای اصلی کنترل IBD به دلائل متعدد است:
•  داروها اثر بهتری در افرادی که از لحاظ تغذیه در وضعیت مناسبی هستند، دارند.
•  وقتی پروتئین‌ها و سایر مواد مغذی در IBD از دست می ‌رود، بنابراین باید غذای بیش تری جهت جبران به بیمار برسد و تأمین این هدف در زمانی که بیماری تشدید می شود بسیار مشکل است.
•  کمبود پروتئین، کالری و سایر مواد مغذی ممکن است موجب تأخیر رشد در بچه‌ها و نوجوانان شود.
•  از دست رفتن وزن در زنان و دختران می تواند باعث اختلالات هورمونی و در نتیجه اختلال سیکل‌های قاعدگی و حتی قطع موقت قاعدگی گردد.
نکته مهم: کسانی که بیماری قبل از بلوغ در آن ها ایجاد شده است، ممکن است دچار تأخیر در رشد شوند. اگر دریافت مواد غذایی مناسب نباشد، این تأخیر رشد بیش تر خواهد شد.
بنابراین عادات غذایی مناسب و دریافت کالری کافی بسیار مهّم است. کنترل بیماری با داروها و ندرتاً جراحی در کسانی که تغذیه مناسبی دارند بسیار مؤثرتر است.
٨. بهترین کار برای جلوگیری از دل پیچه و دل درد بعد از غذا چیست؟
در دوره‌های عود بیماری خوردن غذا می تواند موجب دل درد و دل پیچه شود، رعایت اصول زیر می تواند باعث کاهش این حالت شود:
- غذا را در اندازه‌های کم و در وعده‌های بیش تر مصرف کرد؛ به عنوان مثال به جای ٣ وعده غذا ۶ وعده غذا در روز با حجم کم تر استفاده نمود.
- غذاهای چرب و سرخ کرده را در رژیم غذایی کم تر استفاده کرد؛ کره، مارگارین، خامه و سس. در صورتی که جذب چربی ناکامل باشد، ممکن است باعث تولید گاز و اسهال شوند.
این علائم معمولاً در کسانی که قسمت های زیادی از روده کوچک آن ها درگیر است، ایجاد می شود.
- اگر بیمار عدم تحمل به لاکتوز - قند موجود در شیر-  دارد، باید از شیر و فرآورده‌های آن کم تر استفاده کند. برخی از مردم علاوه بر اینکه IBD دارند، نمی توانند به صورت مناسب لاکتوز را هضم کنند. علت آن است که سطح داخلی روده کوچک آن ها فاقد یک آنزیم لاکتاز است. هضم نامناسب لاکتوز موجب درد شکم، دل پیچه، نفخ و اسهال می گردد. از آنجا که علائم کمبود لاکتوز شبیه به علائم IBD است، افتراق این دو از هم بر اساس علائم مشکل است و یک تست ساده عدم تحمل شیر می ‌تواند این مطلب را مشخص کند. اگر شکی وجود داشت باید مصرف شیر محدود گردد. مکمل‌های لاکتاز می ‌تواند به بسیاری از لبنیات اضافه شود تا از بروز علائم جلوگیری گردد. به هر حال بهتر است که حتماً مقداری از لبنیات را شخص استفاده کند، چون این مواد غنی از مواد مغذی خصوصاً کلسیم و پروتئین هستند - اگر فردی کمبود لاکتاز دارد می تواند از قرص‌های لاکتاز قبل از مصرف غذاهای لبنی استفاده کند.
- ٣/٢ کسانی که کرون و درگیری روده باریک دارند دچار تنگی در قسمت انتهایی روده باریک یا ایلئوم-Ileum- می‌باشند. در این بیماران غذای کم فیبر با باقیمانده کم و مایعات می تواند در کاهش علائم و درد شکم کمک کننده باشد.
مصرف مواد غذایی پرفیبر مثل فندق، تخمه، ذرت و سبزیجات را محدود کنید. اگر روده در اثر بیماری باریک شده باشد، این مواد می تواند باعث دل پیچه شود. موادغذایی پرفیبر به طور کامل در روده باریک هضم نمی شوند و در صورت ورود به روده بزرگ باعث تحریک و انقباض آن شده و اسهال ایجاد می کنند، لذا غذاهای کم فیبر توصیه می ‌شود.
این رژیم‌ها معمولاً موقتی هستند و تا زمانی که تنگی روده به دارو جواب دهد یا تنگی با جراحی برداشته شود ادامه می یابند.
شما باید محدودیت‌ زیادی در رژیم‌های غذایی خود ایجاد نکنید چون محدودیت زیاد می ‌تواند تعادل در دریافت مواد غذایی را دچار مشکل کند.
- بیمارانی که دچار اسهال و دل‌پیچه هستند در صورتی که مصرف میوه، سبزی ، کافئین - موجود در قهوه و برخی نوشیدنی های گازدار- نوشیدنی ‌های شیرین و سوربیتول - یک نوع قند مصنوعی که در آبنبات‌ها و آدامس‌های بدون قند بکار می رود- را کاهش دهند، علائم آن ها کاهش می ‌یابد.
با وجود همه این تدابیر برخی از بیماران باز هم ممکن است دچار دل درد و دل پیچه بعد از غذا باشند. در این موارد داروها می ‌توانند کمک کنند. به عنوان مثال پردنیزولون و سایر کورتیکو استروئیدها می توانند به علت کاهش التهاب روده باعث شوند که عضو، عمل خود را بهتر انجام دهد. مصرف قرص‌های ضد اسپاسم - انقباض- و ضد اسهال،  ١۵ تا ٢٠ دقیقه قبل از غذا هم می تواند باعث کاهش علائم و بهبود تغذیه گردد. این داروها خصوصاً در زمانی که بیماری خفیف است، مفید می ‌باشند ولی در موارد شدید باید از مصرف آن ها خودداری کرد. 
٩. آیا جایی برای مصرف غذاهای آماده یا تنقلات در بیماران IBD وجود دارد؟
بچه‌های دچار IBD مشکلات خاصی دارند و تغذیه مناسب از اهمیت بالایی در آن ها برخوردار است. والدین گاهی اوقات فکر می ‌کنند که غذاهای آماده نقشی در تغذیه سالم ندارد، در صورتی که این عقیده می ‌تواند درست نباشد. بعضی از غذاهای آماده حاوی مواد مغذی و کالری فراوان هستند. به عنوان مثال پیتزا دارای پنیر فراوان است که کلسیم، ویتامین D و پروتیئن فراوان دارد، سس گوجه فرنگی حاوی ویتامین‌های A و C است و خمیر آن غنی از ویتامین B می ‌باشد. این موضوع شامل سایر غذاهای آماده مثل همبرگر یا چیزبرگر هم می ‌شود، اگر چه همه این غذاها دارای چربی و نمک بیش از حد معمول هستند. ژله‌های محتوی شیر و بستنی منبع خوبی از کلسیم، پروتئین و کالری هستند.
١٠. آیا بیماران دچار IBD غذا را به حالت عادی جذب می کنند؟
گاهی اوقات بله. کسانی که تنها روده بزرگ آن ها دچار التهاب است، غذا را به درستی جذب می ‌کنند. اما بیماران کرونی که روده باریک آن ها گرفتار است، امکان دارد دچار اختلالاتی در هضم شوند.
  آن ها ممکن است غذای کافی بخورند ولی به اندازه کافی جذب نکنند. در واقع ۴٠% بیماران کرون کربوهیدرات ها را به خوبی جذب نمی کنند. آن ها ممکن است پرهوایی، نفخ و اسهال را در کنار کمبود مواد غذایی ضروری تجربه کنند. اختلال جذب چربی ‌ها مشکل دیگری است که حداقل ٣/١بیماران کرون به آن مبتلا می ‌شوند.
کسانی که ایلئوم آن ها درگیر بیماری است یا برداشته شده است بسته به وسعت آن در ریسک هستند. اگر فقط ٣٠ تا ۶٠سانتیمتر آخر ایلئوم دچار التهاب شده باشد، جذب همه مواد غذایی به جز ویتامین B12 عادی خواهد بود. اگر بیش تر از این مقدار از روده دچار التهاب باشد، جذب چربی ها هم مختل می ‌شود. اگر قسمت بالای روده هم درگیر باشد، اختلال جذب بدتر هم می شود و احتمال کمبود بسیاری از مواد مغذی، مواد معدنی و خیلی از ویتامین‌ها وجود دارد.
١١. آیا لازم است ویتامین‌ها به صورت قرص تجویز شود، اگر لازم است کدام ویتامین‌ها هستند؟
این موضوع بسته به میزان و مکان بیماری دارد. همان طور که گفته شد ویتامین B12 در ایلئوم انتهایی جذب می شود. بنابراین کسانی که به علت کرون دچار التهاب این قسمت از روده هستند یا در اثر جراحی این بخش از روده آن ها برداشت شده است،  نمی ‌توانند ویتامین  B را به صورت خوراکی از راه غذا یا دارو به اندازه کافی جذب کنند. برای جلوگیری از کمبود این ویتامین، که با اندازه‌گیری آن در خون مشخص می شود، باید تزریق ماهانه ویتامین B12 در داخل عضله صورت گیرد.
بیمارانی که سولفاسازین-Sulfasalazine، آساکول‌ -Asacol- و پنتازا - Pentaza-  مصرف می کنند معمولاً دچار کمبود اسیدفولیک می شوند. این بیماران باید قرص فولات دریافت کنند.
برای بیش تر بیمارانی که IBD دارند بهتر است، مولتی ویتامین به صورت مداوم مصرف کنند. اگر دچار سوءهضم هستند یا عمل جراحی روده شده‌اند، سایر ویتامین‌ها مثل ویتامین D نیز مورد نیاز است. ۶٨% بیماران کرون دچار کمبود ویتامین D هستند که شایع ترین نوع کمبود ویتامین در این بیماران محسوب می ‌شود. ویتامین D برای سلامت استخوان و متابولیسم کلسیم ضروری است. این ویتامین برای کسانی که در نواحی با آفتاب کم زندگی می کنند یا بیماری آن ها فعال است، ضروری می ‌باشد.
ویتامین‌های A، K، D، E محلول در چربی بوده و جذب آن ها سخت‌تر از سایر ویتامین‌هایی است که در آب محلول می ‌باشند، لذا جذب آن ها در صورتی که به صورت شربت تجویز شوند، بهتر از قرص است.
١٢. آیا ماده معدنی خاصی توصیه می شود؟
اکثر بیماران IBD کمبود موادمعدنی ندارند، ولی فقرآهن در بیماران کولیت اولسروز و کرون دیده می شود. علت کم خونی، خونریزی و التهاب کولون است. تشخیص این بیماری بر اساس اندازه گیری آهن خون صورت می گیرد و با تجویز آهن خوراکی به صورت قرص یا شربت درمان می شود که به صورت معمول mg ٣٠٠ یک تا سه بار در روز - بسته به میزان کمبود و تحمل بیمار- تجویز می شود. آهن خوراکی رنگ مدفوع را سیاه رنگ می کند و این می ‌تواند با خونریزی روده اشتباه شود.
کمبود پتاسیم و منیزیم هم ممکن است مشاهده شود. کمبود پتاسیم به علت اسهال و استفراغ یا در اثر مصرف پرونیزولون ایجاد می ‌شود. پتاسیم به صورت قرص یا سایر اشکال در دسترس است. کمبود منیزیم که در اسهال مزمن، درگیری شدید روده باریک یا در کسانی که قسمت بزرگی از روده  آن ها برداشته شده است ایجاد می ‌شود و می ‌تواند به صورت مصرف خوراکی اکسید منیزیم جبران شود.
مواد معدنی نادر -Trace Elements- موادی هستند که مقادیر بسیار کمی از آن ها جهت انجام برخی اعمال بیولوژیک بدن ضروری می باشند. کمبود این مواد در بیماران کرون خصوصاً آن هایی که قسمت بزرگی از روده آن ها درگیر است و تغذیه مناسبی ندارند مشاهده می شود.
 کمبود کلسیم و بیماری ‌های استخوان در IBD:
کمبود کلسیم - چه به صورت تنها چه همراه با کمبود ویتامین D- و بیماری ‌های استخوان در IBD مشاهده می ‌شود. بیماران IBD ممکن است کلسیم کافی در رژیم غذایی خود دریافت نکنند چرا که ممکن است لبنیات را به علت عدم تحمل به لاکتوز یا تصور اینکه نسبت به آن عدم تحمل دارند مصرف نکنند، یا به اندازه کافی Ca به صورت خوراکی مصرف کنند ولی به علت بیماری روده کوچک یا به علت این که قسمتی از روده کوچک آن ها در اثر جراحی برداشته شده است به اندازه کافی آن را جذب نکنند. در ضمن برخی از داروهایی که در IBD مصرف می ‌شوند ممکن است برای استخوان مضر باشند.
 پردنیزولون یا سایر استروئیدها باعث می ‌شوند که تشکیل استخوان جدید به تأخیر بیفتد یا اینکه باعث تسریع تخریب استخوان کهنه می شوند. همچنین این داروها با جذب Ca تداخل دارند. به علاوه خود بیماری کرون به نظر می رسد که باعث نازک شدن استخوان و استئوپروز می شود. بنابراین بررسی میزان استحکام استخوان -Bone Densitometry- برای کسانی که در معرض خطر هستند توصیه می ‌شود.
 اگر نمی شود داروی پرونیزولون را قطع کرد باید دُز مصرف آن را کم کرد یا آن را به صورت متناوب مصرف کرد تا این عوارض کاهش یابد. لذا بیماران باید کلسیم مورد نیاز خود را از طریق مواد خوراکی به صورت روزانه دریافت کنند یا به صورت مکمل برای آن ها تجویز شود.
تحقیقات در زمینه این که آیا داروهایی که جهت پوکی استخوان به علل دیگر مثلاً یائسگی استفاده می ‌شوند، می تواند در حل این مشکل در بیماران IBD هم مفید باشد ادامه دارد.
این داروها شامل بی فسفات ها مثل فوزاماکس -Fosamax، کلسی تونین و فلوراید می باشد.
١٣. حمایت تغذیه‌ای -Nutritional support- چیست؟
از آنجا که IBD خصوصاً کرون در اثر حمایت تغذیه‌ای می تواند بهبود یابد ممکن است ضروری باشد تا مایعات حاوی مواد مغذی به صورت مستقیم به داخل معده آن ها وارد شود. این نوع تغذیه، تغذیه روده ای -Entral Nutrition- نام دارد.
این روش تغذیه معمولاً از طریق یک لوله که از بینی به سمت معده هدایت می شود صورت می ‌گیرد. این نوع تغذیه می ‌تواند از طریق گاستروستومی نیز صورت گیرد. گاستروستومی یک عمل جراحی است که در آن راهی از معده به سطح شکم باز می شود و لوله تغذیه‌ای از طریق این راه وارد معده می ‌شود.
برخی بیماران این روش را ترجیح می دهند چون گذراندن لوله از بینی باعث ناراحتی آن ها می ‌شود.
تغذیه کامل وریدی TPN-Total parentral nutrition- از طریق کاتتری در داخل یک رگ بزرگ معمولاً در قفسه سینه، صورت می گیرد. چون در این روش غذا دیگر وارد روده نمی شود، باعث می شود روده ها استراحت کنند ولی عوارض و هزینه بیش تری در پی دارد. 
١۴. تغییرات رژیم غذایی جهت جلوگیری از عود بیماری لازم است؟
به علل ناشناخته انواع خاصی از فیبرهای غذایی باعث جلوگیری از عود بیماری می ‌شوند ولی مطالعات بیش تر در این زمینه مورد نیاز است.
١۵. چه مطالب جدیدی در مورد تغذیه بیماران مبتلا به IBD وجود دارد؟
• روغن ماهی و دانه‌های گیاهی - در رژیم غذایی یا به صورت مکمل- جهت کمک به کاهش التهاب روده مورد استفاده قرار گرفته است.
• کربوهیدرات های پیچیده که توسط روده کوچک هضم  نمی شوند مثل Psyllium stimulate، باکتری ‌های کولون را تحریک می ‌کند تا اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه تولید کنند. این اسیدهای چرب به مخاط کولون کمک می ‌کنند تا خودش را ترمیم کند.
• L-گلوتامات ممکن است کمک کند تا برخی ضایعات اولیه روده کوچک در مراحل اولیه ترمیم شود. چون این ماده جداره روده باریک را تغذیه می کند.
• پروبیوتیک ها می توانند به عنوان یک کمک کننده در درمان استفاده شوند؛ پروبیوتیک‌ها باکتری های خوبی هستند که می ‌توانند تعادل را بین باکتری ‌های مختلف که در حالت طبیعی در روده هر کسی زندگی می کنند، برقرار کند.
لاکتوباسیلوس‌ها و ماست می توانند جهت کمک به بهبود روده مفید باشند.
• جلوگیری از بدخیمی ها به کمک سلینوم و کلسیم، اسید فولیک و داروهای حاوی 5-ASA موضوع جدیدی است و مطالب زیادی در این زمینه اخیراً به چاپ رسیده است.
 به طور خلاصه با وجود اینکه موادغذایی نقشی در بوجود آمدن IBD ندارد، ولی یک رژیم غذایی مناسب که حاوی موادمعدنی فراوان باشد، می تواند باعث زندگی سالم‌تر گردد.

ویتامین‌ها و داروها
بهتر است بیماران مبتلا به کولیت‌اولسروز به صورت روزانه مولتی ‌ویتامین مصرف کنند.
بیمارانی که سولفاسالازین مصرف می کنند باید اسیدفولیک را به صورت مکمل دریافت کنند. از آنجا که اسیدفولیک از ایجاد بدخیمی های کولون جلوگیری می کند، در کسانی که مزالامین -Mesalamine- دریافت می کنند هم می تواند مفید باشد.
تغذیه‌ با لوله معده enteral feeding
تغذیه وریدی parenteral feeding


تغذیه با لوله معده و تغذیه داخل وریدی گاهی جهت درمان طولانی مدت کولیت ‌اولسروز مورد استفاده قرار می گیرد. این نوع روش های تغذیه ممکن است به طور موقت جهت بهبود وضعیت تغذیه بیمارانی که شدیداً بیمار هستند و نمی توانند برای بیش از یک هفته از راه دهان غذا بخورند استفاده ‌شوند.

تغذیه با لوله معده به کمک لوله ای که از طریق بینی وارد معده می شود و مواد مغذی بنیادی از آن مستقیماً وارد معده و سپس روده کوچک می شود، صورت می گیرد. تغذیه داخل وریدی معمولاً از طریق یک کاتتر وریدی انجام می شود که مواد مغذی را که به صورت سرم و استریل در آمده است را مستقیماً به جریان خون می ریزد.


- سؤالات متداول و مهم
از آنجایی که بیماری ‌های التهابی روده، بیماری ‌دستگاه گوارش هستند، طبیعی است که بیماران سؤالات زیادی در مورد تغذیه و رژیم غذایی داشته باشند. هیچ شاهدی دال بر این که ماده ای در رژیم غذایی باعث ایجاد این بیماری بشود وجود ندارد، اما بیماران IBD ممکن است با مصرف برخی از موادغذایی علائمشان بدتر شود، لذا محدود کردن این مواد باعث کاهش علائم و با بهتر شدن بیماری می شود.
١. بیماری های التهابی روده - بیماری کولیت اولسروز و کرون- چه تداخلی با روند هضم غذا دارد؟
برای اینکه بدانیم رژیم غذایی چگونه روی بیماران IBD تأثیر می گذارد، بهتر است خلاصه‌ای از اینکه چگونه بدن ما غذا را هضم می کند بدانیم.
کار اصلی دستگاه گوارش در روده باریک صورت می گیرد. در روده باریک شیره‌های گوارشی از کبد و پانکراس با غذا مخلوط می ‌شود و این روند مخلوط شدن توسط حرکات دودی روده نیز تقویت می گردد. بعد از این که غذا هضم شد و به ملکول‌های کوچک تبدیل گردید، جذب مخاط روده باریک می شود و وارد خون می گردد. غذای باقیمانده و ترشحاتی که جذب روده باریک نشده‌اند به صورت مایع وارد روده بزرگ می شوند. روده بزرگ بیش تر مایعاتی را که به غذا اضافه شده مجدداً جذب می کند، که نوعی نگهداری آب یا مکانیسم بازیافت محسوب می شود. مواد زائد طی روند اجابت مزاج از بدن دفع می شود.
وقتی روده باریک دچار التهاب می شود، شبیه به حالتی که در بیماری التهابی روده اتفاق می ‌افتد، دیگر نمی ‌تواند به طور کامل هضم و جذب مواد غذایی را انجام دهد و این مواد غذایی به همراه نمک‌های صفراوی جذب نشده، می ‌تواند در مقادیر متفاوت - بسته به میزانی از روده که در اثر التهاب آسیب دیده است- وارد روده بزرگ ‌شود. این مسئله یکی از دلایلی است که باعث ایجاد سوءتغذیه در این بیماران می گردد.
این بیماران دچار بی اشتهایی هم هستند. در ضمن غذاهایی که به طور کامل هضم نشده‌اند - حتی اگر خود روده بزرگ در اثر بیماری آسیب ندیده باشد- وارد آن شده و باعث تداخل در روند جذب آب می گردند. در کولیت اولسروز فقط کولون دچار التهاب می شود و روده کوچک کار خود را به صورت عادی انجام می ‌دهد. ولی چون کولون آب را به خوبی بازجذب نمی کند موجب اسهال می گردد.
٢. آیا IBD بر اثر حساسیت غذایی ایجاد می ‌شود؟
نه. بیماران مبتلا به IBD ممکن است مانند سایر افراد جامعه به غذاهای خاصی حساسیت داشته باشند ولی ابتلا به IBD ارتباطی با حساسیت غذایی ندارد. بسیاری از افراد عدم تحمل به غذاهای خاصی دارند ولی این به معنای حساسیت به آن غذاها نیست، مثلاً عدم تحمل لاکتوز. برخی از افراد بعد از مصرف قند لاکتوز که در لبنیات وجود دارد دچار اسهال، دل‌پیچه و نفخ شکم می ‌شوند. عدم تحمل لاکتوز یک مشکل شایع در جمعیت عادی است و لذا در بیماران مبتلا به کولیت‌اولسروز هم بسیار شایع است. علائم این بیماران در صورت محدود کردن لبنیات در رژیم غذایی کاهش می یابد، ولی کمبود دریافت لبنیات ممکن است باعث کاهش دریافت کلسیم گردد. در صورت محدود کردن لبنیات در رژیم غذایی کلسیم باید به صورت مکمل به بیمار داده شود. (اگر با مصرف لبنیات علائمش بدتر می شود، یا با حذف لبنیات حالش بهتر می شه، لبنیات رو حذف کن ومکمل کلسیم را توصیه کن)
٣. آیا غذاهای خاص التهاب روده را بدتر می کند؟
نه. اگر چه برخی از غذاها علائم بیماری را تشدید می کنند، ولی شاهدی دال بر این که التهاب روده را افزایش دهند وجود ندارد. واضح است که هر غذای آلوده‌ای که باعث مسمومیت غذایی یا عفونت روده ای شود می تواند علائم IBD را تشدید ‌کند.
۴. آیا رژیم غذایی خاصی برای بیماران IBD وجود دارد؟
هیچ رژیم غذایی یا برنامه خوراکی که بتوان به همه بیماران IBD توصیه کرد وجود ندارد. توصیه‌های غذایی باید مربوط به هر شخص باشد. این رژیم برای هر فرد بسته به نوع بیماری که دارد و قسمتی از روده که درگیر شده است باید تعیین گردد. به علاوه این بیماری ثابت نیست و ممکن است در طول زمان تغییر کند، لذا تغذیه بیمار نیز تحت تأثیر این تغییرات قرار می گیرد. نکته کلیدی آن است بیماران باید یک رژیم سالم و متعادل داشته باشند. عادات تغذیه‌ای سالم البته برای هر فردی لازم است و خصوصاً برای بیماران IBD ضروری است.
۵. از چه غذاهایی باید پرهیز کرد؟
قوانین یا توصیه‌هایی که شامل همه بیماران باشد، وجود ندارد.
اگر غذای خاصی وجود دارد که باعث تشدید مشکلات گوارش می شود، سعی کنید از آن دوری نمایید.  بهتر است آن غذای خاص به مدت چند هفته از رژیم غذایی حذف شده و علائم کنترل گردد، در صورتی که علائم بهتر شد و با شروع مجدد آن ماده غذایی مجدداً تشدید پیدا کرد، این موضوع می تواند نشان دهنده عدم تحمل نسبت به آن ماده خاص باشد و بهتر است مصرف آن را در رژیم غذایی محدود نمود.
در واقع رژیم غذایی مناسب تنها این نیست که تعدادی از غذاها را مصرف نکنید، بلکه باید مواد غذایی مورد نیاز بدن خود را نیز تأمین کنید. با بررسی برنامه غذایی بیمار، یک متخصص تغذیه می ‌تواند متوجه شود که آیا این رژیم غذایی نیازهای او را بسته به سن، جنس و جثه تأمین می کند یا نه، و اگر تأمین نمی ‌کند رژیم بیمار را به گونه‌ای تغییر دهد که مواد مغذی مورد نیازش را تأمین کند. این کار می ‌تواند از طرق مختلف مثل افزایش حجم غذا، تغییر محتوی غذایی یا اضافه کردن مکمل های غذایی صورت گیرد.
در حقیقت حجم بالای غذا نیست که رژیم مناسب را تعیین می کند، رژیم غذایی روزانه باید شامل مقادیر کافی از کالری، پروتئین و مواد مغذی باشد. یک رژیم متعادل باید شامل مواد غذایی از همه گروه‌های غذایی باشد.
۶. آیا بیماران IBD باید نکته خاصی را در مورد دریافت مایعات رعایت کنند؟
بله. در صورت اسهال مزمن همیشه احتمال کم آبی وجود دارد. اگر در هنگام اسهال مایعات کافی به بدن نرسد، ممکن است عملکرد کلیه ها مختل گردد. به همین علت بیماران IBD و سایر بیماری ‌هایی که اسهال مزمن ایجاد می کنند بیش تر دچار سنگ کلیه می شوند. به علاوه از دست دادن نمک بدن باعث احساس حالت ضعف می ‌شود. به همین علت بیماران دچار IBD باید خصوصاً در هوای گرم که مقدار زیادی مایع و نمک به صورت عرق از پوست دفع می شود مقادیر فراوانی مایع مصرف کنند. سعی کنید مایعات را آرام آرام بنوشید تا همراه آن هوا وارد شکم شما نگردید و دچار نفخ و ناراحتی نشوید. ٧. آیا تغذیه در بیماران IBD نقش مهمی دارد؟
بله، همین طور است. بیماران IBD خصوصاً آن هایی که کرون دارند و روده کوچک آن ها درگیر است به علل متعددی مستعد به سوءتعذیه هستند؛ کمبود اشتها که خود در اثر تهوع، درد شکم و تغییر مزه غذا ایجاد می شود.
بیماری ‌های مزمن نیاز بدن را به کالری و انرژی افزایش می دهند. خصوصاً این حالت در مواقع تشدید بیماری صادق است.
IBD خصوصاً کرون معمولاً باعث سوءهضم و سوءجذب پروتئین، چربی، کربوهیدرات، آب و تعداد زیادی از ویتامین‌ها و مواد معدنی می ‌شود. بنابراین خیلی از موادی را که شخص می خورد ممکن است به خوبی جذب بدن نشود. تغذیه مناسب یکی از راه هایی است که بدن بتواند سلامت خود را حفظ کند. بنابراین هر تلاشی باید صورت گیرد تا بدن دچار سوءتغذیه نشود.
تغذیه مناسب یکی از کلیدهای اصلی کنترل IBD به دلائل متعدد است:
•  داروها اثر بهتری در افرادی که از لحاظ تغذیه در وضعیت مناسبی هستند، دارند.
•  وقتی پروتئین‌ها و سایر مواد مغذی در IBD از دست می ‌رود، بنابراین باید غذای بیش تری جهت جبران به بیمار برسد و تأمین این هدف در زمانی که بیماری تشدید می شود بسیار مشکل است.
•  کمبود پروتئین، کالری و سایر مواد مغذی ممکن است موجب تأخیر رشد در بچه‌ها و نوجوانان شود.
•  از دست رفتن وزن در زنان و دختران می تواند باعث اختلالات هورمونی و در نتیجه اختلال سیکل‌های قاعدگی و حتی قطع موقت قاعدگی گردد.
نکته مهم: کسانی که بیماری قبل از بلوغ در آن ها ایجاد شده است، ممکن است دچار تأخیر در رشد شوند. اگر دریافت مواد غذایی مناسب نباشد، این تأخیر رشد بیش تر خواهد شد.
بنابراین عادات غذایی مناسب و دریافت کالری کافی بسیار مهّم است. کنترل بیماری با داروها و ندرتاً جراحی در کسانی که تغذیه مناسبی دارند بسیار مؤثرتر است.
٨. بهترین کار برای جلوگیری از دل پیچه و دل درد بعد از غذا چیست؟
در دوره‌های عود بیماری خوردن غذا می تواند موجب دل درد و دل پیچه شود، رعایت اصول زیر می تواند باعث کاهش این حالت شود:
- غذا را در اندازه‌های کم و در وعده‌های بیش تر مصرف کرد؛ به عنوان مثال به جای ٣ وعده غذا ۶ وعده غذا در روز با حجم کم تر استفاده نمود.
- غذاهای چرب و سرخ کرده را در رژیم غذایی کم تر استفاده کرد؛ کره، مارگارین، خامه و سس. در صورتی که جذب چربی ناکامل باشد، ممکن است باعث تولید گاز و اسهال شوند.
این علائم معمولاً در کسانی که قسمت های زیادی از روده کوچک آن ها درگیر است، ایجاد می شود.
- اگر بیمار عدم تحمل به لاکتوز - قند موجود در شیر-  دارد، باید از شیر و فرآورده‌های آن کم تر استفاده کند. برخی از مردم علاوه بر اینکه IBD دارند، نمی توانند به صورت مناسب لاکتوز را هضم کنند. علت آن است که سطح داخلی روده کوچک آن ها فاقد یک آنزیم لاکتاز است. هضم نامناسب لاکتوز موجب درد شکم، دل پیچه، نفخ و اسهال می گردد. از آنجا که علائم کمبود لاکتوز شبیه به علائم IBD است، افتراق این دو از هم بر اساس علائم مشکل است و یک تست ساده عدم تحمل شیر می ‌تواند این مطلب را مشخص کند. اگر شکی وجود داشت باید مصرف شیر محدود گردد. مکمل‌های لاکتاز می ‌تواند به بسیاری از لبنیات اضافه شود تا از بروز علائم جلوگیری گردد. به هر حال بهتر است که حتماً مقداری از لبنیات را شخص استفاده کند، چون این مواد غنی از مواد مغذی خصوصاً کلسیم و پروتئین هستند - اگر فردی کمبود لاکتاز دارد می تواند از قرص‌های لاکتاز قبل از مصرف غذاهای لبنی استفاده کند.
- ٣/٢ کسانی که کرون و درگیری روده باریک دارند دچار تنگی در قسمت انتهایی روده باریک یا ایلئوم-Ileum- می‌باشند. در این بیماران غذای کم فیبر با باقیمانده کم و مایعات می تواند در کاهش علائم و درد شکم کمک کننده باشد.
مصرف مواد غذایی پرفیبر مثل فندق، تخمه، ذرت و سبزیجات را محدود کنید. اگر روده در اثر بیماری باریک شده باشد، این مواد می تواند باعث دل پیچه شود. موادغذایی پرفیبر به طور کامل در روده باریک هضم نمی شوند و در صورت ورود به روده بزرگ باعث تحریک و انقباض آن شده و اسهال ایجاد می کنند، لذا غذاهای کم فیبر توصیه می ‌شود.
این رژیم‌ها معمولاً موقتی هستند و تا زمانی که تنگی روده به دارو جواب دهد یا تنگی با جراحی برداشته شود ادامه می یابند.
شما باید محدودیت‌ زیادی در رژیم‌های غذایی خود ایجاد نکنید چون محدودیت زیاد می ‌تواند تعادل در دریافت مواد غذایی را دچار مشکل کند.
- بیمارانی که دچار اسهال و دل‌پیچه هستند در صورتی که مصرف میوه، سبزی ، کافئین - موجود در قهوه و برخی نوشیدنی های گازدار- نوشیدنی ‌های شیرین و سوربیتول - یک نوع قند مصنوعی که در آبنبات‌ها و آدامس‌های بدون قند بکار می رود- را کاهش دهند، علائم آن ها کاهش می ‌یابد.
با وجود همه این تدابیر برخی از بیماران باز هم ممکن است دچار دل درد و دل پیچه بعد از غذا باشند. در این موارد داروها می ‌توانند کمک کنند. به عنوان مثال پردنیزولون و سایر کورتیکو استروئیدها می توانند به علت کاهش التهاب روده باعث شوند که عضو، عمل خود را بهتر انجام دهد. مصرف قرص‌های ضد اسپاسم - انقباض- و ضد اسهال،  ١۵ تا ٢٠ دقیقه قبل از غذا هم می تواند باعث کاهش علائم و بهبود تغذیه گردد. این داروها خصوصاً در زمانی که بیماری خفیف است، مفید می ‌باشند ولی در موارد شدید باید از مصرف آن ها خودداری کرد. 
٩. آیا جایی برای مصرف غذاهای آماده یا تنقلات در بیماران IBD وجود دارد؟
بچه‌های دچار IBD مشکلات خاصی دارند و تغذیه مناسب از اهمیت بالایی در آن ها برخوردار است. والدین گاهی اوقات فکر می ‌کنند که غذاهای آماده نقشی در تغذیه سالم ندارد، در صورتی که این عقیده می ‌تواند درست نباشد. بعضی از غذاهای آماده حاوی مواد مغذی و کالری فراوان هستند. به عنوان مثال پیتزا دارای پنیر فراوان است که کلسیم، ویتامین D و پروتیئن فراوان دارد، سس گوجه فرنگی حاوی ویتامین‌های A و C است و خمیر آن غنی از ویتامین B می ‌باشد. این موضوع شامل سایر غذاهای آماده مثل همبرگر یا چیزبرگر هم می ‌شود، اگر چه همه این غذاها دارای چربی و نمک بیش از حد معمول هستند. ژله‌های محتوی شیر و بستنی منبع خوبی از کلسیم، پروتئین و کالری هستند.
١٠. آیا بیماران دچار IBD غذا را به حالت عادی جذب می کنند؟
گاهی اوقات بله. کسانی که تنها روده بزرگ آن ها دچار التهاب است، غذا را به درستی جذب می ‌کنند. اما بیماران کرونی که روده باریک آن ها گرفتار است، امکان دارد دچار اختلالاتی در هضم شوند.
  آن ها ممکن است غذای کافی بخورند ولی به اندازه کافی جذب نکنند. در واقع ۴٠% بیماران کرون کربوهیدرات ها را به خوبی جذب نمی کنند. آن ها ممکن است پرهوایی، نفخ و اسهال را در کنار کمبود مواد غذایی ضروری تجربه کنند. اختلال جذب چربی ‌ها مشکل دیگری است که حداقل ٣/١بیماران کرون به آن مبتلا می ‌شوند.
کسانی که ایلئوم آن ها درگیر بیماری است یا برداشته شده است بسته به وسعت آن در ریسک هستند. اگر فقط ٣٠ تا ۶٠سانتیمتر آخر ایلئوم دچار التهاب شده باشد، جذب همه مواد غذایی به جز ویتامین B12 عادی خواهد بود. اگر بیش تر از این مقدار از روده دچار التهاب باشد، جذب چربی ها هم مختل می ‌شود. اگر قسمت بالای روده هم درگیر باشد، اختلال جذب بدتر هم می شود و احتمال کمبود بسیاری از مواد مغذی، مواد معدنی و خیلی از ویتامین‌ها وجود دارد.
١١. آیا لازم است ویتامین‌ها به صورت قرص تجویز شود، اگر لازم است کدام ویتامین‌ها هستند؟
این موضوع بسته به میزان و مکان بیماری دارد. همان طور که گفته شد ویتامین B12 در ایلئوم انتهایی جذب می شود. بنابراین کسانی که به علت کرون دچار التهاب این قسمت از روده هستند یا در اثر جراحی این بخش از روده آن ها برداشت شده است،  نمی ‌توانند ویتامین  B را به صورت خوراکی از راه غذا یا دارو به اندازه کافی جذب کنند. برای جلوگیری از کمبود این ویتامین، که با اندازه‌گیری آن در خون مشخص می شود، باید تزریق ماهانه ویتامین B12 در داخل عضله صورت گیرد.
بیمارانی که سولفاسازین-Sulfasalazine، آساکول‌ -Asacol- و پنتازا - Pentaza-  مصرف می کنند معمولاً دچار کمبود اسیدفولیک می شوند. این بیماران باید قرص فولات دریافت کنند.
برای بیش تر بیمارانی که IBD دارند بهتر است، مولتی ویتامین به صورت مداوم مصرف کنند. اگر دچار سوءهضم هستند یا عمل جراحی روده شده‌اند، سایر ویتامین‌ها مثل ویتامین D نیز مورد نیاز است. ۶٨% بیماران کرون دچار کمبود ویتامین D هستند که شایع ترین نوع کمبود ویتامین در این بیماران محسوب می ‌شود. ویتامین D برای سلامت استخوان و متابولیسم کلسیم ضروری است. این ویتامین برای کسانی که در نواحی با آفتاب کم زندگی می کنند یا بیماری آن ها فعال است، ضروری می ‌باشد.
ویتامین‌های A، K، D، E محلول در چربی بوده و جذب آن ها سخت‌تر از سایر ویتامین‌هایی است که در آب محلول می ‌باشند، لذا جذب آن ها در صورتی که به صورت شربت تجویز شوند، بهتر از قرص است.
١٢. آیا ماده معدنی خاصی توصیه می شود؟
اکثر بیماران IBD کمبود موادمعدنی ندارند، ولی فقرآهن در بیماران کولیت اولسروز و کرون دیده می شود. علت کم خونی، خونریزی و التهاب کولون است. تشخیص این بیماری بر اساس اندازه گیری آهن خون صورت می گیرد و با تجویز آهن خوراکی به صورت قرص یا شربت درمان می شود که به صورت معمول mg ٣٠٠ یک تا سه بار در روز - بسته به میزان کمبود و تحمل بیمار- تجویز می شود. آهن خوراکی رنگ مدفوع را سیاه رنگ می کند و این می ‌تواند با خونریزی روده اشتباه شود.
کمبود پتاسیم و منیزیم هم ممکن است مشاهده شود. کمبود پتاسیم به علت اسهال و استفراغ یا در اثر مصرف پرونیزولون ایجاد می ‌شود. پتاسیم به صورت قرص یا سایر اشکال در دسترس است. کمبود منیزیم که در اسهال مزمن، درگیری شدید روده باریک یا در کسانی که قسمت بزرگی از روده  آن ها برداشته شده است ایجاد می ‌شود و می ‌تواند به صورت مصرف خوراکی اکسید منیزیم جبران شود.
مواد معدنی نادر -Trace Elements- موادی هستند که مقادیر بسیار کمی از آن ها جهت انجام برخی اعمال بیولوژیک بدن ضروری می باشند. کمبود این مواد در بیماران کرون خصوصاً آن هایی که قسمت بزرگی از روده آن ها درگیر است و تغذیه مناسبی ندارند مشاهده می شود.
 کمبود کلسیم و بیماری ‌های استخوان در IBD:
کمبود کلسیم - چه به صورت تنها چه همراه با کمبود ویتامین D- و بیماری ‌های استخوان در IBD مشاهده می ‌شود. بیماران IBD ممکن است کلسیم کافی در رژیم غذایی خود دریافت نکنند چرا که ممکن است لبنیات را به علت عدم تحمل به لاکتوز یا تصور اینکه نسبت به آن عدم تحمل دارند مصرف نکنند، یا به اندازه کافی Ca به صورت خوراکی مصرف کنند ولی به علت بیماری روده کوچک یا به علت این که قسمتی از روده کوچک آن ها در اثر جراحی برداشته شده است به اندازه کافی آن را جذب نکنند. در ضمن برخی از داروهایی که در IBD مصرف می ‌شوند ممکن است برای استخوان مضر باشند.
 پردنیزولون یا سایر استروئیدها باعث می ‌شوند که تشکیل استخوان جدید به تأخیر بیفتد یا اینکه باعث تسریع تخریب استخوان کهنه می شوند. همچنین این داروها با جذب Ca تداخل دارند. به علاوه خود بیماری کرون به نظر می رسد که باعث نازک شدن استخوان و استئوپروز می شود. بنابراین بررسی میزان استحکام استخوان -Bone Densitometry- برای کسانی که در معرض خطر هستند توصیه می ‌شود.
 اگر نمی شود داروی پرونیزولون را قطع کرد باید دُز مصرف آن را کم کرد یا آن را به صورت متناوب مصرف کرد تا این عوارض کاهش یابد. لذا بیماران باید کلسیم مورد نیاز خود را از طریق مواد خوراکی به صورت روزانه دریافت کنند یا به صورت مکمل برای آن ها تجویز شود.
تحقیقات در زمینه این که آیا داروهایی که جهت پوکی استخوان به علل دیگر مثلاً یائسگی استفاده می ‌شوند، می تواند در حل این مشکل در بیماران IBD هم مفید باشد ادامه دارد.
این داروها شامل بی فسفات ها مثل فوزاماکس -Fosamax، کلسی تونین و فلوراید می باشد.
١٣. حمایت تغذیه‌ای -Nutritional support- چیست؟
از آنجا که IBD خصوصاً کرون در اثر حمایت تغذیه‌ای می تواند بهبود یابد ممکن است ضروری باشد تا مایعات حاوی مواد مغذی به صورت مستقیم به داخل معده آن ها وارد شود. این نوع تغذیه، تغذیه روده ای -Entral Nutrition- نام دارد.
این روش تغذیه معمولاً از طریق یک لوله که از بینی به سمت معده هدایت می شود صورت می ‌گیرد. این نوع تغذیه می ‌تواند از طریق گاستروستومی نیز صورت گیرد. گاستروستومی یک عمل جراحی است که در آن راهی از معده به سطح شکم باز می شود و لوله تغذیه‌ای از طریق این راه وارد معده می ‌شود.
برخی بیماران این روش را ترجیح می دهند چون گذراندن لوله از بینی باعث ناراحتی آن ها می ‌شود.
تغذیه کامل وریدی TPN-Total parentral nutrition- از طریق کاتتری در داخل یک رگ بزرگ معمولاً در قفسه سینه، صورت می گیرد. چون در این روش غذا دیگر وارد روده نمی شود، باعث می شود روده ها استراحت کنند ولی عوارض و هزینه بیش تری در پی دارد. 
١۴. تغییرات رژیم غذایی جهت جلوگیری از عود بیماری لازم است؟
به علل ناشناخته انواع خاصی از فیبرهای غذایی باعث جلوگیری از عود بیماری می ‌شوند ولی مطالعات بیش تر در این زمینه مورد نیاز است.
١۵. چه مطالب جدیدی در مورد تغذیه بیماران مبتلا به IBD وجود دارد؟
• روغن ماهی و دانه‌های گیاهی - در رژیم غذایی یا به صورت مکمل- جهت کمک به کاهش التهاب روده مورد استفاده قرار گرفته است.
• کربوهیدرات های پیچیده که توسط روده کوچک هضم  نمی شوند مثل Psyllium stimulate، باکتری ‌های کولون را تحریک می ‌کند تا اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه تولید کنند. این اسیدهای چرب به مخاط کولون کمک می ‌کنند تا خودش را ترمیم کند.
• L-گلوتامات ممکن است کمک کند تا برخی ضایعات اولیه روده کوچک در مراحل اولیه ترمیم شود. چون این ماده جداره روده باریک را تغذیه می کند.
• پروبیوتیک ها می توانند به عنوان یک کمک کننده در درمان استفاده شوند؛ پروبیوتیک‌ها باکتری های خوبی هستند که می ‌توانند تعادل را بین باکتری ‌های مختلف که در حالت طبیعی در روده هر کسی زندگی می کنند، برقرار کند.
لاکتوباسیلوس‌ها و ماست می توانند جهت کمک به بهبود روده مفید باشند.
• جلوگیری از بدخیمی ها به کمک سلینوم و کلسیم، اسید فولیک و داروهای حاوی 5-ASA موضوع جدیدی است و مطالب زیادی در این زمینه اخیراً به چاپ رسیده است.
 به طور خلاصه با وجود اینکه موادغذایی نقشی در بوجود آمدن IBD ندارد، ولی یک رژیم غذایی مناسب که حاوی موادمعدنی فراوان باشد، می تواند باعث زندگی سالم‌تر گردد.

منبع: http://bmarz.persianblog.ir/post/191


مطالب وبلاگ شامل:

بیماری ریفلاکس و علل آن 

التهاب مری (ازوفاژيت) 

سندرم روده تحریک پذیر 

سرطان مری 

سرطان روده بزرگ 

سرطان معده 

گاستریت یا ورم معده 

بیماری سلیاک Celiac Disease 

سیروز کبدی 

بیماری نقرس 

نقش میوه و سبزی در پیشگیری از سرطان 

میکروب هلیکوباکترپیلوری Helicobacter Pylori 

بیماری کبد چرب Fatty Liver 

سرطان‌ کبد 

توصیه های تغذیه ای در سرطان کبد 

کیسه‌ صفرا و بیماری های آن 

سنگ کيسه صفرا 

رژیم غذایی در سنگ های کیسه صفرا(1) 

رژیم غذائی درسنگ های کیسه صفرا(2) 

روش‌های تشخیص سرطان روده 

کی به سرطان گوارش شک کنیم؟ 

پوليپ‌ روده 

دیابت Diabetes بخش اول 

دیابت بخش دوم 

دیابت بخش سوم 

بالون معده 

توصیه های بعد از گذاشتن بالون معده 

در چه بیمارانی نباید بالون معده گذاشت ؟ 

برای چه بیمارانی گذاشتن بالون معده مفید است ؟ 

چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia - بخش دوم

چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia - بخش اول

بيماري دیورتیکولوز (Diverticulosis) 

شقاق‌ مقعد یا فیشرآنال Anal Fissure 

بیماری هموروئید ( بواسیر ) Hemorrhoid 

بیماری کم کاری تیروئید (هیپو تیروئیدی) - Hypotyroidism

بیماری‌ گریوز/ پركاری‌ تیرویید 

هپاتیت 

عمل تومور بزرگ معده از طریق آندوسکوپی 

عمل تومور بزرگ روده از طریق کولونوسکوپی

سندرم ژيلبرت 

بيماري کرون 

کوليت اولسروز 


برچسب‌ها: کولیت اولسروز چیست, علل کولیت اولسروز, تغذیه و کولیت اولسروز, علت کولیت اولسروز, بیماری التهابی روده
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم آبان 1390ساعت 12:39  توسط دکتر مسیب برزکار  | 

سندرم روده تحریک پذیر

سندرم روده تحریک پذیر

 سندرم روده تحریک پذیر حالتی است که در آن حرکات غیر ارادی روده ها کم یا زیاد شده و نظم طبیعی خود را از دست می دهد. این حالت با استرس روحی شدیدتر می شود و سبب بروز دلدرد و علائم گوارشی دیگر می شود.
نامهای دیگر این سندرم عبارتند از کولیت عصبی، کولیت فانکشنال، کولیت موکوسی و آی بی اس IBS می باشد.
حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد مردم جامعه دچار این سندرم می باشند.

علت سندرم روده تحریک پذیر چیست؟

در این سندرم ماهیچه های صاف روده ها گاهی بطور غیر طبیعی انقباضهای طولانی و شدیدتر از معمول پیدا می کنند. گاهی این انقباضات نابهنگام می باشند. علت اختلال انقباض ماهیچه ها مشخص نیست. با استرس روحی این اختلال شدیدتر می شود. هیچگونه ژن در این رابطه کشف نشده است. بیش از ده درصد مردم جامعه گرفتار این سندرم می باشند و زنان ۳ تا ۵ برابر مردان دچار این سندرم می شوند. بیماران معمولا جوان یا میانسال هستند و علائم آنها معمولا سالها ادامه می یابد بدون اینکه عارضه خطرناکی متوجه بیمار شود. حدود ۸۰ درصد بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر، اختلالات خفیف روحی دارند و هنگام استرس های روحی علائم روده ای شدید می شود.

علائم روده تحریک پذیر چیست؟

تغییرات اجابت مزاج بصورت اسهال غیر خونی و یا یبوست متناوب است.
دلدرد که با استرس بیشتر می شود. این دلدرد معمولا آنقدر شدید نیست که مانع انجام کارهای روزمره بیمار شود. محل آن در همه شکم بخصوص در اطراف ناف است. وقتی دلدرد شدیدتر است معمولا اختلال اجابت مزاج بصورت تکرر دفعات دفع و باریک بودن مدفوع و شل شدن آن و دفع موکوس (مواد خلط مانن) نیز وجود دارد. با اجابت مزاج دلدرد موقتا قدری کمتر می شود و گاهی بیمار بعد از غذا خوردن مجبور به رفتن برای دفع مدفوع می شود.
قاروقور کردن شکم
احساس نفخ و پری در شکم و دفع گاز بیشتر از حد معمول.
دلهوره و دلشوره و اضطراب و احساس بی اشتهایی بدون اینکه بیمار کاهش وزن پیدا کند.
عدم وجود کمبود آب بدن خونی نبودن اسهال
خوب بودن حال عمومی بیمار با اینکه سالها از ناراحتی گوارشی شکایت می کند.

عوارض سندرم روده تحریک پذیر چیست؟

سندرم روده تحریک پذیر با اینکه سالهای سال بیمار را اذیت می کند ولی عارضه خطرناکی ندارد. این سندرم شخص را مستعد سرطان روده نمی کند و هیچگاه به کوایت اولسراتیو تبدیل نمی شود. تنگی روده هم هرگز ایجاد نمی شود. گاهی بعلت یبوست شدید و طولانی بیمار دچار بواسیر یا شقاق می شود. شایان ذکر است که بیماران مبتلا به سندرم تحریک پذیر مصونیت خاصی نسبت به بیماریهای دیگر گوارشی ندارد و از این نظر مانندافراد سالم جامعه اند.

پزشک چگونه سندرم روده تحریک پذیر را تشخیص می دهد؟

بیشترین قسمت تشخیص با شرح حال و معاینه بیمار صورت میگیرد. آزمایشهای مختلف خون و مدفوع در این سندرم نرمال هستند. آزمایش خاصی وجود ندارد که وجود این سندرم را ثابت کند.
بیشتر افراد نیاز به اندوسکوپی ندارند ولی در افراد بالاتر از ۴۰ سال باید سرطان روده بزرگ رد شود لذا انجام کولونوسکوپی یا عکس روده بزرگ ضروری است. در افراد کمتر از ۴۰ سال، کولونوسکوپی و عکس برداری از روده ها جهت تایید یا رد بیماریهای دیگر مثلا کولیت اولسراتیو یا کرون انجام می گیرد. چون بیماری کمبود لاکتاز هم علائمی مانند علائم این بیماری ایجاد می کند لذا به همه بیماران توصیه می شود ۳ هفته از مصرف شیر و غذاهای محتوی لاکتوز خودداری کنند و سپس این مواد غذایی را بخورند تا چنانچه کمبود لاکتاز وجود داشته باشد تشخیص داده شود.

آیا سندرم روده تحریک پذیر قابل معالجه است؟

این سندرم قابل معالجه است ولی تصور اینکه این سندرم با یک دوره درمان کاملا بهبود یابد و برای همیشه عود نکند، درست نیست این سندرم سالها می ماند و با استرسها علائم عود خواهند کرد چنانچه بیمار همکاری لازم را با پزشک معالج داشته باشد. می تواند یک زندگی معمولی لذت بخش و موثر، مانند افراد دیگر جامعه، داشته باشد. و در حقیقت هدف درمان هر بیماری دیگر نیز همین است.
بیمار باید به گفته های غیر کارشناسانه افراد غیر مسئول و خرافات توجه نکند و رژیم غذای غیر علمی نگیرد و خودسرانه دارو مصرف نکند. درمان این بیماری چند قسمت اصلی دارد.

الف- مسایل روحی:

شخص مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر بایستی کمتر در معرض عوامل استرس زا قرار گیرد مثلا شغل پر از استرس نداشته باشد، خود بیمار نسبت به عوامل استرس واکنش ملایمی نشان دهند. بایستی تاکید کرد علت اصلی این سندرم روحی نیست بلکه مسایل روحی علائم را تشدید می کنند.

ب- رژیم غذایی:

همه بیماران بخصوص آنهائیکه یبوست علامت اصلی آنهاست رژیم غذایی سرشار از الیاف (فیبر) استفاده کنند. این بدان معنی است که سالاد و میوه مصرف کنند. نان سبوس دار مانند نان سنگک یا نان خانگی یا نان جو بهتر است نان تهیه شده از آرد بدون سبوس است گرچه عده ای از بیماران با شروع مصرف این رژیم غذایی دچار تشدید علائم می شوند ولی این افراد هم بدانند که با ادامه این رژیم پس از چند هفته علائم فروکش کرده و بهتر خواهد شد و هرگز بعلت بدتر شدن موقتی علائم این رژیم را کنار نگذارند. غذاهای چرب مانند کره، غذاهای سرخ شده، زرده تخم مرغ و غیره مصرف نشود افراد مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر بهتر است همانند افراد دیگر جامعه غذاهای معمولی مصرف نمایند و برای آنها غذای ویژه ای در منزل تهیه نشود تا دیگران به عنوان علیل و مریض به آنها نگاه نکنند.

ج-داروها:

پزشک معالج بر اساس علائم بیمار داروهای مختلفی ممکن است تجویز کند. اسفرزه بصورت پودر یا دانه در همه بیماران بخصوص آنهاییکه اسهال و یبوست متناوب دارند مفید است گاهی سبوس گندم تجویز می شود. داروهایی مانند کلیدینیوم – سی و یا بلا دونا پ ب و یا داروهائی مشابه آنها موقتا برای کنترل دلدرد تجویز می شود. گاهی داروهای ضد افسردگی به مقدار کم تجویز می شود. شایان ذکر است داروهای ضد افسردگی اعتیاد آور نیستند. همه داروهای ذکر شده فقط با تجویز پزشک قابل مصرف هستند و مصرف خودسرانه آنها می تواند خطراتی در بر داشته باشد. در سندرم روده تحریک پذیر اسهال هیچگاه خونی نیست. ولی گاهی بعلت یبوست بیمار دچار بواسیر و یا شقاق می شود و در این دو حالت ممکن است خون قرمز روشن همراه با مدفوع شود. در چنین حالتی درمان اختصاصی بواسیر یا شقاق انجام می گیرد.

بیمار مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر بایستی سعی کند روحیه ای شاداب داشته باشد و از اینکه علائم روده ای او مدتهای طولانی تداوم داشته اند دچار یاس نشود زیرا نا امیدی و اضطراب موجب تشدید علائم و ایجاد سیکل معیوب می نماید. سیندرم روده تحریک پذیر درمان جراحی ندارد. هیچگونه گرفتاری خارج روده ای (مثلا استخوانی یا کبدی) در این سندرم وجود ندارد.

منبع: http://www.pezeshk.us/?p=5432

 مطالب مرتبط:

بیماری ریفلاکس و علل آن 

سرطان مری 
سرطان روده بزرگ 
سرطان معده 
بالون معده 
التهاب مری (ازوفاژيت) 
گاستریت یا ورم معده 

بیماری سلیاک Celiac Disease 

سیروز کبدی 
بیماری نقرس 
نقش میوه و سبزی در پیشگیری از سرطان 

میکروب هلیکوباکترپیلوری Helicobacter Pylori 

توصیه های تغذیه ای در سرطان کبد 

بیماری کبد چرب Fatty Liver 

سرطان‌ کبد 

کیسه‌ صفرا و بیماری های آن 
سنگ کيسه صفرا 

رژیم غذایی در سنگ های کیسه صفرا(1) 

رژیم غذائی درسنگ های کیسه صفرا(2) 

روش‌های تشخیص سرطان روده 
کی به سرطان گوارش شک کنیم؟ 
پوليپ‌ روده 

دیابت Diabetes بخش اول 

دیابت بخش دوم 

دیابت بخش سوم 

توصیه های بعد از گذاشتن بالون معده 
اقداماتی که بیماران باید قبل از گذاشتن بالون معده انجام دهند
در چه بیمارانی نباید بالون معده گذاشت ؟ 
برای چه بیمارانی گذاشتن بالون معده مفید است ؟ 

چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
بيماري دیورتیکولوز (Diverticulosis) 
شقاق‌ مقعد یا فیشرآنال Anal Fissure 

بیماری کم کاری تیروئید (هیپو تیروئیدی) - Hypotyroidism
بیماری هموروئید ( بواسیر ) Hemorrhoid 
هپاتیت 
بیماری‌ گریوز/ پركاری‌ تیرویید 
عمل تومور بزرگ روده از طریق کولونوسکوپی
عمل تومور بزرگ معده از طریق آندوسکوپی 
سندرم ژيلبرت 
بيماري کرون 
کوليت اولسروز 
کولیت‌اولسروز و تغذیه 


برچسب‌ها: سندرم روده تحریک پذیر چیست, علائم سندرم روده تحریک پذیر, علل سندرم روده تحریک پذیر, عوارض سندرم روده تحریک پذیر, درمان سندرم روده تحریک پذیر
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم آبان 1390ساعت 12:28  توسط دکتر مسیب برزکار  | 

سرطان مری

سرطان مری  ( Esophageal cancer )عبارت است از رشد بافت سرطانی در مری که در آن سلول ها بدون کنترل شروع به تقسیم می کنند. سرطان هایی که در مری آغاز می شوند معمولاً در ۱۳ سانت پایینی مری در جایی که مری در قفسه سینه طی مسیر می کند رخ می دهند.

سرطان مری سومین سرطان شایع گوارش و ششمین علت مرگ ناشی از سرطان در جهان می باشد. بالا بودن میزان بروز این بیماری در بعضی از مناطق جهان احتمال ارتباط بین سرطان مری و عوامل ژنتیکی را مطرح کرده است.

شمال ایران یکی از این مناطق می باشد و در تمام آمارهای گزارش شده از آن بروز سرطان مری در قوم ترکمن بالاتر بوده است.

سرطان مری در افراد بیشتر از ۵۰ سال و در هر دو جنس ایجاد می شود اما در مردان شایعتر است . همچنین شایع‌ترین سرطان دستگاه گوارش در مردان سیگاری، سرطان مری است و تنها روش تشخیص آن آندوسکوپی است.

مردان سیگاری‌ها ، الکلی‌ها و افرادی که سابقه بیماری‌های مری دارند بیش از دیگران در معرض ابتلا به سرطان مری هستند.

سرطان مری در ایران در منطقه دشت مغان تا دشت گرگان و به نسبت آن در حاشیه بالایی دریای خزر و در کل مسیر جاده ابریشم بیشتر مشاهده می شود و در حاشیه دریای مازندران به شدت شایع است ، تنوع جغرافیایی در شیوع سرطان مری بیش از هر سرطان دیگر دیده می‌شود، به طوری که این سرطان از شمال ایران تا شمال چین گزارش شده است و به عنوان کمربند سرطان مری نامیده می‌شود

● علل بیماری سرطان مری

گرچه علت اصلی این شیوع بیشتر در مناطق یاد شده به طور مشخص معلوم نیست اما دلایلی مانند نوع تغذیه، مصرف سیگار و الکل را می توان به آن نسبت داد.

در ایالات متحده آمریکا ۸۰ تا ۹۰ در صد موارد سرطان، قابل انتساب به مصرف زیاد الکل و سابقه دراز مدت استعمال سیگار و دیگر مخدرهای دود شده است.

مصرف سیگار و الکل باعث ایجاد التهاب و آزردگی مری شده و همچنین دارای عوامل سرطان‌زا نیز هستند.

ریفلاکس:

ریفلاکس عبارت است از بازگشت محتویات همراه با اسید معده به مری و آسیب مخاط مری که در نتیجه آن بیماری مری بارت و در انتها، سرطان مری ایجاد می‌شود. عوامل مختلفی در ریفلاکس دخیل‌اند که از جمله می‌توان به افزایش حجم معده در اثر پرخوری، مصرف الکل، دراز کشیدن بلافاصله پس از صرف غذا و… اشاره کرد.
التهاب مری یا ازوفاژیت که در اثر عوامل مختلفی از جمله انواع عفونت‌ها ایجاد می‌شود.

رژیم غذایی: مصرف مواد پیش‌ساز سرطان‌زا مانند نیتریت‌ها که به ماده سرطان ‌زای نیتروز آمین تبدیل می‌شوند و به وفور در مواد غذایی مانند سوسیس و کالباس وجود دارند، به شدت خطر ابتلا به انواع سرطان بویژه سرطان‌های گوارشی و مری را افزایش می‌دهند.

رژیم غذایی حاوی روغن جامد، قند و شکر، انواع شیرینی و دسر، انواع ترشی و نوشابه گازدار و کنسرو، مصرف ماهی دودی و شور، اغذیه نمک‌ سود مانند کلم‌شور و خیارشور به مقادیر زیاد در طی سال، سموم قارچی در سبزیجات ترش‌شده و… نیز در بروز سرطان مری مؤثر است.

نتایج تحقیقات گروهی از پژوهشگران ژاپنی نشان داد، بر اثر مصرف فراوان برنج، میزان ویتامین B1 دریافتی کاهش و قوام مخاط مری در بخش فوقانی دستگاه گوارش افزایش می‌یابد که این تغییرات در درازمدت به نفع سرطان مری است.

مصرف مایعات داغ و سوزاننده: مانند چای و قهوه داغ که با سوزاندن و التهاب مری احتمال ابتلا را افزایش می‌دهند. برای مثال، مصرف چای داغ در استان‌های آذری زبان ایران یکی از عوامل اصلی شیوع سرطان مری است.

همچنین برخی مایعات اسیدی و قلیایی نیز به آسیب و التهاب مری کمک می‌کنند.

با توجه به شیوع مصرف ناس در استان خراسان یا برنج‌خواری در استان‌های گلستان، گیلان و مازندران و همچنین نوشیدن چای داغ در استان آذربایجان شرقی، این عوامل را می‌توان جزو علل بروز دومین سرطان شایع کشور در این مناطق برشمرد.

وراثت و جهش‌های ژنتیکی: همانند دیگر سرطان‌ها، خطر ابتلا را بالا می‌برند.

● سابقه قبلی:

ابتلا به سرطان‌های سر و گردن می‌تواند خطر ایجاد سرطان مری را افزایش دهد.

چاقی: خطر ابتلا را تا چهار برابر افزایش می‌دهد. محققان حدس می‌زنند بین چاقی و افزایش ریفلاکس ارتباطی وجود داشته باشد.

بیماری‌هایی چون آشالازی (اختلال حرکتی عضله مری)، مری بارت، بیماری سلیاک، سندرم هاول- اوانس و سندرم پلومر- وینسون در بالا رفتن خطر درگیری با سرطان مری نقش دارند.

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) که یک ویروس مولد تومور و سرطان است.

تنگی‌های ناشی از تشعشع، سن بالای چهل سال و برخی کمبودهای ویتامینی و کمبود آهن نیز احتمال سرطان مری را افزایش می‌دهند.

مصرف میوه، سبزی، زیتون، لبنیات کم‌چرب و ماهی با خطر کمتری برای ابتلا به سرطان مری همراه است.

سرطان سلول‌های پوششی جدار مری به سه قسمت مری فوقانی، مری میانی و مری تحتانی تقسیم می‌شود که سرطان در مثلث تحتانی مری در ایران و در حاشیه جنوبی دریای مازندران شایع‌تر است.

● انواع سرطان مری

کارسینوم سلول سنگفرشی (SCC): یکی از دو نوع مهم سرطان مری است. مصرف الکل و سیگار، نقش فوق‌العاده مؤثری در ایجاد این نوع سرطان ایفا می‌کند. سلول‌های بافت پوششی سنگفرشی مری در این حالت سرطانی می‌شوند. در سرتاسر دنیا این نوع سرطان ۸۰ درصد سرطان‌های مری را تشکیل می‌دهد. سرطان کارسینوم سلول سنگفرشی مرحله طولانی‌‌تری از دوره درجا (این‌سیتو) را دارد.

ابتدا ضایعات ضخیم‌ شده پلاک ‌مانندی ظهور پیدا می‌کنند که پس از ماه‌ها تا سال‌ها به یکی از سه شکل زیر در می‌آیند:

الف) توده‌های پولیپ ‌مانند برجسته به داخل مجرای مری که در بیشتر موارد باعث گرفتگی مجرا می‌شوند.
ب) زخم‌های بدخیم که گسترش عمقی یافته و گاهی به داخل مجاری تنفسی، سرخ رگ آئورت یا دیگر مکان‌ها نفوذ و تهاجم می‌یابند.

ج) بدخیمی‌های منتشر که سبب ضخیم شدن، سفتی دیواره و باریک شدن مجرای مری خواهند شد.

سرطان کارسینوم سلول سنگفرشی، حدود ۲۰ درصد موارد از قسمت گردنی و سینه‌ای فوقانی، ۵۰ درصد از یک‌سوم میانی و ۳۰ درصد از یک‌سوم تحتانی مری منشأ می‌گیرد.

آدنوکارسینوم (Adenocarcinoma) :

این نوع سرطان مری نیز در سالیان اخیر رشد زیادی در جوامع غربی داشته است. در ایالات متحده افزایش بسیار زیاد شیوع این شکل از بدخیمی (سه تا پنج برابر در ۴۰ سال اخیر)، باعث پیشی گرفتن آن از نوع اول شده است. آدنوکارسینوم برخلاف کارسینوم سلول سنگفرشی، معمولاً در یک‌ سوم انتهای مری واقع می‌شود.

 

بیماری مری بارت (Barrett Esophagus )

که در آن مخاط سنگفرشی طبیعی انتهای تحتانی مری با مخاط استوانه‌ای حاوی سلول‌های ترشحی (مشابه بافت روده) جایگزین می‌شود، مهم‌ترین عامل بروز این نوع سرطان مری است.

شیوع آدنوکارسینوم در ایران در حال افزایش است و به علت عدم ارتباط مناسب مری و معده و برگرداندن مواد غذایی و اسید صفرا به درون مری و پس از گذراندن چندین مرحله بروز می یابد.

در رابطه با علل بروز سرطان مری می توان علل مادرزادی (مثل وجود حلقه و وب در مری) و عوامل اکتسابی مانند مصرف سیگار و الکل، نوع تغذیه و کمبود مواد غذایی و ویتامین‌هایی مانند روی و ویتامین A  را نام برد که از عوامل مهم و زمینه ساز سرطان مری هستند.

تنها علامت اولیه سرطان مری، اختلال بلع است که فرد نمی‌تواند به راحتی غذا را فرو دهد، این حالت ابتدا نسبت به جامدات و بعد از مدتی نسبت به مایعات نیز نمود پیدا می‌کند.

بافت مری برخلاف سایر بافت‌های دستگاه گوارش یک لایه مخاطی کمتر از دیگر بافت‌ها دارد و این باعث گسترش زودهنگام سلول‌های سرطانی می‌شود.

از آنجایی که سرطان مری هیچ علامتی ندارد و در نتیجه تشخیص آن دیرانجام می گیرد، تنها روش تشخیص آندوسکوپی است و افراد در معرض خطر حتماً باید آندوسکوپی شوند.

سن بروز انواع سرطان ها ازجمله سرطان دستگاه گوارش در ایران ۱۰ سال کمتر از کشورهای غربی است اما میزان بقا و طول عمر هر بیمار مبتلا به سرطان مری تحت درمان، وابسته به بیولوژی تومور و ویژگی های بالینی بیمار است که برای ۱۵ درصد از این بیماران با هر درجه و اندازه تومور میزان بقا و طول عمر ۳ سال برآورد شده است.

شناخت سرطان مری و تشخیص زودهنگام بیماران برای آغاز درمان موثر و رضایت بخش ضروری است .

●  علایم بیماری سرطان مری

متاسفانه بیمار در ابتدا علامتی ندارد ولی در مراحل پیشرفته دچار دیسفاژی (اختلال در بلع) می‌شود. دشواری بلع زمانی بروز می‌کند که تقریباً ۷۵٪ قطر طبیعی مری اشغال شده باشد که ابتدا در مورد غذاهای جامد است ولی به تدریج حتی نوشیدن مایعات نیز دشوار می‌شود.

کاهش وزن، احساس توده و برجستگی در گلو، بلع دردناک و درد انتشار یابنده به سینه یا پشت نیز ممکن است با پیشرفت بیماری دیده شوند. رگورژیتاسیون (بالا آمدن غذای هضم‌شده بدون زور و فشار) غذای هضم‌ نشده همراه با تنفس بدبو، سکسکه که ممکن است با استفراغ و پنومونی آسپیراتیو (التهاب لایه‌های ریه) همراه باشد، بی‌اشتهایی، کاهش وزن، خشونت صدا، خونریزی‌های پنهان گوارشی، درد و عفونت‌های مکرر ریوی از دیگر علائم این بیماری هستند.

در صورتی که سرطان به خارج از مری انتشار یابد، اغلب نخست به غدد لنفاوی می‌رود در مراحل بعدی به کبد، ریه‌ها، مغز و استخوان‌ها گسترش می‌یابد. پیش‌آگهی سرطان مری در مراحل پیشرفته وخیم است. سرطان مری در ایران، بویژه در استان گلستان شایع است.

●  تشخیص سرطان مری

در صورت پیدایش دشواری بلع و یا علائم دیگر، ارزیابی و تشخیص را می‌توان با آندوسکوپی و یا رادیوگرافی با باریوم انجام داد. مزیت آندوسکوپی این است که امکان نمونه‌برداری از تومور را میسر می‌نماید.

دیگر روش‌های تشخیصی شامل برونکوسکوپی، مدیاستینوسکوپی، سی‌تی‌اسکن قفسه صدری و شکم می‌باشد که در صورت وسعت گسترش تومور به مدیاستن و عقده‌های لنفاوی پاراآئورتیک انجام می‌شود.

●  مرحله‌بندی سرطان مری

سرطان مری چهار مرحله دارد:

مرحله یک: سرطان تنها در قسمت سطحی مخاط مری دیده می‌شود.

مرحله دو: سرطان به قسمت‌های عمقی‌تر و یا عقده‌های لنفی اطراف مری نفوذ کرده است.

مرحله سه: سرطان به عمقی‌ترین نقاط دیواره مری نفوذ کرده است و عقده‌های لنفی و بافت‌های اطراف را نیز مورد حمله قرار داده است.

مرحله چهار: سرطان به دیگر نقاط بدن دست‌اندازی کرده است. کبد، استخوان‌ها، ریه‌ها و مغز شایع‌ترین محل دست‌اندازی سرطان مری هستند.

●  پیشگیری:

بهترین راه پیشگیری از سرطان مری ، عدم استعمال دخانیت و پرهیز از تریاک ، خودداری از نوشیدن مشروبات الکلی و چای داغ و خوراکیهای نمک سود است . افرادی که در بلع غذاهای جامد دچار مشکل باشند ، اما مایعات را به آسانی می توانند بخورند باید به پزشک مراجعه کنند .

در صورت‌ بروز هرگونه‌ اختلال‌ گوارشی‌ که‌ بیش‌ از ۵ روز طول‌ بکشد به‌ پزشک‌ مراجعه‌ نمایید.

● عواقب‌ موردانتظار

این‌ بیماری‌ در حال‌ حاضر علاج‌ناپذیر است‌. تشخیص‌ زودهنگام‌ و درمان‌ تهاجمی‌ تنها شانس‌ بقای‌ فرد به‌شمار می‌روند. در هر صورت‌، می‌توان‌ علایم‌ را رفع‌ نمود یا تحت‌ کنترل‌ درآورد.

تاکنون‌ چند مورد سرطان‌ مری‌ وجود داشته‌ که‌ سرطان‌ بدون‌ هیچ‌ دلیل‌ مشخصی‌ خوب‌ شده‌ است‌. تحقیقات‌ در رابطه‌ با علل‌ و روش‌های‌ درمانی‌ این‌ بیماری‌ ادامه‌ دارند، بنابراین‌ امید می‌رود که‌ درمان‌های‌ روزبه‌روز بهتری‌ ابداع‌ شوند و نهایتاً بتوان‌ این‌ سرطان‌ را معالجه‌ نمود.

● عوارض‌ احتمالی‌

اگر درمان‌ فوراً آغاز نشود، سرطان‌ مری‌ سریعاً به‌ ریه‌ها و کبد گسترش‌ می‌یابددرمان سرطان مری

مهم‌ترین عامل در پیش بینی طول عمر بیماران که بر انتخاب روش درمان سرطان مری تأثیر می‌گذارد مرحله تومور است.

پیش‌آگاهی بیماران مبتلا به کارسینوم مری وخیم است. به همین جهت بسیاری از پزشکان معالجه خود را منحصر به کنترل بیماری می‌نمایند.

جراحی تمام تومور (ازوفاکتومی) تنها در ۴۰ درصد موارد میسر بوده و در بیشتر موارد سلول‌های تومورال باقیمانده، در حاشیه ناحیه بریده‌شده وجود دارند. نتایج شیمی‌ درمانی با مخلوطی از داروها مشتمل بر سیس‌پلاتین در ۳۰ تا ۶۰ درصد بیماران درمان ‌شده، موفقیت‌ آمیز است.

اقدامات درمانی مشتمل بر شیمی چند دارویی و پرتودرمانی به عنوان راه درمانی اولیه است که به تنهایی یا به دنبال اقدام به رزکسیون (برداشت) جراحی نیز صورت می‌پذیرد.

برای بیماران لاعلاج که تومورهای مری با جراحی قابل رزکسیون نیست، معالجه دیسفاژی، سوءتغذیه و فیستول به مری، عملکرد عمده‌ای محسوب می‌شود.

روش تسکین این عوارض وابسته به سرطان، دیلاتاسیون (گشاد کردن مری) مکرر توسط آندوسکوپ، انجام جراحی به منظور گاستروستومی یا ژوژنوستومی به منظور رساندن مایعات و غذا به بیمار و وارد کردن یک پروتز پلی‌ونیل برای از میان بردن مواد غذایی از کنار تومور می‌باشد.

به نظر می‌رسد سوزاندن آندوسکوپیک تومورهای مسدودکننده توسط لیزر، امیدبخش‌ترین این روش‌ها است.

امکان‌ دارد داروهای‌ ضد درد یا مخدرها برای‌ رفع‌ درد، آرام‌بخش‌ها برای‌ کم‌ کردن‌ اضطراب‌، و آنتی‌کولینرژیک‌ها یا مسدودکننده‌های‌ کانال‌ کلسیم‌ برای‌ اسپاسم‌ (گرفتگی‌) مری تجویز شوند.

همچنین برای درمان نیز  دو روش رادیوتراپی و جراحی وجود دارد که رادیوتراپی در سرطان قسمت‌های فوقانی مری بیشتر کاربرد دارد و برای درمان قسمت‌های میانی و تحتانی جراحی و رادیوتراپی توصیه می‌شود.

●  توصیه‌های کلی :

اگر افرادی که دچار سوء هاضمه می شوند یا افرادی که به مدت طولانی رفلکس دارند که از علایم مراحل اولیه سرطان مری است سریع به پزشک مراجعه کنند، احتمال این که ضایعه سرطانی زودتر پیدا شود، زیاد است و سوء هاضمه یا رفلکس آن ها نیز درمان می شود. علامت اولیه سرطان مری تغییر رنگ و یا حتی وجود پلاک بسیار کوچک در مسیر مری است که در عرض یکی دو سال به سرعت رشد می کند و به توده ای تبدیل می شود که مری را مسدود می کند. در این مرحله، درمانی موثر وجود ندارد اما اگر در مراحل اولیه که محدود به مخاط است، سرطان مری تشخیص داده شود با آندوسکوپی و جراحی می توان ضایعه سرطانی را از بدن خارج کرد.

منبع: http://www.pezeshk.us/?p=27097

مطالب مرتبط:

بیماری ریفلاکس و علل آن 

سندرم روده تحریک پذیر 

سرطان روده بزرگ 
سرطان معده 
بالون معده 
التهاب مری (ازوفاژيت) 
گاستریت یا ورم معده 

بیماری سلیاک Celiac Disease 

سیروز کبدی 
بیماری نقرس 
نقش میوه و سبزی در پیشگیری از سرطان 

میکروب هلیکوباکترپیلوری Helicobacter Pylori 

توصیه های تغذیه ای در سرطان کبد 

بیماری کبد چرب Fatty Liver 

سرطان‌ کبد 

کیسه‌ صفرا و بیماری های آن 
سنگ کيسه صفرا 

رژیم غذایی در سنگ های کیسه صفرا(1) 

رژیم غذائی درسنگ های کیسه صفرا(2) 

روش‌های تشخیص سرطان روده 
کی به سرطان گوارش شک کنیم؟ 
پوليپ‌ روده 

دیابت Diabetes بخش اول 

دیابت بخش دوم 

دیابت بخش سوم 

توصیه های بعد از گذاشتن بالون معده 
اقداماتی که بیماران باید قبل از گذاشتن بالون معده انجام دهند
در چه بیمارانی نباید بالون معده گذاشت ؟ 
برای چه بیمارانی گذاشتن بالون معده مفید است ؟ 

چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
بيماري دیورتیکولوز (Diverticulosis) 
شقاق‌ مقعد یا فیشرآنال Anal Fissure 

بیماری کم کاری تیروئید (هیپو تیروئیدی) - Hypotyroidism
بیماری هموروئید ( بواسیر ) Hemorrhoid 
هپاتیت 
بیماری‌ گریوز/ پركاری‌ تیرویید 
عمل تومور بزرگ روده از طریق کولونوسکوپی
عمل تومور بزرگ معده از طریق آندوسکوپی 
سندرم ژيلبرت 
بيماري کرون 
کوليت اولسروز 
کولیت‌اولسروز و تغذیه 


برچسب‌ها: مری بارت, سیگار, ریفلاکس, چای, آشالازی
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم آبان 1390ساعت 12:13  توسط دکتر مسیب برزکار  | 

سرطان روده بزرگ

سرطان روده بزرگ  چیست ؟

در این بیماری سلولهای سرطانی در داخل بافت روده شروع به تکثیر می کنند. اگر چه این سرطان از جمله معمولترین سرطانهای بشر به حساب می آید اما بدلیل بهبود روشهای غربالگری و تشخیصی ، تعداد موارد جدید این بیماری و مرگ ناشی از آن بطور قابل ملاحظه ای کاهش یافته است.

این بیماری در هر سنی بروز می یابد اما میزان بروز در سن بالای ۵۰سال بیشتر است.زمانیکه در مراحل اولیه تشخیص داده می شود.این سرطان درمانپذیر است اما تشخیص آن در این مراحل هیچگونه علامتی ندارد.

روده برزگ بخشی از سیستم گوارشی شامل مری، معده، روده های بزرگ و کوچک
می باشند. روده باریک از انتهای معده شروع شده و به روده بزرگ ختم می شود و سپس روده بزرگ نیز از آنجا تا محل مقعد ادامه می یابد، روده بزرگ شامل دو بخش است. بخش اول اصطلاحاً کولون نامیده می شود. که حدود ۱۸۰ سانتی متر طول دارد. بخش دوم نیز راست روده است که طول آن به ۱۵ تا ۲۵ سانتی متر می رسد.

اطلاعات عمومی درباره سرطان روده بزرگ:

نکات کلیدی این مبحث

* سرطان روده بزرگ بیماری است که در آن سلولهای بدخیم ( سرطانی ) در بافت روده بزرگ تشکیل می شوند . * سن و تاریخچه بیماری در ریسک بوجود آمدن سرطان روده بزرگ نقش دارند .   * علائم احتمالی سرطان روده بزرگ شامل تغییرات در اجابت مزاج و یا وجود خون در مدفوع است .

* آزمایشاتی که انتهای روده بزرگ ( رکتوم ) و یا بافت روده بزرگ و یا خون د رمدفوع را بررسی می کند در تشخیص و یافتن سرطان روده بزرگ مورد استفاده قرار میگیرد .

* فاکتورهای مخصوصی در انتخاب درمان و پیش آگهی تاثیر دارد ( شانس بهبودی )

سرطان روده بزرگ بیماری است که در آن سلولهای بدخیم سرطانی در بافت روده بزرگ تشکیل می شوند . روده بزرگ قسمتی از جهاز هاضمه را در بدن انسان تشکیل میدهد جهاز هاضمه در پروسه جذب مواد غذایی ( ویتامین ها ،  مواد کانی ، کربوهیدراتها ، چربیها ، پروتئین ها و آب ) از غذاهای مختلف و همچنین دفع مواد زائد از بدن فعالیت می کند .

جهاز هاضمه از مری – معده – روده کوچک و روده بزرگ تشکیل شده است  ۶ فوت اولیه روده بزرگ را کولون و ۶ اینچ انتهای روده بزرگ را راست روده و کانال مقعد نامیده می شوند کانال مقعد به مقعد ختم می شود ( سوراخی که روده بزرگ را به خارج از بدن متصل می سازد ) .

* سن و تاریخچه بیماری در ریسک بوجود آمدن سرطان روده بزرگ نقش دارند :

فاکتورهای ریسک شامل :

* سن بالای ۵۰ سال

* تاریخچه سرطان روده بزرگ یا راست روده د ر فامیل

* تاریخجه سرطان روده بزرگ و راست روده ، تخمدان ، رحم و سرطان پستان در هر شخص

* تاریخچه ابتلاء به پولیپ در روده بزرگ

* تاریخچه ابتلاء به کولیت السروز ( زخمهای متعدد در سلولهای پوششی روده بزرگ )

* بعضی از بیماریهای ارثی مانند پولیپ های آدنوماتو فامیلی و سرطان فامیلی غیر پولیپی روده بزرگ ( سندرم لینچ )

* علائم احتمالی سرطان روده بزرگ شامل تغییرات در اجابت مزاج ویا وجود خون در مدفوع

این علائم و همچنین سایر علائم ممکن است بعلت سرطان روده بزرگ و یا بعلت بیماریهای دیگر بوجود آید .

- تغییرات در اجابت مزاج

- خون ( خون قرمز یا خون تیره ) در مدفوع

- اسهال ، یبوست و یا احساس عدم تخلیه کامل دستگاه گوارش

- کاهش در قطر یا کالیبر مدفوع

- ناراحتی عمومی شکم ( دفع درد ناک گاز شکم ، نفخ ، احساس پری  و یا دردهای دل پیچه ای ) ( شکم درد عمومی )

-کاهش وزن بدون علت

- خستگی ثابت

- استفراغ

آزمایشاتی که انتهای روده بزرگ ( رکتوم ) و یا بافت روده بزرگ و یا خون در مدفوع را بررسی می کند در تشخیص و یافتن سرطان روده بزرگ مورد استفاده قرار میگیرند :

-تست خون نهفته در مدفوع :

 نمونه کمی از مدفوع که درمحفظه ای قرار می گیرد به دکتر یا آزمایشگاه تحویل داده می شود . این تست خون نهفته در مدفوع را آزمایش می کند .

-معاینه مقعد توسط انگشت دست ( توسط پزشک ) پزشک و یا پرستار پس از پوشیدن دستکش و آغشتن آن به ژل مخصوص انگشت را داخل مقعد بیمار کرده و بدنبال توده یا نقاط غیر طبیعی میگردد و از مدفوع بدست آمده آزمایش خون نهفته بعمل می آورد .

- تنقیه باریم :

روشی که در آن با ریم مایع به داخل روده بزرگ از طریق مقعد تنقیه میگردد با ریم یک فلز سفید نقره ای است که در تصویر دستگاه گوارش پائینی توسط اشعه ایکس کمک کننده است .

- سیگموئیدوسکوپی :

دستگاهی است که توسط آن دکتر ( لوله نازک نوری ) انتهای روده بزرگ را برای یافتن پولیپ ، تومور و یا نقاط غیر طبیعی مورد آزمایش قرار میدهد اگر در حین آزمایش پولیپ و یا بافت غیر طبیعی یافت شود پزشک می تواند آنها را بردارد و جهت آزمایش بهتر از میکروسکوپ استفاده نماید .

- کولونسکوپی :

بررسی سراسری داخلی روده بزرگ توسط کوئونکسوپ ( لوله نازک نوری ) که از مقعد وارد می شود اگر در طول آزمایش پزشک پولیپ و یا نقاط غیر طبیعی یافت شود جهت آزمایش توسط میکروسکوپ برداشته خواهد شد .

- نمونه برداری ( بیوپسی ) :

 برداشتن سلولها و یا بافت ها جهت آزمایش در زیر میکروسکوپ

* فاکتورهای مخصوصی در انتخاب درمان و پیش آگهی  ( شانس بهبودی ) تاثیر دارد :

انتخاب درمان ها و پیش آگهی ( شانس بهبودی ) بستگی به مرحله بندی سرطان ( آیا سرطان فقط لایه داخلی پوششی روده بزرگ یا تمام ضخامت روده بزرگ یا به سایر نقاط بدن گسترش یافته باشد ) و همچنین وضعیت سلامتی بیمار دارد .

مراحل سرطان روده بزرگ staging :

نکات کلیدی این مبحث

* پس از اینکه سرطان روده بزرگ تشخیص داده شد بمنظور اینکه آیا سرطان روده بزرگ محدود به روده بزرگ و یا به سایر نقاط بدن انتشار پیدا کرده است آزمایشاتی بعمل می آید .

* مراحل مختلف سرطان روده بزرگ عبارت است :

- مرحله ۰   ( سرطان این سیتو )

- مرحله ۱

- مرحله ۲

-مرحله ۳

- مرحله ۴

پس از اینکه سرطان روده بزرگ تشخیص داده شد بمنظور اینکه آیا سرطان روده بزرگ محدود به روده بزرگ و یا به سایر نقاط بدن انتشار پیدا کرده است آزمایشاتی بعمل می آید . فرایند ی که در آن مشخص میشود که آیا سرطان روده بزرگ محدود بوده و یا به نقاط بدن انتشار یافته است را مرحله بندی سرطان می نامیم . اطلاعاتی که از فرایند مرحله بندی بدست می آید مرحله بیماری را مشخص می کند دانستن مرحله بیماری در اتخاذ درمان مناسب بسیار مهم است .

مرحله های سرطان روده بزرگ در پائین جهت استفاده ذکر شده است:

مرحله صفر

 - در مرحله صفر سرطان فقط در سطحی ترین سلولهای پوششی روده بزرگ یافت می شود مرحله صفر سرطان این سیتو نیز گفته می شود .

مرحله یک I

در مرحله یک انتشار سرطان به جزء لایه های پوششی سطحی به لایه دوم و سوم روده بزرگ نیز انتشار پیدا کرده و دیواره داخلی  روده نیز درگیر شده است ولی سرطان به خارج از دیواره روده بزرگ یا خارج از روده بزرگ انتشار نیافته است معادل مرحله یک را در طبقه بندی دوک A می گویند.

مرحله دو II

در مرحله دوم سرطان از دیواره روده بزرگ تقریبا خارج شده ولی غدد لنفاوی را گرفتار نکرده است ( عدد لنفاوی ساختمانهای لوبیائی شکل هستند که درسرتاسر بدن یافت می شوند و کار آنها فیلتر کردن مواد در داخل مایع لنف می باشد و کمک به بدن در مقابله با عفونت و بیماری را می نمایند ) مرحله دو بیماری در طبقه بندی دوک B می گویند .

مرحله سوم III

در مرحله سه سرطان غدد لنفاوی را درگیر کرده است ولی به سایر نقاط بدن گسترش نیافته است این مرحله معادل مرحله دوک C می باشد .

مرحله چهارم IV

در مرحله چهارم سرطان به نقاط دیگر بدن مثل کبد ی یا ریه گسترش پیدا کرده است و این مرحله معادل  دوک D می باشد .

عود سرطان روده بزرگ:

سرطان عود کرده روده بزرگ به سرطانی گفته می شود که پس از درمان مجددا عود یا برگشت نماید . عود سرطان روده بزرگ ممکن است در روده بزرگ و یاسایر نقاط بدن مثل کبد ، ریه ، و یا هر دو باشد .

درمان انتخابی در یک نگاه کلی:

نکات کلید ی این مبحث

 * درمان های مختلفی در بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ وجود دارد

* سه نوع درمان استاندارد عبارتند از

* جراحی

* شیمی درمانی

* رادیو تراپی یا پرتو درمانی

* درمانهای دیگری که در فرم تجربیات جدید بالینی بکار می رود عبارتند از :

* درمانهای بیولوژیک

درمانهای مختلفی در بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ وجود دارد :

درمانهای مختلف در دسترس بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ هستند .  بعضی از آنها استاندارد هستند ( درمانهای رایج ) و بعضی از آنها بصورت تجربیات درمانی بالینی مورد استفاده قرار میگیرند .  قبل از شروع درمان بیماران ممکن است که رغبت خود را در قسمت تجربیات جدید درمانی بالینی نشان دهند . در درمان بصورت تجربیات درمانی بالینی که در حقیقت مطالعه تحقیقاتی از داروی جدیدتر و یا تغیر در داروهای قبلی استفاده می شود و در صورت موفقیت روش جدید جای روش استاندارد گذشته را میگیرد .

سه نوع درمان استاندارد مورد استفاده قرار می گیرد عبارتند از :

جراحی :

جراحی ( برداشتن سرطان توسط عمل جراحی ) شایع ترین نوع درمان است که در همه مراحل کانسر کولون بکار می رود پزشک ممکن است سرطان را به یکی از روشهای زیر خارج نماید .

جراحی محدود و محلی :

 اگر سرطان درمرحله بسیار اولیه تشخیص داده شود ممکن است عمل جراحی بدون باز کردن شکم توسط پزشک انجام شود که این از طریق عبور لوله از طریق مقعد به داخل روده بزرگ و عمل جراحی از این طریق انجام میگیرد به این طریق برداشتن ضایعه محلی می گویند .  اگر سرطان در یک پولیپ تشخیص داده شود به این عمل جراحی پولیپکتومی اطلاق میگردد .

رزکسیون  اگر اندازه سرطان بزرگتر باشد پزشک عمل کولکتومی ( برداشتن سرطان بهمراه مقادیری از باقت سالم اطراف آن ) را انجام میدهد سپس پزشک ممکن است آناستوموز ( دوختن دو طرف سالم روده بزرگ به یکدیگر ) را انجام دهد . معمولا پزشک غدد لنفاوی نزدیک روده بزرگ را جهت احتمال درگیری توسط سرطان بیرون آورده  و در زیر میکروسکوپ آزمایش خواهد نمود .

رزکسیون بهمراه کولستومی : 

 اگر پزشک قادر به دوختن دو سر روده بزرگ به یکدیگر را نداشته باشد منفذی  به خارج از بدن تعبیه کرده  تا مواد زائد ازآن دفع گردد این روش کلستومی نامیده می شود . د ربعضی مواقع کلستومی موقتی است وتا زمانیکه روده بزرگ ترمیم شود ادامه می یابد ولی اگر تمام کولون توسط جراح برداشته شود ممکن است کلستومی دائمی شود .

اگر چه پزشک سرطان را تاجایی که امکان دارد و دردید او قرار گرفته بیرون خواهد آورد ولی گاهی به بیماران پیشنهاد شیمی درمانی پس از عمل جراحی داده می شود تا اگر سلول سرطانی باقیمانده از بین برده شود . این روش درمان مکمل نامیده می شود .

شیمی درمانی :

شیمی درمانی استفاده از داروها جهت کشتن سلولهای سرطانی است . شیمی درمانی ممکن است از طریق دهان یا از طریق تزریق وریدی و یا تزریق عضلانی باشد که به این نوع درمان ها . درمان جامع گفته می شود بدلیل اینکه داروها اول وارد گردش خون شده سپس به اقصی نقاط بدن رفته و میتوانند سلولهای سرطانی را در تمام نقاط بدن مورد تهاجم قرار دهند .

( رادیو تراپی ) پرتو درمانی :

پرتو درمانی ازطریق استفاده از اشعه ایکس و سایر پرتو ها جهت کشتن و یا کوچک کردن توده های سرطانی بکار می روند . پرتو درمانی ممکن است بصورت پرتو درمانی خارجی ( استفاده از دستگاه رادیو تراپی در خارج از بدن ) و یا پرتو درمانی داخلی باشد پرتو درمانی داخلی از طریق استفاده از رادیو ایزوتوپ های مختلف ( موادی که پرتو زا می باشند ) از طریق لوله های پلاستیکی کوچک در داخل بدن و در محل تجمع سلولهای سرطانی بکار می رود سرطان روده بزرگ ممکن است از طریق رادیو تراپی خارجی درمان گردد .

پس از درمان آزمایش خونی که در آن آنتی ژن کارسینو امبیریوینک ( CEA ) (( ماده ای در خون است که ممکن است در بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ افزایش یابد )) بهمراه سایر موارد اندازه گیری می شوند تا از عود بیماری پزشک اطلاع حاصل نماید .

درمانهای دیگری در فرم تجربیات و درمانهای جدید بالینی بکار می روند که عبارتند از :

درمان بیولوژیکی :

درمان بیولوژیک نوعی درمان است که در آن توانائی تحریک سیستم ایمنی بدن در مقابله با سرطان بعنوان درمان بکار می رود . موادی که توسط بدن و یا در آزمایشگاه ساخته شده جهت تقویت و یا ذخیره نمودن دفاع طبیعی بودن  در مقابله با بیماریها بکار می روند . به درمان بیولوژیکی ممکن است متغیر پاسخ بیولوژیکی و ایمنی درمانی نیز اطلاق گردد .

در این قسمت ممکن است درمانهای دیگری در فرم تجربیات و درمانهای جدید بالینی بکار رفته باشد که فعلا ممکن است درمانهای انجام شده توضیح داده نشده باشد .

درمان انتخابی به توسط مرحله بیماری:

مرحله صفر سرطان روده بزرگ :

درمان مرحله صفر ممکن است شامل انواع جراحی های زیر باشد .

* جراحی محلی محدود ( جراحی سرطان بدون باز کردن شکم ) و یا پولیپکتومی ( برداشتن پولیپ ) رزکسیون آناستوموز ( نوعی جراحی که توسط آن سرطان برداشته شده و دو انتهای روده بزرگ بهم دوخته می شود ) این عمل در زمانی انجام می شود که توده سرطانی حجیم باشد و امکان جراحی محلی محدود وجود نداشته باشد .

مرحله یک I سرطان روده بزرگ :

درمان مرحله یک I  سرطان روده بزرگ معمولا شامل موارد زیر می شود :

* رزکسیون / آناستوموز ( نوعی جراحی که توسط آن سرطان برداشته شده و دو انتهای روده بزرگ بهم دوخته می شود ) .

مرحله دو II سرطان روده بزرگ :

درمان مرحله دوم کانسر روده بزرگ شامل موارد زیر می شود :

* رزکسیون / آناستوموز

* درمانهای جدید تجربی بالینی شامل شیمی درمانی ، پرتو درمانی و درمانهای بیولوژیک بعد از جراحی

مرحله III سرطان روده بزرگ :

درمان مرحله سوم روده بزرگ شامل موارد زیر می شود :

* رزکسیون / آناستوموز با یا بدون شیمی درمانی

* درمانهای جدید تجربی بالینی

مرحله IV سرطان روده بزرگ :

درمان مرحله چهارم روده بزرگ شامل موارد زیر می شود

* رزکسیون / آناستوموز

* جراحی شامل برداشتن قسمتی از اعضای دیگر بدن مثل کبد ، ریه و تخمدانها در صورتیکه سرطان گسترش پیدا کرده باشد .

* شیمی درمانی

* درمانهای  جدید تجربی بالینی با استفاده از شیمی درمانی و یا درمانهای بیولوژیک

* پرتو درمانی ممکن است در بعضی بیماران بعنوان درمان تسکینی مورد استفاده قرار گیرد ( علائم بیماری را تخفیف دهد )

درمان انتخابی برای سرطان عود کرده روده بزرگ:

درمان سرطان عود کرده روده بزرگ بستگی به محل برگشت ( عود ) و همچنین وضعیت سلامتی عمومی بیمار را دارد . درمان سرطان عود کرده ممکن است شامل موارد زیر باشد .

* جراحی و برداشتن سرطان در کبد ، ریه و یا تخمدان در صورت گسترش به این نواحی

* عمل جراحی و برداشتن سرطان روده بزرگ ، در صورتیکه محل عود روده بزرگ باشد .

* شیمی درمانی بعنوان درمان تسکینی ( جهت برطرف کردن و تخفیف علائم )

* درمانهای جدید تجربی بالینی با استفاده از درمانهای بیولوژیک و یا شیمی درمانی

***اطلاعات تکمیلی:

عوامل خطر:

عوامل زیر ممکن است شانس ابتلا به سرطان روده بزرگ را در فرد افزایش دهد.

 سن: 

اکثر افراد مبتلا به این بیماری سن بالای ۵۰ سال دارند اما این بیماری در هر سنی اتفاق می افتد.

رژیم غذایی:

 بین این بیماری و رژیم غذایی پر از چربی و پر انرژی و کم فیبر، رابطه مستقیم وجود دارد.

پولیپ ها:

این بیماری بصورت رشد توده های خوش خیم در جدار  روده تعریف می شود که معمولاً بعد از سن ۵۰ سالگی شایع است . بنظر می رسد که در این ساختار شانس ابتلا به سرطان روده بزرگ را افزایش می دهد.

تاریخچه شخصی :

 کسانیکه قبلاً سرطانهای روده بزرگ داشته اند یا خانمهایی که مبتلا به سرطان تخمدان، رحم، یا پستان بوده اند. شانس بیشتری جهت ابتلا به این بیماری دارند.در حال حاضر در بعضی از موارد این سرطان، ژنهای مسؤول شناسایی شده اند. لذا قبل از بروز سرطان، چنین افرادی را از نظر حامل ژن بودن مورد بررسی قرار می دهند.

کولیت اولسروز :

 در این بیماری پوشش جدار روده بزرگ دچار لتهاب شده است.افراد مبتلا به این بیماری شانس بیشتری جهت ابتلا دارند.

علائم و نشانه ها :
علائم این بیماری ممکن است شبیه به سایر علائم نظیر عفونتها، بواسیر و بیماریهای التهابی روده باشد. بنابراین مراجعه به پزشک به منظور ارزیابی بهتر، لازم و ضروری می باشد. از آنجایی که در مراحل اولیه این بیماری با موفقیت قابل درمان است. در صورت مشاهده هر کدام از علائم زیر به پزشک مراجعه نمائید.

- وجود هرگونه تغییر در عادات دفعی روده نظیر اسهال، یبوست یا کاهش قطر مدفوع که بیش از یک روز طول بکشد.

- خونریزی از راست روده یا وجود خون در مدفوع

- دردهای قولنجی معده

- استفراغ

- ضعف و خستگی

-  یرقان و زردی پوست یا صلبیه ( سفیدی چشم )

در بعضی از موارد ممکن است فرد مبتلا به سرطان بوده اما هیچگونه علامتی نداشته باشد. بنابراین غربالگری در افراد پر خطر مثل افراد بالای ۵۰ سال ضروری می باشد.

·غربالگری و تشخیص:

استفاده از روشهای غربالگری معمولی در بیمارانی که هرگونه فاکتور خطری داشته باشند یا اینکه علائم مذکور را داشته باشند توصیه می شود.

از جمله روشهای تشخیصی که برای غربالگری این سرطان مورد استفاده قرار می گیرد.
می توان به آزمایشات ذیل اشاره نمود.

معاینه راست روده:

 در این معاینه پزشک با انگشت خون راست روده را معاینه می کند تا وجود هرگونه مورد را بررسی کرده و در صورت وجود مواد در داخل راست روده آنها را از نظر آغشته بودن با خون مورد بررسی قراردهد.

پروکتوسکوپی :

در این روش از طریق دستگاههای خاصی بصورت مستقیم داخل راست روده و قسمتهای تحتانی روده بزرگ مورد مشاهده قرار می گیرد. از طریق این روش نیمی از سرطانها قابل تشخیص هستند. در این روش ممکن است بیمار احساس فشار کند اما دردی را احساس نخواهد کرد.

کولونوسکوپی: 

 از طریق این روش نیز با ابزارهای خاصی، مشاهده کلی روده بزرگ و راست روده ممکن می شود. در این حالت نیز فرد دردی را احساس نخواهد کرد.

در صورت وجود هرگونه توده در طول این قسمتها نیاز است که بخشی از توده برداشته شود تا در زیر میکروسکوپ از نظر وجود بافت یا سلولهای سرطانی مورد بررسی قرار گیرد. این عمل را بیوپسی می نامند.

پیش آگهی و درمان سرطان روده، به مرحله بیماری ( به این معنا که سلولهای سرطانی فقط بافت پوششی روده را یا تمامی جدار آنرا را درگیر کرده اند) و شرایط سلامتی عمومی فرد بیمار بستگی دارد.

بعد از درمان به منظور اندازه گیری نوعی آنتی ژن در خون آزمایش خون داده شده و عکسبرداری انجام می گیرد تا مشخص شود که آیا سرطان عود کرده است یا خیر.

· مراحل سرطان:

عود سرطان به معنای برگشت دوباره آن بعد از درمان می باشد. ممکن است عود دوباره در روده بزرگ یا سایر قسمتهای بدن نظیر کبد یا ریه رخ دهد. اگر عود بصورت درگیری تنها یک ناحیه از بدن باشد باید جراحی انجام شود. اما در صورت درگیری بیش از یک ناحیه و انتشار سرطان در قسمتهای مختلف بدن ممکن است از روشهای دیگری نظیر شیمی درمانی یا رادیوتراپی استفاده شود.

· روشهای درمانی:

بطور کلی سه روش درمانی جهت درمان سرطان روده بزرگ وجود دارد که شامل جراحی، پرتودرمانی و شیمی درمانی است. روش دیگر درمانی نیز وجود دارد که در آن از روشهای بیولوژی برای درمان استفاده می شود. البته استفاده از این روشها در حد مطالعات بالینی است.

 جراحی :

جراحی شایعترین روش درمانی در تمامی مراحل سرطان به حساب می آید. این روش به طرق مختلف انجام شده و براساس نظر پزشک و مرحله سرطان، روشهای جراحی متفاوت می باشد.

عوارض جانبی جراحی :

 عوارض جانبی جراحی به محل تومور و نوع جراحی بستگی دارد. معمولاً در چند روز اول بعد از جراحی بیمار احساس ناراحتی دارند ولی معمولاً درد با دارو قابل کنترل می باشد. مدت زمان بهبود بعد از عمل جراحی از بیماری به بیمار دیگر متفاوت است.

پرتو درمانی : 

در این روش از اشعه X  با انرژی بالای برای کشتن سلولهای سرطانی و کوچک نمودن اندازه تومور استفاده می شود. تولید اشعه می تواند خارج از بدن و بوسیله ماشینهای خاص یا در داخل بدن و از طریق موادی که تولید کننده اشعه هستند، صورت گیرد. پرتو درمانی به تنهائی یا همراه با جراحی و شیمی درمانی انجام می گیرد.

عوارض جانبی پرتو درمانی :

 شایعترین عوارض جانبی پرتودرمانی شامل خستگی ، واکنش پوستی در محل برخورد اشعه با پوست و کاهش اشتها می باشد. بعلاوه ممکن است این روش منجر به کاهش گلبولهای سفید خونی که از بدن در برابر عفونتها محافظت می کنند شود. بعضی از این عوارض قابل کنترل و قابل درمان هستند و در بسیاری از موارد این عوارض دائمی نمی باشند.

شیمی درمانی:

 این روش از داروها به منظور کشتن سلولهای سرطانی استفاده می شود. اکثر داروهای ضد سرطانی بصورت تزریق داخلی در بدن یا داخل عضلات مورد استفاده قرار می گیرند. اما بعضی دیگر نیز به فرم خوارکی قابل مصرف هستند. شیمی درمانی یک روش درمانی سیستمیک به حساب می آید به این معنا که دارو از طریق جریان خون به هر قسمتی از بدن می رود تا سلولهای سرطانی را بکشد. در این روش داروها به صورت دوره ای تجویز می شوند. یعنی دوره درمانی با یک دوره استراحت ادامه می یابد و بعد از آن از نو دروه درمانی شروع می شود. در صورتیکه سلولهای سرطانی کبد را درگیر کرده باشند،می توان دارو را مستقیماً به شریانهای تغذیه کننده کبد تزریق نمود.

بعد از آنکه جراح تمامی سلولها و بافت سرطانی را از طریق جراحی برداشت، یک دوره شیمی درمانی نیز داده می شود تا سلولهای سرطانی باقیمانده نیز در صورت وجود از بین بروند.

عوارض جانبی شیمی درمانی :

 داروهای شیمی درمانی معمولاً سلولهای با سرعت تکثیر بالا را مورد هدف قرار می دهند. از آنجایی که در بدن علاوه بر سلولهای سرطانی بافتهایی نظیر سلولهای خونی، بافت پوششی سیستم گوارشی و سلولهای فولیکول مو نیز از سرعت تکثیر بالایی برخوردار هستند، لذا ممکن است این بافتها نیز مورد هدف داروهای شیمی درمانی قرار بگیرد. در نتیجه عوارض جانبی شامل : عفونتها ، خستگی، ریزش موی موقتی، زخمهای دهانی و یا سایر علایم است.

از جمله مهمترین عوارض جانبی داروهای شیمی درمانی کاهش کلی سلولهای خونی
می باشد. از آنجایی که داروهای شیمی درمانی مغز استخوان را به شدت تحت تأثیر قرار می دهند، ممکن است کم خونی (بصورت کاهش انرژی انجام کارها)، کاهش پلاکتهای خونی ( بصورت خونریزی) یا کاهش گلبولهای سفید ( بصورت افزایش استعداد ابتلا به عفونتها ) ایجاد شود.

معمولاً همه کسانی که از این روش درمانی استفاده می کنند به تمامی این علائم مبتلا نمی شوند. به علاوه در طی دوره استراحت و بعد از قطع درمان تمامی این علایم برطرف می شوند.

درمانهای بیولوژیکی :

 در این روش ، بدن به تنهایی در برابر سرطانها مقابله می کند. در این روش از موادی استفاده می شود که توسط بدن یا اینکه در آزمایشگاهها ساخته می شوند تا مکانیسمهای طبیعی دفاعی بدن در برابر بیماریها جهت دهی ، تقویت و حفظ شوند. نام دیگر این روش ایمنی درمانی می باشد.

درمان زمانی جواب می دهد که سرطان در همان مراحل اولیه شناسایی شود. بسیاری از مردم از اینکه راههای پیشگیری از این بیماری جدی تا چه حد ساده است، بی خبر می باشند. اطلاعات خود را در مورد نحوه زندگی و رژیم غذایی بالا ببرید.
سرطان روده به رشد بی رویه سلول های بدخیم در داخل روده و یا مقعد اطلاق میشود. معمولا زنگ خطر از بزرگ شدن بواسیر و یا رشد پلیپ هایی در داخل روده، به صدا در می آید. بواسیر معمولا بدون اینکه هیچ گونه علامت خاصی داشته باشد به سرطان تبدیل می شود.
هرچند این سرطان دارای نشانه های زیادی نیست، اما علائم زیر بیانگر وجود سرطان در روده و یا سایر بیماری های خطرناک در روده و یا مقعد می باشند:

یبوست و یا اسهال ( برای یک مدت طولانی)

وجود خون در و یا بر روی مدفوع

نفخ و درد شکم، احساس پر بودن شکم

احساس خستگی بیش از اندازه

احساس وجود گاز در معده به طور مکرر

خالی نشدن شکم به طور کامل در هنگام دفع مدفوع

خستگی دائمی

کاهش وزن بدون وجود هیچ گونه دلیلی
رشد بیماری معمولا در ۴ مرحله انجام می پذیرد:

مرحله یک: رشد پلیپ هایی در دیواره روده

مرحله دو: سرایت سلول های سرطانی به سایر بافت های نزدیک به روده (گسترش بیماری)

مرحله سه: سرایت به گره های لنفاوی دور روده

مرحله چهار: سرایت به سایر قسمت های بدن

در حالی که دلیل قطعی سرطان روده شناخته نشده است اما اعتقاد بر این است که وراثت و محیط زیست از فاکتورهای مهم ابتلا به بیماری می باشند. این سرطان هم در مردان و هم در زنان دیده شده و تمام افراد بالای ۵۰ سال به نوعی در معرض ابتلا به آن قرار دارند. کسانی که یکی از افراد خانواده شان دارای بیماری های روده ای و یا تورم مخاط روده بزرگ بوده است دارای ریسک بیشتری برای ابتلا می باشند.
امید به درمان در مرحله اولیه بسیار بالاست. اما در مراحل بعدی درصد بهبودی تا حد بسیار زیادی کاهش پیدا می کند.
هر فرد ۵۰ ساله و بالای آن باید حتما آزمایش مدفوع بدهد و هر ۵ سال یکبار نیز “سیگموایداسکوپی” شود. در این آزمایش از یک تیوپ نازک که دارای چراغی در نوک آن می باشد برای امتحان لایه های داخلی راست روده و قسمت های انتهایی روده که معمولا بیشترین درصد سلول های سرطانی و پلیپ ها در آن جا رشد می کنند، استفاده می شود. آزمایش به هیچ وجه دردناک نبوده و در مطب پزشک هم می توان آرا انجام داد. در هر حال کلیه آزمایشات می بایست تحت نظر پزشک انجام شود.
هر ۵ تا ۱۰ سال نیز باید از طریق اشعه X از روده های شما عکسبرداری شود. در این روش ابتدا از طریق داروهای خاصی عمل تنقیه انجام شده تا هوا وارد روده ها شود و سپس عکسبرداری انجام می شود. این عکس ها می توانند تمام مشکلات احتمالی موجود در روده ها را نشان دهند. این آمایش معمولا در مطب دکتر انجام شده و نیازی به بیهوشی ندارد.
عکسبرداری از روده معمولا تنها در موارد پر خطر تجویز می شود. این تست تمام قسمت های روده را به پزشک نشان داده و در صورت لزوم امکان نمونه برداری از پلیپ های مشکوک را نیز فراهم می آورد. این آزمایش معمولا در بیمارستان انجام می شود و برای اینکه بیمار احساس ناراحتی نکند ملزم به خوردن داروهای مسکن است.
یک روش تقریبا جدید برای تشخیص سرطان وجود دارد که بسیار سریعتر و کم درد تر از عکسبرداری و استفاده از اشعهX  و تنقیه می باشد. این روش CTکلوگرافی نام دارد. در این حالت برای ۲ دقیقه به داخل روده ها هوا تزریق می شود و عکس های گرفته شده چیزی در حدود ۱۰ دقیقه بعد آماده می شوند. کل آزمایش نیز بیش از دو دقیقه به طول نمی انجامد. در این تست از یک فرستنده مارپیچ CT به همراه یک نرم افزار ویژه استفاده می شود. اختراع این دستگاه یک پیشرفت قابل توجه در حیطه شناسایی سرطان روده به شمار می رود.
اکثر پلیپ ها را می توان به راحتی خارج نمود و نیازی به جراحی نیست. در مراحل اولیه رشد سرطان، آن قسمت از روده که سرطانی شده را می توان از طریق جراحی از بدن خارج کرد. زمانیکه سرطان در داخل شکم و انتهای روده قرار داشته باشد عمل کلستومی انجام می شود. در طی این عمل یک شکاف در محل وجود سرطان ایجاد می شود و سپس آنرا از بدن بیرون می اورند. بیمار ممکن است در موارد حادتر به شیمی درمانی، پرتو درمانی و یا جراحی احتیاج پیدا کند.
تحقیقات نشان می دهد که افرادی که دارای اضافه وزن هستند و نسبت به سایرین کم تحرک تر می باشند در معرض خطر بالاتری در ابتلا به این بیماری قرار دارند. اثبات شده که پایین آوردن وزن و ورزش کردن ریسک ابتلا به بیماری را به نصف کاهش می دهد.
رژیم غذایی پر چرب میزان جریان زرداب صفرا به روده را افزایش می دهد، همانطور که می دانید این اسید در بدن برای هضم غذا استفاده می شود. محققین به این نتیجه دست پیدا کرده اند که میزان بیش از حد این اسید، سلول های سرطانی را به فعالیت وا می دارد و نهایتا ریسک رشد سرطان را زیاد می کند. دانشمندان پیشنهاد می کنند که سعی کنید روزانه بیش از ۳۰% کالری مصرفی خود را از چربی ها نگیرید.

استفاده از رژیم غذایی که سرشار از مواد فیبردار باشد می تواند سلاح مناسبی در مقابل سرطان روده باشد. فیبر قسمتی از مواد غذایی است که در حین فرایند هضم تجزیه نمی شود و به راحتی از دستگاه های گوارشی عبور می کند. فیبرها آبی که در حین عملیات گوارش آزاد می شود را جذب می کنند. این کار باعث می شود تا سوخت و ساز بدن روند هماهنگ تری پیدا کند. هرچه غذا مدت زمان کمتری در بدن باقی بماند، مواد زیان آور مدت زمان کمتری پیدا می کنند تا بتوانند به بدن آسیب برسانند. این مواد زیان آور به کمک فیبرها خیلی سریعتر دفع می شوند. بهترین منبع فیبر حبوبات، غلات، سبزیجات و میوه ها می

منبع: http://www.pezeshk.us/?p=2776

مطالب مرتبط:

بیماری ریفلاکس و علل آن 

سندرم روده تحریک پذیر 

سرطان مری 
سرطان معده 
بالون معده 
التهاب مری (ازوفاژيت) 
گاستریت یا ورم معده 

بیماری سلیاک Celiac Disease 

سیروز کبدی 
بیماری نقرس 
نقش میوه و سبزی در پیشگیری از سرطان 

میکروب هلیکوباکترپیلوری Helicobacter Pylori 

توصیه های تغذیه ای در سرطان کبد 

بیماری کبد چرب Fatty Liver 

سرطان‌ کبد 

کیسه‌ صفرا و بیماری های آن 
سنگ کيسه صفرا 

رژیم غذایی در سنگ های کیسه صفرا(1) 

رژیم غذائی درسنگ های کیسه صفرا(2) 

روش‌های تشخیص سرطان روده 
کی به سرطان گوارش شک کنیم؟ 
پوليپ‌ روده 

دیابت Diabetes بخش اول 

دیابت بخش دوم 

دیابت بخش سوم 

توصیه های بعد از گذاشتن بالون معده 
اقداماتی که بیماران باید قبل از گذاشتن بالون معده انجام دهند
در چه بیمارانی نباید بالون معده گذاشت ؟ 
برای چه بیمارانی گذاشتن بالون معده مفید است ؟ 

چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
بيماري دیورتیکولوز (Diverticulosis) 
شقاق‌ مقعد یا فیشرآنال Anal Fissure 

بیماری کم کاری تیروئید (هیپو تیروئیدی) - Hypotyroidism
بیماری هموروئید ( بواسیر ) Hemorrhoid 
هپاتیت 
بیماری‌ گریوز/ پركاری‌ تیرویید 
عمل تومور بزرگ روده از طریق کولونوسکوپی
عمل تومور بزرگ معده از طریق آندوسکوپی 
سندرم ژيلبرت 
بيماري کرون 
کوليت اولسروز 
کولیت‌اولسروز و تغذیه 


برچسب‌ها: سرطان روده بزرگ, علل سرطان روده, علت سرطان روده بزرگ, علائم سرطان روده بزرگ, تشخیص و درمان سرطان روده بزرگ
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم آبان 1390ساعت 12:5  توسط دکتر مسیب برزکار  | 

سرطان معده

معده یکی از اعضای موجود در شکم و بخشی از دستگاه گوارش می باشد و مانند هر کدام از اعضای دیگر مستعد ابتلا به سرطان می باشد .

پس از اینکه غذا جویده و بلعیده شد از طریق لوله ای به نام مری از دهان وارد معده می شود . معده عضوی کیسه مانند و دارای ۵ قسمت مختلف می باشد که ترشحات مختلفی برای هضم اولیه غذا ترشح می کنند . سرطان در هر کدام از این مناطق پنجگانه ممکن است شروع شود و گاهی علائم و میزان بهبودی برحسب محل ابتلا تفاوت می کند .

دیواره معده از پنج لایه تشکیل شده است . داخلی ترین لایه که حائز اهمیت خاص می باشد لایه مخاطی نامیده می شود و اکثر سرطانهای معده نیز از این قسمت شروع می شود . هر چه سرطان به بافتهای زیرین نفوذ نماید احتمال بهبودی کاهش می یابد .

سرطان معده در طی سالیان و با آرامی رشد می کند ولی قبل از اینکه سرطان بمعنای واقعی ایجاد شود ، تغییراتی در لایه های معده ایجاد می شود . این تغییرات اولیه بندرت علائم ایجاد میکنند و تشخیص داده نمی شوند .

سرطان معده از طرق مختلف گسترش می یابد . می تواند از طریق دیواره خود معده به بافتها و اعضای مجاور راه یابد . همچنین می تواند از طریق غدد عروق لنفاوی گسترش یابد . در مراحل پیشرفته نیز می تواند از طریق خون سایر اندام و اعضا را درگیر کند . شایعترین سرطان معده بنام آدنوکارسینوم می باشد . البته انواع دیگر با شیوع کمتر عبارتند از : لنفوم و تومورهای کارسینوئید . البته طبیعتاً نوع درمان این نوع سرطانها با هم تفاوت می کند .

اکثریت مبتلایان به سرطان معده در دهه ۶۰ یا ۷۰ سن خود تشخیص داده می شوند .

طبق تحقیقات در ایالات متحده ، تعداد ۲۲۷۱۰ نفر با سرطان معده در سال ۲۰۰۴ تشخیص داده خواهند شد .

سرطان معده در سایر کشورهای جهان نیز ممکن است شیوع بالاتری داشته باشد. البته در سالهای اخیر بعلت استفاده از یخچال و استفاده کمتر از نمک برای نگهداری غذاها احتمال ابتلا به سرطان معده کاهش یافته است . یکی دیگر از علل کاهش ابتلا درمان مناسب و مفید برای باکتری هلیکوباکترپیلوری می باشد که بنظر می رسد نقش زیادی در ابتلا به سرطان معده دارد .

متأسفانه در مراحل ابتدایی علائم چندانی دیده نمی شود و شاید بهمین دلیل سرطان معده در مراحل ابتدایی بسختی تشخیص داده می شود .

علائم شایع :

کاهش اشتها و کاهش وزن

درد معده

علائم مبهم سوء هاضمه مانند پری ، آروغ زدن ، ‌تهوع

احساس پری حتی پس از خوردن مقادیر اندک غذا

تهوع و استفراغ

سوزش سردل و علائم شبیه به زخم معده

تورم معده

البته شایان ذکر است که بسیاری از این علائم منحصر به سرطان معده نمی باشند و دربسیاری از بیماریهای دیگر معده نیز دیده می شوند ، اما وجود این مشکلات اگر بصورت طولانی باشد خصوصاً در افراد بالای ۵۰ سال ، احتیاج به ارزیابیهای بیشتری توسط پزشک دارد .

اگر شک به سرطان معده وجود داشته باشد ، پزشکان دست به ارزیابیهای بیشتری می زنند تا سرطان معده را در مراحل اولیه تشخیص بدهند . ازانواع این روش می توان به اندوسکوپی ، عکسبرداری از ریه ( بیشتر بمنظور تشخیص میزان درگیری بافتهای مجاور معده انجام می شود ) ، MRI و آزمایشات اولیه اشاره نمود که هر کدام از اینها با توجه به صلاحدید پزشک معالج و در زمان مقتضی انجام می شود .

۴۳۴۳۳۴۴۳۳.jpg

عوامل افزایش دهنده خطر :

باید توجه داشت وجود عوامل خطر همواره به معنی ابتلا به بیماری نیست و تنها شرایط را برای ابتلا به بیماری بیشتر می کند .

عفونت با هلیکوباکترپیلوری که منجر به گاستریت مزمن شود . البته بسیاری از افرادی که این میکروب را با خود دارند هیچگاه مبتلا به سرطان معده نمی شود .

رژیمهای غذایی شامل غذاهای دودی ، گوشتی نمک اندود ، ترشیها و غذاهای محتوی نشاسته بالا و فیبر پایین . ( استفاده از غذاهایی که شامل غلات زیاد باشند ، ماهی و سبزیجات تازه محتوی ویتامین A و C احتمال ابتلا به سرطان معده را کاهش می دهند . )

کشیدن سیگار

مصرف الکل

سابقه جراحی بر روی معده که قبلاً بمنظور کنترل زخم انجام شده باشد .

سرطان معده در مردان دوبرابر زنان دیده می شود .

در سنین بالاتر از ۵۰ سال بشدت افزایش می یابد .

در نژادهای بخصوصی بیشتر دیده می شود

سابقه سرطان معده در افراد درجه یک فامیل

پیشگیری :

استفاده از رژیمهای غذایی مناسب که در بالا به بعضی از آنها اشاره شد .

الکل ننوشید و سیگار نکشید

به علائم سوء هاضمه طول کشیده دقت کنید و با پزشک خود مشورت کنید .

آزمایشهای توصیه شده توسط پزشک را مرتب انجام دهید .

شایان ذکر است میزان موفقیت در درمان بیماری چندان زیاد نیست ، لذا پیشگیری می تواند نقش بسیار مهمی داشته باشد .

درمان :

در مراحل ابتدایی ، جراحی و برداشتن تومور اولیه می تواند بسیار مؤثر باشد . حتی زمانیکه سرطان گسترش یافته باشد می توان برای جلوگیری از خونریزیهای طولانی و انسداد معده از روش جراحی استفاده نمود .

شیمی درمانی نیز ممکن است در افرادی که سرطان در آنها گسترش یافته باشد استفاده شود و مؤثر باشد .

استفاده از رادیو تراپی بخصوص همراه با شیمی درمانی برحسب صلاحدید پزشک استفاده می شود .

در ادامه ممکن است پزشک آزمایشات پیگیری را بطور منظم انجام دهد که از آن جمله می توان به آزمایش خون اشاره کرد . لذا باید توجه داشت که علائم جدید حتی جزئی را پس از درمان باید به پزشک گزارش کرد تا وی بتواند بدرستی برنامه های آینده خود را تنظیم نماید .

باید توجه داشت که هیج کس نمی تواند میزان بهبودی و پاسخ هر فرد را به درمان بطور دقیق پیش بینی کند چرا که نوع سرطان و نحوه پاسخ بدن به درمان هر فرد به فرد دیگر می تواند متفاوت باشد و در این بین حالات روحی و روانی مناسب می تواند در درمان بسیار مؤثر باشد و نباید فراموش شوند .

۶۴۳۶۷۶۷۴۳۷۸۳۴۳۴.jpg

نکاتی که باید مورد توجه قرار گیرند :

تحقیقات نشان داده اند که رژیم های غذایی مهمترین عامل در ابتلا به سرطان معده هستند و در کشورهایی که استفاده از گوشت قرمزبیشتر است ابتلا به سرطان معده نیز بیشتر است و باید توجه داشته باشید که استفاده از گوشت قرمز بیش از ۱۳ بار در هفته احتمال سطان معده را دوبرابر می کند بخصوص اگر گوشت بصورت کبابی و یا کامل و زیاد از حد پخته شود .

استفاده از غذاهای محتوی ویتامین C ، ویتامنی E و بتاکاروتن بعلت خاصیت آنتی اکسیدانی در جلوگیری از ابتلا به سرطان معده بسیار مؤثر هستند .

آشنایی با هلیکوباکترپیلوری

هلیکوباکترپیلوری یک باسیل گرم منفی خمیده است که در لابلای مخاط معده و گاهی دئودنوم و مری زندگی می‌کند. این باکتری به هیچ‌وجه جزء فلور طبیعی نبوده بلکه در  افراد آلوده ایجاد التهاب مزمن سطحی و منتشر در معده می‌کند.

خصوصیات بیوشیمیایی این باکتری تولید آنزیم اوره آز است. انتقال بیماری معمولا” ازطریق مدفوعی دهانی صورت می‌پذیرد. زیرا شیوع این باکتری در افرادی که از لحاظ بهداشتی در سطح پایین هستند یا در کسانی که به طور جمعی زندگی می‌کنند بیشتراست. شیوع هلیکوباکتر در درجه‌ی اول به سن  و منطقه‌ی جغرافیایی وابسته است همچنین شیوع آن در مردان و زنان یکسان است.
هلیکوباکتر قادر است در مخاط معده یعنی جائی‌که بسیاری از باکتریها قادر به ادامه‌ی زندگی نیستند زنده بماند. اما زمانی که اسیدیته‌ی معده کاهش می‌یابد باکتری‌های دیگر قادر به ادامه‌ی زندگی هستند دلیل آن شاید رقابت با سایر باکتری‌هاست. تشخیص براساس رادیولوژی، آندوسکوپی، تست اوره آز و تاریخچه‌ی بیماری صورت می‌گیرد. اما این روشها وقت‌گیرو گاهی تهاجمی و حساسیت آن کاملا” مشخص نیست. اما روش الایزا با مشخص کردن آنتی بادیهای اختصاصی این مشکل را از بین برده است به طوری که با یک روش غیر تهاجمی و در یک زمان کوتاه می‌توان به نتایج دلخواه دست یافت.

بررسی‌های گوناگون وجود آنتی بادی علیه هلیکوباکتر و بیماری معده را به اثبات رسانده است. رابطه‌ی مشخصی بین تراز سرمی آنتی‌بادی IgM و بافتهای بالینی وجود دارد به طوری که افزایش تراز سرمی ایمونوگلوبولین در گاستریت حاد دیده می‌شود. این آزمایش به عنوان یک تست غربالگری سریع و همچنین در تشخیص زودرس عفونت هلیکوباکتر بسیار مفید است، زیرا پاسخ ایمنی غالبا” قبل از علائم بالینی بروز می کند.
تفسیر نتایج:
با توجه به نتایج به دست آمده بیمار را به سه گروه تقسیم می‌کنند.
۱ -  نمونه‌های منفی کمتر از ۲۰ که در این مرحله به بیماران توصیه می‌شود درصورت وجود علائم به جهت اینکه در مراحل اولیه نتایج اولیه ممکن است منفی باشد آزمایش به فاصله‌ی چند روز تکرارشود.
۲ -  نمونه‌های مشکوک با میزان ۲۰ تا ۳۰ که تکرار آزمایش به فاصله‌ی چند روز توصیه می‌شود در صورت جواب مشکوک مجدداندازه‌گیری  آنتی‌بادی ضد این باکتری به روشهای دیگر پیشنهاد می‌گردد.
۳ -  نمونه‌‌ی مثبت بالاتر از ۳۰ که بیمار ممکن است مبتلا به هلیکوباکتر باشد اما لزوما نشانگر وجود بیماری نیست.
با توجه به اینکه شیوع بیماری به منطقه‌ی جغرافیایی و وضع اقتصادی بستگی دارد پیشنهاد می‌گردد در هر منطقه مقادیر نرمال با توجه به شیوع بیماری در نظر گرفته شود.

شیوع میکرب «هلیکوباکترپیلوری» در ایران بیشتر از ۷۰ درصد است
این باکتری از انسان به انسان و از راه دهانی – مدفوعی قابل گسترش است. به عبارت دیگر این باکتری از فرد آلوده و از طریق مدفوع منجر به آلودگی آب و مواد غذایی شده و در صورت مصرف مواد غیر بهداشتی و آب آلوده به افراد دیگر منتقل می‌شوند.

بعد از ورود این باکتری، مخاط معده تحلیل و منجر به بیماری‌های مختلفی از جمله زخم‌های گوارشی و سرطان معده می‌شود.
طبق بررسی‌های انجام شده وجود این باکتری در ۸۰ درصد بیماران زخم اثنی‌عشر، ۶۰ درصد بیماران زخم معده و در ۷۰ درصد سرطان‌های معده محرز است.

با روش‌های آندوسکوپی، نمونه‌برداری از مخاط معده، روش‌های غیر تهاجمی چون انجام تست تنفسی اوره با بررسی هوای بازدمی افراد، بررسی آنتی‌بادی بر علیه باکتری در خون افراد و انجام آزمایشات تخصصی بر روی مدفوع، می‌توان از وجود این باکتری در سیستم گوارشی فرد مطمئن شویم.

نحوه مقابله با هلیکوباکترپیلوری

از بین بردن عفونت هلیکوباکترپیلوری برخلاف اکثر عفونتها، بسیار مشکل می باشد و برای این کار لازم است که چندین دارو و به طور همزمان مصرف شود. دلیل این امر آن است که این عفونت در مخاط معده برای خود پناهگاههای ویژه‌ای درست می‌کند که اکثر داروها نمی‌توانند به آن نفوذ نمایند.

گفته شده است که در طی ۱۰ سال گذشته، انواع مختلفی از درمانهای دارویی معرفی شده است که اگر آنها به طور صحیح مصرف می شدند، حدود ۹۰ درصد افرادی که از آنها استفاده کرده‌اند از دست این عفونت خلاص می‌شدند. شایعترین نوع درمانی که امروزه در بریتانیا تجویز می‌شود، استفاده از سه نوع دارو به مدت یک هفته می‌باشد. دو تا از این داروها آنتی‌بیوتیک می باشند و داروی سومی، یک داروی متوقف کننده قوی ترشح اسید معده (مثل داروی اومپرازول) می‌باشد.

اکثر درمانهایی که امروزه برای از بین بردن عفونت هلیکوباکترپیلوری به کار می‌روند بی‌خطر هستند و فقط ممکن است مشکلات جزئی ایجاد نمایند، اما بعضی از آنتی‌بیوتیکها می‌توانند باعث تهوع، استفراغ و یا اسهال شوند. کامل کردن دوره درمان همانگونه که پزشک تجویز می‌نماید. از اهمیت زیادی برخوردار است زیرا شایعترین علت عدم موفقیت در درمان، عدم مصرف داروها به طور مناسب می‌باشد.
بعد از اینکه دوره درمان به پایان رسید، برای اینکه ببینیم که آیا عفونت هلیکوباکترپیلوری ریشه‌کن شده است، باید یک آزمایش انجام دهیم (معمولاً آزمایش تنفسی اوره). حدود ۱۰ درصد افراد نیاز خواهند داشت که درمان را دوباره تکرار کنند، زیرا در درمان اول، عفونت  هلیکوباکترپیلوری از بین نرفته است. گاهی اوقات حتی با چندین بار تکرار در درمان نیز عفونت از بین نمی‌رود. در چنین مواردی معمولاً از درمانهای مختلف استفاده میشود . خیلی به ندرت ممکن است فردی که با درمان عفونت هلیکوباکترپیلوری را ریشه‌کن کرده است دوباره به این عفونت دچار شود.
اگر بعد از درمان موفقیت‌امیز در ریشه‌کن کردن هلیکوباکترپیلوری، علایم بیماری باز هم باقی ماندند، ممکن است این علایم به علت چیز دیگری ایجاد شده باشند.
آینده هلیکوباکترپیلوری
احتمالاً هلیکوباکترپیلوری به مدت چندین هزارسال است که در پستانداران وجود دارد و در بیشتر موارد به نظر می‌رسد ه این باکتری باعث مشکلی نمی‌شود. گرچه بدون شک این عفونت در بعضی موارد باعث بروز بیماری میشود، اما ممکن است برای عده‌ای دیگر، این باکتری سودمند باشد (هرچند هنوز این موضوع کشف نشده است).

این مطلب مورد بحث بسیاری از پزشکان است و به همین علت است که در افرادی که دارای زخم معده یا اثنی‌عشر نیستند، توصیه نمیشود که این عفونت را از بین ببرند. در آینده ممکن است دانشمندان موفق به کشف انواع هلیکوباکترپیلوری بد و خوب شوند و بنابراین خواهند توانست که فقط انواع بد را از بین ببرند. همچنین امکان دارد که بر علیه انواع بد این باکتری، یک واکسن ساخته شده و به کودکان زده شود تا از ابتلا به این عفونت پیشگیری کنند و در نتیجه باعث شوند که بیماری زخم معده یا اثنی‌عشر ریشه‌کن گردد.
کمک به موفقیت درمان
داروهایتان را دقیقاً همان‏گونه که پزشک یا داروسازتان به شما آموزش می‏دهد مصرف کنید. مصرف داروها ممکن است باعث شودکه شما برای مدت زمان کوتاهی احساس کنید که حالتان بدتر شده اما باید بدانید که این بهترین راه برای کشتن تمام باکتری‏های هلیکوباکترپیلوری و ممانعت از برگشت زخم است. پرهیز از کشیدن سیگار و عدم مصرف مسکن‏هایی مانند آسپیرین و داروهای مشابه می‏تواند به بهبود زخم و جلوگیری از برگشت آن کمک کند.

منبع: http://www.pezeshk.us/?p=1845

مطالب مرتبط:

بیماری ریفلاکس و علل آن 

سندرم روده تحریک پذیر 

سرطان مری 
سرطان روده بزرگ 
بالون معده 
التهاب مری (ازوفاژيت) 
گاستریت یا ورم معده 

بیماری سلیاک Celiac Disease 

سیروز کبدی 
بیماری نقرس 
نقش میوه و سبزی در پیشگیری از سرطان 

میکروب هلیکوباکترپیلوری Helicobacter Pylori 

توصیه های تغذیه ای در سرطان کبد 

بیماری کبد چرب Fatty Liver 

سرطان‌ کبد 

کیسه‌ صفرا و بیماری های آن 
سنگ کيسه صفرا 

رژیم غذایی در سنگ های کیسه صفرا(1) 

رژیم غذائی درسنگ های کیسه صفرا(2) 

روش‌های تشخیص سرطان روده 
کی به سرطان گوارش شک کنیم؟ 
پوليپ‌ روده 

دیابت Diabetes بخش اول 

دیابت بخش دوم 

دیابت بخش سوم 

توصیه های بعد از گذاشتن بالون معده 
اقداماتی که بیماران باید قبل از گذاشتن بالون معده انجام دهند
در چه بیمارانی نباید بالون معده گذاشت ؟ 
برای چه بیمارانی گذاشتن بالون معده مفید است ؟ 

چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
بيماري دیورتیکولوز (Diverticulosis) 
شقاق‌ مقعد یا فیشرآنال Anal Fissure 

بیماری کم کاری تیروئید (هیپو تیروئیدی) - Hypotyroidism
بیماری هموروئید ( بواسیر ) Hemorrhoid 
هپاتیت 
بیماری‌ گریوز/ پركاری‌ تیرویید 
عمل تومور بزرگ روده از طریق کولونوسکوپی
عمل تومور بزرگ معده از طریق آندوسکوپی 
سندرم ژيلبرت 
بيماري کرون 
کوليت اولسروز 
کولیت‌اولسروز و تغذیه 


برچسب‌ها: سرطان معده, سرطان معده چیست, علل سرطان معده, علائم سرطان معده, درمان سرطان معده
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم آبان 1390ساعت 11:43  توسط دکتر مسیب برزکار  | 

بالون معده

 
 
افزایش بیماری چاقی، دانشمندان را بر آن داشته است تا راهی را جستجو کنند که کمترین عارضه را برای بیمار ایجاد نموده و روش کم خطر و سالمی باشد . بالون داخل معده با توجه به این که عوارض اعمال جراحی را ندارد و به صورت سرپایی و در کلینیک ها  قابل انجام است ، روز به روز فراگیر تر می شود . برای این که بهترین نتیجه از گذاشتن بالون حاصل شود، بایستی گروهی از متخصصین شامل پزشک ، روانشناس ، روانپزشک ، متخصص تغذیه و فیزیوتراپ به بیمار کمک کنند و در درمان شرکت داشته باشند .
 
برای چه بیمارانی گذاشتن بالون داخل معده مفید است ؟

1- بیماران بسیار چاق که دچار عوارض چاقی مثل تنگی نفس حین خواب ، بیماری قند و افزایش فشار خون شده اند .
2- بیماران چاقی که مجبور به انجام عمل جراحی دیگر مثل عمل قلب ، استخوان ، اعمال شکمی و ... می باشند .
3- بیماران درجه یک چاق که نگران مبتلا شدن به عوارض چاقی اند ولی با رژیم و دارو وزنشان کم نشده است .
4-‌ BMI بیشتر از 30
5- افراد چاقی که جراحی را قبول نمی کنند .
6- بیمارانی که مناسب انجام عمل جراحی معده و روده نمی باشند .
7- بیمارانی که فوق العاده چاقند و باید قبل از عمل ، با گذاشتن بالون ، خطرات بیهوشی و عمل را در آنها کم کرد . ( BMI بالاتر از 50 )
 
در چه بیمارانی نباید اقدام به بالون گذاری کرد ؟

1- کسانی که قبلا تحت عمل جراحی معده قرار گرفته اند
2- کسانی که اعتیاد دارند
3- کسانی که زخم معده یا اثنی عشر دارند ( پس از درمان زخم ممانعتی ندارد ).
4- کسانی که داروی ضد انعقاد خون مصرف می کنند
5- کسانی که بیماری کلاژن دارند
6- کسانی که بیماری التهابی روده دارند
7- کسانی که بیش از 5 سانتی متر فتق دهانه معده دارند
8- کسانی که سیروز کبدی دارند
9- کسانی که نارسایی مزمن کلیه دارند
10- کسانی که حامله می باشند
 
در بعضی از بیماران با مصرف همزمان سایر دارو ها و با احتیاط می شود بالون گذاری کرد:

1- کسانی که مبتلا به خون ریزی گوارشی فوقانی می باشند
2- ازوفاژیت درجه 3
3- مری بارت
4- کسانی که  طولانی مدت NSAID ها را مصرف کرده اند

اقداماتی که بیماران باید قبل از گذاشتن بالون انجام دهند:

1- آزمایش خون شامل : نمایش گلبول های خون ، قند خون ، تست انگل ، سدیم و پتاسیم خون ، کراتینین سرم ، تست های انعقادی ، آلبومین ، کلسترول و تری گلیسرید خون
2- تست های قلبی شامل : نوار قلب ، عکس رادیوگرافیک از قفسه سینه ، تست های ریه در بیماران مبتلا به بیماری های ریوی و سونوگرافی از شکم
3- تست های روانشناسی
4- آندوسکوپی مری ، معده و اثنی عشر و بررسی میکروب H پیلوری
 
طرز گذاشتن بالون:

1- بیماران در کلینیک سرپایی پذیرش می شوند .
2- متخصص بیهوشی به بیمار دارو های آرام بخش از طریق رگ تزریق می کند و قلب و ریه بیمار را با دستگاه کنترل می کند ولی معمولا نیاز به انجام بیهوشی عمومی نیست .
3- از طریق آندوسکوپی ، بالون روی هم خوابیده را داخل معده قرار می دهیم .
4- از طریق لوله ی وصل شده به بالون مقدار ۴۰۰تا ۷۰۰ (متوسط ۵۰۰ سی سی)
سرم نرمال سالین و 10cc ماده ی رنگی متیلن بلو تزریق می کنیم تا بالون متسع شود .
5- لوله ی متصل به بالون را در می آوریم تا بالون داخل معده بماند .
6- با آندوسکوپ محل بالون را در داخل معده مجددا چک می کنیم .
7- 2 ساعت بعد بیمار با دستورات غذایی مرخص می شود .
8- به طور متوسط بالون6ماه داخل معده باقی می ماند .

توصیه های بعد از بالون گذاری:

بالونی که در معده برای شما جایگذاری شده است در چند روز و حداکثر یک هفته اول علائم گوارشی مانند: تهوع ، استفراغ، ترش کردن ، سوزش سر دل ، ضعف و بیحالی و درد مختصر شکم را دربر خواهد داشت . که با توجه به فیزیولوژی دستگاه گوارش و وضعیت جسمی و روحی شما کاملا" متفاوت خواهد بود و منطقی بنظر میرسد که شما با حفظ آرامش خود و عمل کردن به توصیه های پزشک معالج و مشاور خود تا حدود زیادی در برطرف کردن علائم موثر خواهید بود. و مختصری  از علائم باقیمانده نیز توسط داروهای تجویز شده رفع خواهد شد.

توصیه های لازم در جهت رفع علائم در چند موضوع خلاصه میشود که به اختصار به شرح آن میپردازیم:

1- وضعیت قرارگرفتن شما در هنگام خواب و استراحت
 : حتما" به شانه چپ بخوابید و از خوابیدن در حالت طاق باز ، به شانه راست و یا در حالت دمر پرهیز کنید.
: سر خود را در هنگام خوابیدن به شانه چپ باید به مقدار کمی بالاتر از سطح بدن نگه دارید تا احساس راحتی بیشتری داشته باشید.

2-  شیوه تغذیه
1. اجرای دستورات تغذیه ای زیر نظر متخصصین تغذیه
2. در طول ماه اول از غذا های سبک استفاده کنید .
3. آرام غذا میل کنید و بین لقمه ها قاشق و چنگال را در بشقاب قرار دهید .
4.هنگام شروع میل کردن غذای جامد ، استفاده از لقمه های کوچک و جویدن کامل لقمه ضروری است .
5.در طول غذا مایعات ننوشید ولی در طول روز تقریباً 10 لیوان آب مصرف کنید . همیشه یک ساعت بین غذا و نوشیدنی فاصله بگذارید .
6.از مایعات گازدار پرهیز نمایید .
7.از نوشیدن مشروبات الکلی ، قهوه ، نوشیدنی های شکلاتی ، آبمیوه مصنوعی ، نوشابه ها و حتی نوع رژیمی آن بپرهیزید .
8. وعده های غذایی را به سه وعده اصلی و دو میان وعده تقسیم کنید .
9. حداکثر از چهار قاشق چای خوری جهت کنترل میزان روغن مصرفی استفاده نمایید .
10.روزی یکبار گوشت ، ماهی یا مرغ (بدون استخوان) مصرف نمایید .
11. سبزیجات و میوه در تمام وعده ها مصرف شده و بر اساس فصل تا حد امکان از انواع متنوع آن استفاده نمایید .
12. بعد از میل نمودن غذا دراز نکشید .
13. بین وعده های غذایی چیزی نخورید .
14.هنگام تماشای تلویزیون ، مصالعه یا انجام کار چیزی نخورید .
15.از مصرف غذا های چرب مثل ماکارونی ، پیتزا ، سوسیس ، کالباس ، شیرینی جات بخصوص شیرینی های خامه ای و تر ، شکلات ، بستنی ، گوشت های پر چرب و سس مایونز پرهیز نمایید .
16. از شیرین کننده های رژیمی مثل کاندرل جهت شیرین کردن مایعات استفاده کنید .
17.گوشت سفید (سینه مرغ یا ماهی) گریل شده یا آب پز ترجیح داده می شود .
18. از لبنیات کم چرب استفاده شود .
19. از نان های رژیمی سبوس دار استفاده شود .
20. بجای آبمیوه از خود میوه (به صورت متنوع) استفاده شود .
21. سالاد فصل با سرکه یا آبلیمو و کمی نمک و در صورت تمایل کمی ماست + یک قاشق مربا خوری روغن زیتون استفاده شود .
22. روزانه یک عدد قرص مولتی ویتامین (تا آخر دوره) ضروری است .
23. مصرف دارو های گوارشی تجویز شده تا آخر دوره بالون گذاری ضروری است .
24. مصرف دارو های تجویز شده توسط متخصص تغذیه در طول دوره بالون گذاری ضروری است .
25. در صورت حالت تهوع و استفراغ به رژیم غذایی مایعات در هفته اول مراجعه نمایید .
26.در صورت هر گونه عوارض گوارشی مثل تهوع ، سوزش معده ، ترش کردن ، نفخ شدید ، استفراغ ، اسهال ، یبوست با پزشک کلینیک مشورت نمایید .
 
تذکرات مهم (۱)

الف- 3 تا 4 وعده غذایی در روز صبحانه ، ناهار ، عصرانه ، شام مصرف شود .
ب- حتما بین وعده های غذایی حداقل دو ساعت فاصله باشد .
ت- از مصرف زیاد ادویه جات ، نمک ، فلفل و روغن پرهیز شود .
ث- روزانه 1 تا 1.5 لیتر مایعات ( آب ، چای و آبمیوه ) میل شود .
ج- از مصرف قهوه ، شکلات ، بستنی ، شیرینی جات ، نوشابه ، نوشیدنی های الکلی ، غذاهای چرب و تنقلات خودداری شود .
از روز چهارم
به تدریج غذا ها به جامد تبدیل شود (در صورت تحمل)
صبحانه : دو عدد بیسکویت مادر + یک استکان شیر کم چرب.
نهار : مرغ ، گوشت یا ماهی خرد شده (2 قاشق غذا خوری) + یک استکان ماست کم چرب .
یا
دو قاشق برنج له شده + یک قاشق آب خورشت + یک قاشق هویج و کدو پخته شده .
عصرانه : نصف لیوان مخلوط شیر و موز (مخلوط شده)
شام : پوره سیب زمینی دو قاشق غذا خوری + یک قاشق مخلوط هویج و کلم بروکلی پخته.
یا
دو قاشق غذا خوری سوپ مرغ + یک قاشق مخلوط نخود فرنگی و ذرت پخته .
 
تذکرات مهم (۲)

1- در صورت عدم تمایل و تهوع مجدداً رژیم مایعات ادامه یابد .
2- دقت فرمایید ماهی یا مرغ کاملاً بدون استخوان باشد .
3-از ورزش های سنگین و ضربه ای از قبیل : بوکس و کاراته و....... اجتناب شود.
 
داروهای خوراکی:

A: رانیتیدین که تا 10 روز یک عدد صبح یک عدد شب
B: قرص بلادونا هر 8 ساعت یک عدد
C: قرص آلپرازولام هر 8 ساعت نصف قرص
D: شربت پرومتازین هر 8 ساعت یک قاشق (از بعد از ظهر روز اول شروع شود)
E: قرص متوکلوپرامید تا 10 روز هر 8 ساعت یک عدد مصرف شود.
F: از روز دهم به بعد تا پایان دوره بالن کپسول امپرازول یک عدد صبح و یک عدد شب میل شود..
- در هفته ی 1 ،2 یا 4 بعد از بالون گذاری جهت ویزیت مراجعه کند .
- سونوگرافی شکم در ماه سوم جهت بررسی حجم بالون را انجام دهد .
- کنترل تغییر رنگ مدفوع و ادرار روزانه ، در صورتی که رنگ آنها آبی شد با پزشک تماس بگیرند .
- مراجعه به پزشک متخصص تغذیه و روانپزشک جهت ادامه درمان معرفی می شوند .
 
طرز خارج کردن بالون:

1- جهت خارج کردن بالون ترجیحا تحت نظر متخصص بیهوشی دارو های آرام بخش از طریق رگ تزریق می شود و قلب و ریه با دستگاه کنترل می گردد ولی بیهوشی عمومی لازم نیست.
2- با آندوسکوپ بالون را به فوندوس معده می بریم .
3- آندوسکوپ را با مانور J به بالون نزدیک می کنیم و با سوزن اسکلروزانت به طول ۱۰ سانتی متر وارد بالون شده و مایع داخل آن را تخلیه می کنیم و مطمئن می شویم که بالون به طور کامل تخلیه شده است .
4- پس از در آوردن سوزن ، گراسپر را وارد می کنیم و از سمت مقابل والو بالون آن را می گیریم .
5- تحت دید آندوسکوپ ، گراسپر و آندوسکوپ را آهسته از معده خارج می کنیم .
6- پس از نیم ساعت بیمار می تواند مرخص شود .
 
منبع (با اندکی ویرایش): http://hashemzade.blogfa.com/

مطالب مرتبط:

بیماری ریفلاکس و علل آن 

سندرم روده تحریک پذیر 

سرطان مری 
سرطان روده بزرگ 
سرطان معده 
التهاب مری (ازوفاژيت) 
گاستریت یا ورم معده 

بیماری سلیاک Celiac Disease 

سیروز کبدی 
بیماری نقرس 
نقش میوه و سبزی در پیشگیری از سرطان 

میکروب هلیکوباکترپیلوری Helicobacter Pylori 

توصیه های تغذیه ای در سرطان کبد 

بیماری کبد چرب Fatty Liver 

سرطان‌ کبد 

کیسه‌ صفرا و بیماری های آن 
سنگ کيسه صفرا 

رژیم غذایی در سنگ های کیسه صفرا(1) 

رژیم غذائی درسنگ های کیسه صفرا(2) 

روش‌های تشخیص سرطان روده 
کی به سرطان گوارش شک کنیم؟ 
پوليپ‌ روده 

دیابت Diabetes بخش اول 

دیابت بخش دوم 

دیابت بخش سوم 

توصیه های بعد از گذاشتن بالون معده 
اقداماتی که بیماران باید قبل از گذاشتن بالون معده انجام دهند
در چه بیمارانی نباید بالون معده گذاشت ؟ 
برای چه بیمارانی گذاشتن بالون معده مفید است ؟ 

چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
بيماري دیورتیکولوز (Diverticulosis) 
شقاق‌ مقعد یا فیشرآنال Anal Fissure 

بیماری کم کاری تیروئید (هیپو تیروئیدی) - Hypotyroidism
بیماری هموروئید ( بواسیر ) Hemorrhoid 
هپاتیت 
بیماری‌ گریوز/ پركاری‌ تیرویید 
عمل تومور بزرگ روده از طریق کولونوسکوپی
عمل تومور بزرگ معده از طریق آندوسکوپی 
سندرم ژيلبرت 
بيماري کرون 
کوليت اولسروز 
کولیت‌اولسروز و تغذیه 


برچسب‌ها: چاقی, لاغر شدن, بالون معده, کاهش وزن, رژیم غذایی
+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم آبان 1390ساعت 22:41  توسط دکتر مسیب برزکار  | 

التهاب مری (ازوفاژيت)

 
در حالت طبيعى مقادير کمى از محتويات معده از طريق کارديا به‌درون مرى باز مى‌گردند که پس از مصرف غذا شايع‌تر است و معمولاً با آروغ همراه است. غذاى بالاآمده باعث ايجاد پريستالسيس ثانويه مى‌شود که بلافاصله مرى را پاک مى‌کند. ازوفاژيت زمانى رخ مى‌دهد که دفعات و حجم مايع بازگشتى از حد خاصى بيشتر شود و يا زمانى‌که مرى ديگر قادر به پاک کردن مادهٔ غذائى بالا آمده نباشد.
 
شدت التهاب با مدت زمانى‌ که مرى در معرض مواد غذائى بازگشتى قرار مى‌گيرد نسبت مستقيم دارد. ازوفاژيت که معمولاً به ۷ تا ۱۰ سانتى‌متر انتهاى ديستال مرى محدود است، عمدتاً به‌دليل وجود اسيدوپپسين ايجاد مى‌شود. با اين وجود، مرى نسبت به اسيدهاى صفراوى نيز حساسيت به خصوصى دارد که ممکن است در بيمارانى که تحت عمل جراحى قبلى معده قرار گرفته‌اند اهميت ويژه‌اى داشته باشد.  
مهم‌ترين مانع ريفلاکس، اسفنکتر تحتانى مرى است. ميزان فشار اسفنکتر تحتانى مرى در حالت استراحت در بيماران مبتلا به ريفلاکس و افراد سالم شباهت زيادى دارد. حملات ريفلاکس در افراد عادى به‌دنبال انبساط موقت اسفنکتر رخ مى‌دهد.
 
در بيماران مبتلا به ازوفاژيت، سه‌چهارم حملات ريفلاکس به‌دنبال يک انبساط موقتى اسفنکتر بروز مى‌کند. اکثر مبتلايان به ازوفاژيت، شب‌ها و به‌هنگام خواب دچار ريفلاکس مى‌شوند - وضعيتى که در افراد عادى شايع نيست. ريفلاکس شبانه به افزايش دفعات انبساط موقتى اسفنکتر بستگى دراد و با حملات دوره‌اى افزايش فعاليت معده همراه است. شانس بروز ازوفاژيت در شب بيشتر است چون مواد بازگشتى عمدتاً از اسيدوپپسين تشکيل شده، پريستالسيس مرى کاهش يافته و ميزان بزاق در دسترس براى خنثى‌کردن اسيد کمتر است. با تشديد التهاب ديوارهٔ مري، پريستالسيس نيز ضعيف‌تر مى‌شود و مرى بيشتر با اسيد مواجهه شده، بيشتر آسيب مى‌بيند.  
اکثر مبتلايان مبتلا به ريفلاکس بالينى واضح (۸۰%) دچار فتقى هیاتال سُرخورنده هستند.
تشخيص افتراقى 
افتراق ‌دادن علائم ناشى از تعدادى از بيمارى‌هاى شکم و داخل توراکس از يکديگر و از يک فتق سرخورندهٔ بدون عارضه در اغلب موارد مشکل است. کوله‌ليتياز، ديورتيکوليت، زخم پپتيک، آشالازى و بيمارى شريان کرونر از جمله نمونه‌هاى شايع هستند.
 
عوارض 
ازوفاژيت شايع‌ترين عارضهٔ ريفلاکس است.
ممکن است زخم‌هاى کوچک و سطحى بروز کنند.
گاهى از اوقات بعضى از مناطق فاقد اپى‌تليوم در کارديا به اپى‌تليوم ستونى تبديل مى‌شود (مرى‌ بارت). اين عارضه در ازوفاژيت‌هاى شديد ديده مى‌شود و ممکن است به آدنوکارسينوم منتهى شود.
آسپيراسيون موارد بالا آمده ممکن است باعث پنومونى و به‌ندرت آبسهٔ ريوى شود.
پيش‌آگهى 
نتيجهٔ عمل جراحى در حدود ۹۰% از بيماران رضايت‌بخش است. در ۱۰% باقى‌مانده ريفلاکس باقى مى‌ماند يا عود مى‌کند.
درمان
درمان طبى 

دست‌کم نيمى از فتق‌هاى هياتال سُرخورنده در مرى بدون علامت هستند.  
بيمار نبايد پس از غذا خوردن بخوابد و نبايد قبل از خواب دير غذا بخورد. سر تخت بيمار بايد ۴ تا ۶ اينچ بالاتر قرار بگيرد؛ استفاده از چندين بالش تقريباً هيچ‌گاه موفقيت‌آميز نبوده است.  
با وعده‌هاى غذائى کوچک و متعدد محتويات معده خنثى باقى مى‌مانند و از اتساع معده پيشگيرى مى‌شود. غذاهائى که چربى کم و پروتئين زياد دارند فشار اسفنکتر تحتانى مرى را افزايش و ريفلاکس را کاهش مى‌دهند. داروهاى پروکينتيک نظير سيزاپرايد و متوکلوپراميد، احتمالاً با افزايش دادن تون اسفنکتر و پريستالسيس مرى و معده بهبود ازوفاژيت را تسريع مى‌کنند.  
انواع خفيف تا متوسط ازوفاژيت به‌خوبى به ۸ تا ۱۲ هفته درمان با بلوکرهاى رسپتور H2 پاسخ مى‌دهند. امپرازول بهتر از سايمتيدين يا رانيتيدين است. مشکل اين داروها اين است که در صورت قطع دارو عود بيمارى حتمى است که احتمالاً ناشى از اين است که نه در فشار اسفنکتر و نه در پريستالسيس مرى پيشرفتى حاصل نمى‌شود. اضافه کردن يک داروى پروکينتيک نيز باعث بهتر شدن نتايج درمان نمى‌شود.
درمان جراحى 
جراحى در ۱۵% از بيمارانى که با وجود درمان طبى مناسب دچار ادامه يافتن يا عود علائم هستند، در کسانى‌که اسفنکتر مرى اصلاً کارآئى مکانيکى ندارد (فشار اسفنکتر < ۶ ميلى‌متر جيوه)، و در بيمارانى که حين درمان با تنگى مراجعه مى‌کنند، توصيه مى‌شود.  
کارآمدترين روش، فوندوپليکاسيون نيسن است که عبارت است از پيچيدن کامل قسمتى از فوندوس به دور ۴-۳ سانتى‌متر تحتانى مرى و بخيه‌زدن آن، که در نتيجه اسفنکتر گاستروازوفاژيال از درون تونل کوتاهى از معده عبور خواهد کرد.  
به فتقى که قابل بازگردانيدن نباشد، مرى کوتاه اکتسابى اطلاق مى‌شود.
درمان اين است که به‌کمک استپلر CIA از انحناء کوچک معده لوله‌اى براى انتهاى تحتانى مرى ساخته شود (عمل کوليس). سپس مى‌توان فوندوس جديد را به‌دور لولهٔ مروى ساخته شده پيچيد (کوليس‌نيسن).  
عمل کاهش اسيديتهٔ معده نبايد به‌صورت روتين در ترميم فتق هياتال انجام شود، بلکه بايد براى بيمارانى نگه داشته شود که بيمارى شناخته‌شدهٔ زخم پپتيک دارند.
يافته‌هاى بالينى  

نشانه‌ها و علائم 
درد سوزشى در ناحيهٔ اپى‌گاستر و پشت جناغ - سوزش سردل - پس از غذاخوردن و در حال خواب و يا در وضعيت خوابيده بروز مى‌کند. اين ناراحتى به‌طور نسبى يا کامل با نوشيدن آب يا ساير مايعات، آنتى‌اسيدها، يا در بسيارى از موارد با ايستادن يا نشستن برطرف مى‌شود.
بيمارانى که دچار رگورژيتاسيون شديد هستند، غالباً از اين شکايت دارند که مايع تلخ يا ترش‌مزه تا حلق يا دهان بالا مى‌آيد (ترش‌کردن)، به‌خصوص زمانى که در وضعيت خوابيده قرار مى‌گيرند. تهوع و استفراغ در بالغين شايع است، ولى در نوزادانى که با تأخير در رشد مراجعه مى‌کنند شايع‌ترين علامت است. تأخير در رشد نتيجهٔ رگورژيتاسيون بعد از غذا است که باعث استفراغ مى‌شود. کم‌خونى نيز علامت شايع ديگرى در اين گروه سنى است. علائم ريوى (نظير خس‌خس سينه و تنگى‌نفس) نيز ممکن است به‌علت آسپيراسيون بروز کند.  
ديسفاژى نشانهٔ مرحلهٔ پيشرفته‌‌تر بيمارى است و احتمال بروز عوارض نيز در آن بيشتر است.
بررسى‌هاى تصويربردارى 
تشخيص فتق هياتال سرخورندهٔ مرى در راديوگرافي، با مشاهدهٔ قسمتى از معده که از طريق شکاف مرى به‌سمت بالا جابه‌جا شده اثبات خواهد شد. مطالعات فلوئوروسکوپيک در شرايطى که معده پر از باريوم است حساسيت چندانى ندارد (۴%) ولى براى تشخيص ريفلاکس نسبتاً اختصاصى است (۸۵%).
بررسى‌هاى اختصاصى 
آندوسکوپى (و بيوپسي) به ‌ويژه در تعيين وجود و شدت ازوفاژيت و تشخيص بيمارى‌هاى همراه در قسمت فوقانى دستگاه گوارش (نظير اپى‌تليوم بارت، زخم دوازدهه) ارزش زيادى دارد.  
متوسط فشار اسفنکتر تحتانى مرى در حال استراحت در بيماران مبتلا به ازوفاژيت ناشى از ريفلاکس (۱۵ ميلى‌متر جيوه) پائين‌تر از گروه شاهد (۳۰ ميلى‌متر جيوه) است، ولى بين اين دو گروه (بيمار و شاهد) مرز واضحى وجود ندارد، بنابراين ريفلاکس تنها زمانى به‌صورت قطعى تشخيص داده مى‌شود که فشار در حال استراحت زير ۶ ميلى‌متر جيوه باشد. پريستالسيس مرى در اکثر بيماران مبتلا به ريفلاکس غيرطبيعى است و امواج پريستالتيک کم‌دامنه هستند و سرعت حرکت آنها به جلو کند است. اين نقص معمولاً محدود به ثلث تحتانى مرى است و هرچه ازوفاژيت شديدتر باشد نقص امواج پريستالتيک نيز بدتر مى‌شود.  
بررسى طولانى‌مدت pH در قسمت تحتانى مرى حساس‌ترين روش اثبات وجود ريفلاکس غيرطبيعى است. بررسى طولانى‌مدت pH نشان داده است که بيشتر بيمارانى که دچار ازوفاژيت هستند، عمدتاً در شب ريفلاکس دارند. 
منبع: ایران سلامت

مطالب مرتبط:

بیماری ریفلاکس و علل آن 

سندرم روده تحریک پذیر 

سرطان مری 
سرطان روده بزرگ 
سرطان معده 
بالون معده 
گاستریت یا ورم معده 

بیماری سلیاک Celiac Disease 

سیروز کبدی 
بیماری نقرس 
نقش میوه و سبزی در پیشگیری از سرطان 

میکروب هلیکوباکترپیلوری Helicobacter Pylori 

توصیه های تغذیه ای در سرطان کبد 

بیماری کبد چرب Fatty Liver 

سرطان‌ کبد 

کیسه‌ صفرا و بیماری های آن 
سنگ کيسه صفرا 

رژیم غذایی در سنگ های کیسه صفرا(1) 

رژیم غذائی درسنگ های کیسه صفرا(2) 

روش‌های تشخیص سرطان روده 
کی به سرطان گوارش شک کنیم؟ 
پوليپ‌ روده 

دیابت Diabetes بخش اول 

دیابت بخش دوم 

دیابت بخش سوم 

توصیه های بعد از گذاشتن بالون معده 
اقداماتی که بیماران باید قبل از گذاشتن بالون معده انجام دهند
در چه بیمارانی نباید بالون معده گذاشت ؟ 
برای چه بیمارانی گذاشتن بالون معده مفید است ؟ 

چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
بيماري دیورتیکولوز (Diverticulosis) 
شقاق‌ مقعد یا فیشرآنال Anal Fissure 

بیماری کم کاری تیروئید (هیپو تیروئیدی) - Hypotyroidism
بیماری هموروئید ( بواسیر ) Hemorrhoid 
هپاتیت 
بیماری‌ گریوز/ پركاری‌ تیرویید 
عمل تومور بزرگ روده از طریق کولونوسکوپی
عمل تومور بزرگ معده از طریق آندوسکوپی 
سندرم ژيلبرت 
بيماري کرون 
کوليت اولسروز 
کولیت‌اولسروز و تغذیه 


برچسب‌ها: اسید معده, ریفلاکس, فتق معده, ترش کردن, درد پشت
+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم آبان 1390ساعت 1:43  توسط دکتر مسیب برزکار  | 

گاستریت یا ورم معده

 

گاستریت یا ورم معده به حالتی گفته می شود که در آن معده دچار التهاب یا عفونت خفیف در لایه مخاطی می شود و معمولا به دو حالت ورم معده شدید یا مزمن بروز می کند.گاهی اوقات ممکن است ورم معده در صورت طولانی شدن منجر به زخم سطحی معده شود.


چه عواملی باعث بروز گاستریت می شوند؟

کشیدن سیگار، زیاده روی در خوردن بویژه مصرف مواد غذایی که به سادگی قابل هضم نیستند، ترشح بیش از اندازه اسید معده که اغلب در نتیجه مصرف نوشیدنی های الکلی صورت می گیرد، ابتلا به عفونت های باکتریایی یا عفونت های ویروسی که این نوع از ورم معده ممکن است مسری باشد، مصرف زیاد کافئین و مصرف برخی از داروها مانند: آسپرین ، داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی ، استرس ، رژیم غذایی نامناسب ، ابتلا به برخی از بیماری ها که باعث کاهش مقاومت می شوند، خستگی یا کار زیاد و در نهایت وجود باکتری هلیکوباکتر پیلوری در معده همگی می توانند از عوامل بروز بیماری گاستریت باشند.

همچنین گاهی اوقات گاستریت پس از انجام یک عمل جراحی مهم یا یک آسیب روحی، سوختگی یا ابتلا به عفونت های شدید بروز می کند.

برخی از بیماری های خاص نیز مانند کم خونی شدید، اختلالات دستگاه ایمنی خودکار موجب ابتلا به گاستریت می شود. لازم به ذکر است که مصرف برخی از مواد تحریک کننده مانند ادویه هایا غذاهای آلرژی زا نیز می تواند این مشکل را تشدید کند.


علائم بیماری گاستریت کدامند؟

شایع ترین علائم این بیماری درد شکمی و دل پیچه، سیاه شدن اجابت مزاج در اثر خونریزی گوارشی ، احساس سوزش در بالای شکم و گاهی استفراغ، بی اشتهایی، تب ، ضعف ، تورم شکم، درد تند، مبهم و یا آزاردهنده در قفسه سینه، احساس اسید معده در دهان و ندرتا اسهال است. گاستریت همچنین با آروغ یا نفخ همراه است.

علاوه بر این در گاستریت حاد علائمی چون کوفتگی، احساس پر بودن معده، سر درد، سر گیجه، تشنگی شدید، تنفس تند، کشیدگی شکم، حساس و سفت شدن شکم مشاهده می شود.

در گاستریت مزمن ممکن است اختلال در حرکت معده و بروز علائمی چون علائم زخم معده بروز کند.

چگونه می توان از ابتلا به گاستریت پیشگیری کرد؟

اگرچه شما همیشه نمی توانید مانع از بروز عفونت ناشی از باکتری هلیکوباکتر پایلوری شوید اما توصیه های زیر برای کاهش خطر ابتلا به گاستریت مفید هستند.

یکی از راههای مهم پیشگیری از بروز این بیماری رعایت کردن حد تعادل در خوردن و آشامیدن است. هوشمندانه غذا بخورید. اگر اغلب اوقات هضم غذا برای شما دشوارست، تعداد وعده های غذایی را اضافه کرده اما از حجم غذا در هر وعده بکاهید. از مصرف مواد غذایی که دریافته اید معده شما را تحریک می کنند مانند غذاهای ادویه دار، مواد خوراکی اسیدی، غذاهای سرخ کرده و یا پرچرب پرهیز کنید.

همچنین به خاطر داشته باشید، بویژه کسانی که مستعد ابتلا به ورم معده هستند نباید وعده های غذایی را فراموش کنند و باید برای هر روز برنامه غذایی منظمی را دنبال کنند.

از مصرف نوشیدنی های الکلی بپرهیزید چراکه الکل باعث تحریک پذیری و ساییده شدن لایه مخاطی معده شده و در نهایت منجر به التهاب و خونریزی معده می شود.

سیگار نکشید.کشیدن سیگار در لایه محافظ معده اختلال ایجاد کرده و معده را مستعد ابتلا به گاستریت و همچنین زخم معده می کند. سیگار در عین حال اسید معده را افزایش می دهد، بهبود معده را به تاخیر می اندازد و یکی از فاکتورهای مهم خطرزا در ابتلا به سرطان معده است.

حتی المقدور از مصرف داروهایی که معده شما را ناراحت می کند، خودداری کنید. نوع داروی مسکنی که استفاده می کنید تغییر دهید. اگر برایتان مقدور است از داروهایی چون آسپرین و ایبوبروفن استفاده نکنید. این قبیل داروها می توانند منجر به التهاب معده شده و تحریکات موجود در معده را تشدید کنند. در عوض می توانید از مسکن های حاوی استامینوفن مصرف کنید.

در مورد مصرف داروی مناسب همچنین می توانید با پزشک مشورت کنید تا بهترین راه حل را در اختیار شما قرار دهد. در صورتی که می دانید چه عواملی می تواند در شما باعث بروز یا تشدید این حالت شود باید آن عامل را حذف کنید که معمولا در این صورت ظرف چند روز بهبودی حاصل می شود.

راههای درمان بیماری گاستریت کدامند؟

درمان گاستریت بستگی به عامل خاص بروز آن دارد و ممکن است شامل تغییر در نحوه زندگی، مصرف دارو و یا در موارد بسیار نادر انجام جراحی برای درمان بیماری و یا حالت خاصی که منجر به ورم معده شده است، باشد.

تشخیص این بیماری با استفاده از روش آندوسکوپی و دیدن درون معده انجام می گیرد. در این روش یک لوله انعطاف پذیر از مری به داخل معده هدایت می شود. به هنگام آندوسکوپی امکان دارد تکه کوچکی از بافت از مخاط معده برداشته شود و برای بررسی به آزمایشگاه فرستاده شود. هدف از استفاده از این روش رفع علائم و حذف دارو یا ماده ای است که باعث ناراحتی معده می شود.

در صورت بروز خونریزی زیاد ممکن است نیاز به بستری کردن وجود داشته باشد. برای ناراحتی و درد خفیف می توان از داروهای خنثی کننده اسید یا استامینوفن استفاده کرد اما از آسپیرین استفاده نکنید.

امکان دارد سایر داروها مثل داروهای بهبود دهنده زخم نیز تجویز شوند. در روز اول حمله ورم معده غذاهای جامد نخورید. مرتبا مایعات و ترجیحا شیر یا آب بنوشید. تدریجا رژیم غذایی عادی خود را از سر گیرید، اما از غذاهای داغ و پر ادویه ، الکل ، قهوه و غذاهای اسیدی پرهیز کنید تا زمانی که علائم کاملا برطرف شوند.

در پایان به خاطر داشته باشید که مشکلات گوارشی ازبهم خوردگی ساده معده گرفته تا سرطان معده می توانند به دلایل بسیاری از جمله شکل زندگی که ما انتخاب می کنیم و برایمان قابل کنترل است، بروز کنند. در مجموع باید دستگاه گوارش را سالم نگه داشت که در این زمینه می توان از توصیه های پزشکان کمک گرفت.

آشنایی با هلیکوباکترپیلوری

هلیکوباکترپیلوری یک باسیل گرم منفی خمیده است که در لابلای مخاط معده و گاهی دئودنوم و مری زندگی می‌کند. این باکتری به هیچ‌وجه جزء فلور طبیعی نبوده بلکه در  افراد آلوده ایجاد التهاب مزمن سطحی و منتشر در معده می‌کند.

۶۴۳۶۷۶۷۴۳۷۸۳۴۳۴.jpg

 

خصوصیات بیوشیمیایی این باکتری تولید آنزیم اوره آز است. انتقال بیماری معمولا” ازطریق مدفوعی دهانی صورت می‌پذیرد. زیرا شیوع این باکتری در افرادی که از لحاظ بهداشتی در سطح پایین هستند یا در کسانی که به طور جمعی زندگی می‌کنند بیشتراست. شیوع هلیکوباکتر در درجه‌ی اول به سن  و منطقه‌ی جغرافیایی وابسته است همچنین شیوع آن در مردان و زنان یکسان است.
هلیکوباکتر قادر است در مخاط معده یعنی جائی‌که بسیاری از باکتریها قادر به ادامه‌ی زندگی نیستند زنده بماند. اما زمانی که اسیدیته‌ی معده کاهش می‌یابد باکتری‌های دیگر قادر به ادامه‌ی زندگی هستند دلیل آن شاید رقابت با سایر باکتری‌هاست. تشخیص براساس رادیولوژی، آندوسکوپی، تست اوره آز و تاریخچه‌ی بیماری صورت می‌گیرد. اما این روشها وقت‌گیرو گاهی تهاجمی و حساسیت آن کاملا” مشخص نیست. اما روش الایزا با مشخص کردن آنتی بادیهای اختصاصی این مشکل را از بین برده است به طوری که با یک روش غیر تهاجمی و در یک زمان کوتاه می‌توان به نتایج دلخواه دست یافت.

بررسی‌های گوناگون وجود آنتی بادی علیه هلیکوباکتر و بیماری معده را به اثبات رسانده است. رابطه‌ی مشخصی بین تراز سرمی آنتی‌بادی IgM و بافتهای بالینی وجود دارد به طوری که افزایش تراز سرمی ایمونوگلوبولین در گاستریت حاد دیده می‌شود. این آزمایش به عنوان یک تست غربالگری سریع و همچنین در تشخیص زودرس عفونت هلیکوباکتر بسیار مفید است، زیرا پاسخ ایمنی غالبا” قبل از علائم بالینی بروز می کند.

تفسیر نتایج:

با توجه به نتایج به دست آمده بیمار را به سه گروه تقسیم می‌کنند.
۱ -  نمونه‌های منفی کمتر از ۲۰ که در این مرحله به بیماران توصیه می‌شود درصورت وجود علائم به جهت اینکه در مراحل اولیه نتایج اولیه ممکن است منفی باشد آزمایش به فاصله‌ی چند روز تکرارشود.
۲ -  نمونه‌های مشکوک با میزان ۲۰ تا ۳۰ که تکرار آزمایش به فاصله‌ی چند روز توصیه می‌شود در صورت جواب مشکوک مجدداندازه‌گیری  آنتی‌بادی ضد این باکتری به روشهای دیگر پیشنهاد می‌گردد.
۳ -  نمونه‌‌ی مثبت بالاتر از ۳۰ که بیمار ممکن است مبتلا به هلیکوباکتر باشد اما لزوما نشانگر وجود بیماری نیست.
با توجه به اینکه شیوع بیماری به منطقه‌ی جغرافیایی و وضع اقتصادی بستگی دارد پیشنهاد می‌گردد در هر منطقه مقادیر نرمال با توجه به شیوع بیماری در نظر گرفته شود.

شیوع میکرب «هلیکوباکترپیلوری» در ایران بیشتر از ۷۰ درصد است.


این باکتری از انسان به انسان و از راه دهانی – مدفوعی قابل گسترش است. به عبارت دیگر این باکتری از فرد آلوده و از طریق مدفوع منجر به آلودگی آب و مواد غذایی شده و در صورت مصرف مواد غیر بهداشتی و آب آلوده به افراد دیگر منتقل می‌شوند.

بعد از ورود این باکتری، مخاط معده تحلیل و منجر به بیماری‌های مختلفی از جمله زخم‌های گوارشی و سرطان معده می‌شود.
طبق بررسی‌های انجام شده وجود این باکتری در ۸۰ درصد بیماران زخم اثنی‌عشر، ۶۰ درصد بیماران زخم معده و در ۷۰ درصد سرطان‌های معده محرز است.

با روش‌های آندوسکوپی، نمونه‌برداری از مخاط معده، روش‌های غیر تهاجمی چون انجام تست تنفسی اوره با بررسی هوای بازدمی افراد، بررسی آنتی‌بادی بر علیه باکتری در خون افراد و انجام آزمایشات تخصصی بر روی مدفوع، می‌توان از وجود این باکتری در سیستم گوارشی فرد مطمئن شویم.

نحوه مقابله با هلیکوباکترپیلوری

از بین بردن عفونت هلیکوباکترپیلوری برخلاف اکثر عفونتها، بسیار مشکل می باشد و برای این کار لازم است که چندین دارو و به طور همزمان مصرف شود. دلیل این امر آن است که این عفونت در مخاط معده برای خود پناهگاههای ویژه‌ای درست می‌کند که اکثر داروها نمی‌توانند به آن نفوذ نمایند.

گفته شده است که در طی ۱۰ سال گذشته، انواع مختلفی از درمانهای دارویی معرفی شده است که اگر آنها به طور صحیح مصرف می شدند، حدود ۹۰ درصد افرادی که از آنها استفاده کرده‌اند از دست این عفونت خلاص می‌شدند. شایعترین نوع درمانی که امروزه در بریتانیا تجویز می‌شود، استفاده از سه نوع دارو به مدت یک هفته می‌باشد. دو تا از این داروها آنتی‌بیوتیک می باشند و داروی سومی، یک داروی متوقف کننده قوی ترشح اسید معده (مثل داروی اومپرازول) می‌باشد.

اکثر درمانهایی که امروزه برای از بین بردن عفونت هلیکوباکترپیلوری به کار می‌روند بی‌خطر هستند و فقط ممکن است مشکلات جزئی ایجاد نمایند، اما بعضی از آنتی‌بیوتیکها می‌توانند باعث تهوع، استفراغ و یا اسهال شوند. کامل کردن دوره درمان همانگونه که پزشک تجویز می‌نماید. از اهمیت زیادی برخوردار است زیرا شایعترین علت عدم موفقیت در درمان، عدم مصرف داروها به طور مناسب می‌باشد.

بعد از اینکه دوره درمان به پایان رسید، برای اینکه ببینیم که آیا عفونت هلیکوباکترپیلوری ریشه‌کن شده است، باید یک آزمایش انجام دهیم (معمولاً آزمایش تنفسی اوره). حدود ۱۰ درصد افراد نیاز خواهند داشت که درمان را دوباره تکرار کنند، زیرا در درمان اول، عفونت  هلیکوباکترپیلوری از بین نرفته است. گاهی اوقات حتی با چندین بار تکرار در درمان نیز عفونت از بین نمی‌رود. در چنین مواردی معمولاً از درمانهای مختلف استفاده میشود . خیلی به ندرت ممکن است فردی که با درمان عفونت هلیکوباکترپیلوری را ریشه‌کن کرده است دوباره به این عفونت دچار شود.
اگر بعد از درمان موفقیت‌امیز در ریشه‌کن کردن هلیکوباکترپیلوری، علایم بیماری باز هم باقی ماندند، ممکن است این علایم به علت چیز دیگری ایجاد شده باشند.

هلیکوباکترپیلوری به مدت چندین هزارسال است که در پستانداران وجود دارد و در بیشتر موارد به نظر می‌رسد ه این باکتری باعث مشکلی نمی‌شود. گرچه بدون شک این عفونت در بعضی موارد باعث بروز بیماری میشود، اما ممکن اس

کمک به موفقیت درمان

داروهایتان را دقیقاً همان‏گونه که پزشک یا داروسازتان به شما آموزش می‏دهد مصرف کنید. مصرف داروها ممکن است باعث شودکه شما برای مدت زمان کوتاهی احساس کنید که حالتان بدتر شده اما باید بدانید که این بهترین راه برای کشتن تمام باکتری‏های هلیکوباکترپیلوری و ممانعت از برگشت زخم است. پرهیز از کشیدن سیگار و عدم مصرف مسکن‏هایی مانند آسپیرین و داروهای مشابه می‏تواند به بهبود زخم و جلوگیری از برگشت آن کمک کند.

منبع:

http://www.pezeshk.us/     

 مطالب مرتبط:

بیماری ریفلاکس و علل آن 

سندرم روده تحریک پذیر 

سرطان مری 
سرطان روده بزرگ 
سرطان معده 
بالون معده 
التهاب مری (ازوفاژيت) 

بیماری سلیاک Celiac Disease 

سیروز کبدی 
بیماری نقرس 
نقش میوه و سبزی در پیشگیری از سرطان 

میکروب هلیکوباکترپیلوری Helicobacter Pylori 

توصیه های تغذیه ای در سرطان کبد 

بیماری کبد چرب Fatty Liver 

سرطان‌ کبد 

کیسه‌ صفرا و بیماری های آن 
سنگ کيسه صفرا 

رژیم غذایی در سنگ های کیسه صفرا(1) 

رژیم غذائی درسنگ های کیسه صفرا(2) 

روش‌های تشخیص سرطان روده 
کی به سرطان گوارش شک کنیم؟ 
پوليپ‌ روده 

دیابت Diabetes بخش اول 

دیابت بخش دوم 

دیابت بخش سوم 

توصیه های بعد از گذاشتن بالون معده 
اقداماتی که بیماران باید قبل از گذاشتن بالون معده انجام دهند
در چه بیمارانی نباید بالون معده گذاشت ؟ 
برای چه بیمارانی گذاشتن بالون معده مفید است ؟ 

چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
بيماري دیورتیکولوز (Diverticulosis) 
شقاق‌ مقعد یا فیشرآنال Anal Fissure 

بیماری کم کاری تیروئید (هیپو تیروئیدی) - Hypotyroidism
بیماری هموروئید ( بواسیر ) Hemorrhoid 
هپاتیت 
بیماری‌ گریوز/ پركاری‌ تیرویید 
عمل تومور بزرگ روده از طریق کولونوسکوپی
عمل تومور بزرگ معده از طریق آندوسکوپی 
سندرم ژيلبرت 
بيماري کرون 
کوليت اولسروز 
کولیت‌اولسروز و تغذیه 


برچسب‌ها: هلیکوباکترپیلوری, زخم معده, زخم اثنی‌عشر, خونریزی معده, سرطان‌ معده
+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم آبان 1390ساعت 1:14  توسط دکتر مسیب برزکار  |